Daksha Apr 4, 2020

आईच्या लॉकडाऊन साठी.........( काही किचन टिप्स ) . सारं जग लॉकडाऊन मध्ये गेलं अन साऱ्या जगाला कर्फ्यु लागला तरी एखादेवेळेस बाई लॉकडाऊन मध्ये जाईल परंतु आई नावाची व्यक्ती कधीच लॉकडाऊन मध्ये जाऊ शकत नाही , जाणारही नाही .उलट कर्फ्यु मध्ये सबंध दिवस घरात असणाऱ्या आपल्या माणसांसाठी काय करू नी काय नको असं तिला होत असतं . या दिवसात कामाचा व्याप अजूनच वाढतो . नवरा , मुले , सगळेच दिवसभर घरात, त्यात कामवाली बाई पण लॉक आऊट मध्ये , त्यामुळे सकाळपासून रात्रीपर्यंत चार वेळा चहा, 2 वेळा नाश्ता, 2 वेळचं जेवण , तितक्याच वेळा भांडी घासायची, ओटा आवरायचा ,धुवून नाहीतर ओल्या फडक्याने पुसायचा , त्यात केर , लादी , कपडे उलट सुलट करून , खिसे चेक करून , रंग वगैरे जातो का नाही हे पाहून धुवायला टाकायचे, काही मशिनला लावायचे , काही हाताने धुवायचे उदा: हात पुसायचे नॅपकिन, सॉक्स , रंग जाणारे कपडे , अंतर्वस्त्रे , वगैरे, कपडे धुऊन सुकवण्यापासून ते वाळलेले कपडे घडी घालून जागेवर लावणे , स्वैपाक करणे ,भाज्या कापणे , फिल्टरच्या पाण्याने बाटल्या धुवून भरणे ,एक ना धड अनेक कामे . त्यात बऱ्याच महिलांना सुद्धा ऑफिसमधून वर्क फ्रॉम होम आहेच , ज्यांच्या घरी मदतीला सासूबाई , किंवा साधारण वयात आलेली मुलगी असेल तर मदतीचा हात तरी मिळेल पण जिथे अगदीच वृद्ध सासु सासरे, घरात छोटी बाळे लहान मुले , टीनेजर असतील , नवऱ्याला या दिवसात सुद्धा ड्युटीवर जावं लागंत असेल तर मदतीची अपेक्षाही करता येत नाही , उलट त्यांनाच वेळ द्यावा लागतो . बऱ्याच घरी पुरुष मदत करतात , ज्यांना कामाची सवय असेल त्यांचं ठीक आहे परंतु ज्यांना सवय नाही त्यांची मदत म्हणजे एकप्रकारे डबल कामचं😀😀. केर काढून बाजूला सारणे मग सुपलीत भरून केराच्या डब्यात टाकायचं काम तुमचं, भांडी घासली की तेलकट पणा , खरकटा वास , खरकटा ओटा तसाच ,😀😀 कपडे सुकत घालायचे असतील तर झटकायचे माहीतच नसतं . 😀😀, अशा वेळी वाटतं राहू द्या तुम्ही मीच करते .परंतु जाणीव असते हे ही कमी नाही . टीनेजर मुली परवडल्या पण मुलांनी साधं पाणी जरी हातानी घेतलं तरी तो ग्लास धुवून जागेवर ठेवला आहे की नाही हे चेक करायला किचनमध्ये जावं लागत 😊😊, असो ज्यांच्या घरी जाणीव ठेवून मदत केली जाते , सगळे मिळून एकत्र काम करतात त्यांचं कौतुकच आहे , परंतु आपल्या इथे आजही बहुतेक घरात घरातली सगळी कामे बायकांची असा कन्सेप्ट पाळला जातो . अशा महिलांसाठी मी काही किचन टिप्स , ज्या मी घरी करते , माझ्या व्यवसायासाठी वापरते त्या सांगणार आहे , त्याने काम तरी कमी होणार नाही ,परंतु वेळ वाचेल ही गॅरंटी. दुपारच्या फावल्या वेळात, बाळे झोपली असताना ही कामे करून ठेऊ शकता . बहुतेक अनुभवी स्त्रिया करतही असतील , चांगलंच आहे , परंतु जर कोणाला माहीत नसेल तर त्यांना नक्कीच उपयोग होईल....... ओला नारळ खवून फ्रीजर मध्ये ठेवून देणे , जर ओल्या नारळाचं वाटण लागत असेल तर त्यातलाच थोडा नारळ वाटून त्याची पेस्टही करून ठेऊ शकता सुख खोबर किसून , भाजून त्याची पूड ,शेंगदाणा कूट , तीळ कूट करून ठेवणे तळलेल्या वाटणासाठी , कांदे तेलावर ब्राऊन भाजून त्यांची पेस्ट करून , फ्रिजरला ठेवून देणे. आलं , लसूण पेस्ट करून ठेवणे , त्यात पाण्या ऐवजी थोडस तेल वापरावे वाटताना , वास आणि रंग टिकून राहतो. बऱ्याच वेळ टोमॅटो स्वस्त मिळतात , त्यावेळी 3, 4 किलो आणून, मिक्सर मध्ये प्युरी करून त्याचा रस आटवून ,वाटल्यास पुन्हा मिक्सर मध्ये घालून पल्प करून ठेवावा , आयत्या वेळेस, सार , सूप, जिथे टोमॅटो पेस्ट हवी तिथे लागेल तसा वापरू शकता , जर टोमॅटो प्युरीला थोड्याश्या तेलावर लसणाची फोडणी देऊन, तिखट, मीठ, साखर , गरम मसाला पावडर घालून शिजवलं तर त्याचा कधीही चटणी म्हणून सुद्धा वापर करता येतो परंतु त्यावेळी इतर पदार्थ बनवताना तिखट मिठाचा अंदाज चुकवू नये. चिंच गरम पाण्यात भिजत घालून तिचा कोळ करून डब्यात भरून फ्रिजर मध्ये ठेवावा, आयत्या वेळी वापरता येतो. बऱ्याच वेळा कोथिम्बिर, पुदिना , स्वस्त मिळतो , अशावेळी , थोड्याश्या तेलावर मिरच्या , कोथिम्बिर , पुदिना परतून त्यांची जाडसर भरड पेस्ट करून फ्रिजरला ठेवावी , त्याच बरोबर कडीपत्याची पाने काढून थोड्या तेलावर परतून डब्यात भरून ठेवली की काळी पडत नाहीत .आयत्यावेळी , पराठे, बटाटेवडे, चटणी करायला सोप्प जातं. अशाच प्रकारे , जास्तीचा पालक, आळूची भाजी , पावसाळ्यात मिळणारी भाज्या शेवळं , टाकळा , करडु या सुद्धा धुवून कापून परतून फ्रीजरला ठेवून लागेल तशा वापरू शकता . मटार स्वस्त झाल्यावर सोलुन फ्रीजरला त्याचे पॅकेट्स करून ठेवता येतात . काही भाज्या मुलांना आवडत नाहीत अशावेळी त्याजोडीला ज्यांना बनवता येत असेल त्यांनी एखादा गोड पदार्थ कायम आलटून पालटून घरी करून ठेवावा , म्हणजे कधी गुलाबजाम कधी श्रीखंड कधी बासुंदी ,मुरांबा वगैरे. साखर मिक्सरवर दळून पावडर करून ठेवणे आयत्या वेळी पटकन सरबत करता येतं . सध्या लॉक आउटच्या दिवसात जास्त जास्त बाहेर जायला मिळत नाही , एकाच वेळी किलोभर भाज्या आणून निवडून,मिठाच्या कोमट पाण्यात धुवून , फडक्यावर सुकवून , कापून त्याचे गरजेप्रमाणे पॅकेट्स करून फ्रीज मध्ये ठेवावे . सकाळी उठल्यावर स्वैपाकासाठी लागणाऱ्या वस्तू फ्रीजर मधून काढून ठेवाव्यात , स्वैपाकाला लागेपर्यंत सगळं नॉर्मलला येतं तसेच अर्धा ते एक तास आधी डाळ तांदूळ धुवून ,लागेलं तेवढया पाण्यात भिजवून ठेवावे आणि मग कुकर लावावा , शिट्ट्या कमी द्याव्या लगतात , त्यामुळे गॅसही वाचतो आणि पदार्थ मऊ शिजतो . स्वैपाकसाठी शक्य तो प्रमाणापेक्षा मोठी , जाड बुडाची भांडी वापरू नये, भाज्यांमध्ये शिजवताना मायक्रोवेव्ह मध्ये पाणी गरम करून घालावे , स्वैपाक लवकर होतो अन, गॅस ही वाचतो. कांद्याचे वाढते भाव पहाता काही भाज्या बिनकांद्याच्या सुद्धा छान लागतात उदा : गवार , भेंडी, या भाज्या तेलावर जिरे , हिंग , लसूण कडीपत्ताची फोडणी देऊन वर तिखट हळद ,धनर्जीरे पूड ,शेंगदाणा कूट घालूनही छान होतात. कोबी , फरसबी नुसत्या जिरे आणि कडीपत्ता ची फोडणी करून पण छान होतात. सुख्या भाज्या असल्या की सोबत फोडणीच वरण, आंबट वरण तर कधी डाळी ऐवजी कढी किंवा पिठलं करावं . कडधान्य किंवा रस्सा भाज्या असल्या की साधं वरण सुद्धा चालतं . संध्याकाळी हलकं फुलके जेवण ,मुगाच्या डाळीची खिचडी , कधी पिठलं भात, कढी भात, नुसती थालीपीठ, घावणे, कधी परोठे, कधी मॅगी, पास्ता , सॅन्डविच अस काहीतरी करू शकता .इडली , डोसे शक्य तो सकाळच्या जेवणात वापरावे , ऍसिडिटी होणार नाही . ज्यांच्या कडे इंडक्शन , किंवा मायक्रो ओवन , किंवा इलेक्टरीक किटली आहे , आणि पाईप लाईन गॅस सुविधा नाही त्यांनी चहा, कॉफी, दूध गरम करणे , पाणी तापवणे या गोष्टी त्या मध्ये केल्या तर गॅस वाचेल . 1 वाटी आळशी भाजून, 1 वाटी ओवा भाजून, 1 वाटी शेपा भाजून ,2 वाट्या बडीशेप भाजून , 1 वाटी तीळ न भाजता , 1 वाटी जिरे न भाजता , अस सगळं एकत्र , चवीसाठी सैंधव मीठ घालून , बरणीत भरून ठेवावे,जेवल्यावर तसेच मध्ये मध्ये येता जाता खात राहावे , सर्दी, खोकला , अपचन , पोटदुखी, असलं काहीही होणार नाही . मी या ज्या टिप्स दिल्या त्या तशा कॉमन आहेत बहुतेक घरात करत असतीलच , तरीही मला वाटलं जर कुणाला माहीत नसलं तर फायदा होईल म्हणून देते आहे . ज्या घरात पुरुष आणि मुले मदत करत नाहीत त्यांना मला आवर्जून सांगावस वाटतं जर आधी कधी दुर्लक्ष केलं असेल तर स्वतःच्या मोबाईल मधून , दुनियेतून बाहेर पडून निदान या 21 दिवसात आपल्या आईचं , पत्नीचं निदान बारीक निरीक्षण करा ,जाणून घ्या या लॉकआऊट मधली दिवसभराली तिची कामे , प्राईओरीटीस , राहणीमान .दिसेल तुम्हाला सकाळी उठल्यावर हाताने पिळून वर बांधलेले केसात ती कंगवा कधी फिरवते, स्वतःला आरशात किती बघते , स्वतःला किती महत्व देते आणि तुम्हाला किती महत्व देते .तुम्हाला तिच्यात फक्त तुम्ही आणि तुमची काळजी दिसेल.😊😊 ............

+4 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर
Daksha Apr 3, 2020

!!! कधीतरी सदगुरुंजवळ नुसते बसावे !!! असे वाटते देवघरातल्या सदगुरुंच्या तसबिरीला पहावे व कधीतरी सदगुरुंजवळ नुसते बसावे मुलगी जशी दिवसभरातून थोडा वेळ आईजवळ बसते दिवसभराचा थकवा आई नुसत्या प्रेमळ नजरेने घालवते तसे या गुरूमाऊलीचे प्रेम हृदयात साठवावे कधीतरी सदगुरुंजवळ नुसते बसावे काही मागू नये काही सांगू नये सारे संभाषण नुसत्या नजरेतून व्हावे कधीतरी सदगुरुंजवळ नुसते बसावे आपल्या गुरूमाऊलींकडून डोक्यावरून पाठीवरून हात फिरवून घ्यावे मनाला विलक्षण शांती देणार्‍या स्पर्शाला अनुभवावे कधीतरी सदगुरुंजवळ नुसते बसावे शांतपणे सदगुरुंकडे पहात रहावे या सगुणरूपी चैतन्यातील आनंद व समाधान अनुभवावे कधीतरी सदगुरुंजवळ नुसते बसावे सदगुरुंजवळ बसून नामस्मरण करावे अद्वैताचा अनुभव घेऊन त्यात विलीन होऊन जावे आपोआपच आपल्या "मी" चे विसर्जन व्हावे कधीतरी सदगुरुंजवळ नुसते बसावे त्यांच्याजवळ नुसत्या बसण्याने काय मिळते हे ज्याचे त्यानेच अनुभवावे दररोज थोडा वेळ तरी आपल्या सदगुरुंजवळ बसावे! 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

+16 प्रतिक्रिया 2 कॉमेंट्स • 11 शेयर
Daksha Apr 3, 2020

_*क्रूर शिक्षक*_ गेल्या काही महिन्यांपासून निसर्गाने पाठवलेल्या एका क्रूर शिक्षकाकडून आपण धडे घेत आहोत. अजून थोड्या दिवसात सिलॅबस संपेल आणि मग परीक्षा होईल !... आपण काय शिकलो याची, सुधारलो की नाही याची, सावरलो की नाही याची... पास झालो तर ठीक... नाहीतर परत अजून एक नवीन शिक्षक जास्त अवघड सिलॅबस शिकवायला नक्की येईल.. म्हणून आताच नीट समजून घेऊ आणि सगळे जण पास होऊ. गेल्या काही दिवसात मी काय शिकलो त्याच्या या शॉर्ट नोट्स... *धडा पहिला- आपण सगळे खूप लहान आहोत:* निसर्गाच्या त्या अवघ्या २०० नॅनो मीटर सूक्ष्मजीवाच्या कार्यक्षमतेपेक्षा आपण खूपच लहान आहोत. आपण आज पर्यंत विकसित केलेलं तंत्रज्ञान, वैज्ञानिक प्रगती खूप छोटी आहे. निसर्गाला आव्हान देण्या एवढे आपण नक्कीच मोठे नाही. आपले खुजेपण आणि निसर्गाचे मोठेपण स्वीकारायला हवे. *धडा दुसरा- सगळे सारखेच:* मानव निर्मित भेदभाव निसर्ग मानत नाही, त्याला सगळे सारखेच, मग आपण भेदभाव कारणारे कोण ? आज हजारो मृत्यु होत आहेत, निसर्गाने कोणताही भेदभाव नाही दाखवला. वर्ण,जात-पात, धर्म,देश , गरीब- श्रीमंत सगळं झूट ... चुकला तो संपला, No concession.... ! *धडा तिसरा- थांबणं गरजेचं:* आयुष्यात गती महत्वाची पण कुठेतरी स्वतःहून थांबणं त्याहून अधिक महत्वाचं. दुसर्याने थांबवलं की जास्त त्रास होतो. म्हणून स्वतः कधीतरी थांबूया. जे मागे राहिलेत त्यांना सोबत घेऊयात. थोडी विश्रांती घेऊयात कारण सक्तीची विश्रांती खूप महागात पडते. *धडा तिसरा- No Second Chance:* घरातल्या कुणाला जर कोरोनाची लागण झाली तर सरळ त्याला उचलून घेऊन जातात; जगला तर परत येतो ,नाहीतर फक्त फोन करून सांगतात मेला म्हणून... ना बॉडी बघायला मिळते ना कुठे जाळला हे कळते. सोबत आहोत तोपर्यंत प्रियजनांना वेळ देणं गरजेचं आहे, मनातलं सांगणं महत्वाचं आहे, सोबत राहणं गरजेचं आहे. प्रेम करा, माफी मागा, हट्ट पुरवा.. कारण कदाचित Second Chance मिळणार नाही. *धडा चौथा- पैसा सर्वस्व नाही:* कितीही पैसे असतील तरी तुम्ही काही गोष्टी विकत नाही घेऊ शकत. आरोग्य, समाधान, दृष्टिकोन आणि विचार अशा गोष्टी विकत नाही मिळत. त्या कमवाव्या लागतात. आज सगळ्यांना सरकारी दवाखान्यातच दाखल करतायत नो स्पेशल ट्रीटमेंट... जरी पैसे खुप असतील तुमच्याकडे पण रिसोर्सेस हे समाजाचे असतात हे नेहमी लक्षात ठेवा. *धडा पाचवा- वर्तमानात जागा:* आजचा दिवस उद्याच्या चिंतेत वाया घालवणे हे चुकीचेच आहे. भविष्याचे नियोजन असणे गरजेचे, पण त्याचा दबाव वर्तमानावर नको. वर्तमान आनंदात घालवणे खूप महत्वाचे.. क्या पता " कल हो ना हो...!" *धडा सहावा- सगळ्यांचा आदर:* परिस्थिती अनुरूप सगळ्यांनाच एक अतिविशिष्ट महत्व असतं. जगात सगळे लोक तितकेच महत्वाचे असतात. फक्त परिस्थिती अनुरूप त्यांचे महत्व बदलते. आज ज्यांच्या घरी लहान लेकरं आहेत त्यांच्या साठी दूधवाला सगळ्यात महत्वाचा आहे. ज्यांचे नातेवाईक आजारी आहेत त्यांच्या साठी डॉक्टर महत्वाचे. पोलीस, स्वच्छता कर्मचारी आपणा सर्वांसाठी महत्वाचे... सगळ्यांचा आदर करायला स्वतः शिकलं पाहिजे.. कारण निसर्गाची शिकवणी फी खूपच जास्त आहे. *धडा सातवा- तुम्हीच तुमचे रक्षक:* आपल्या परिस्थिती साठी नेहमी आपणच जबाबदार असतो. सरकार आणि प्रशासन फक्त मार्गदर्शन करू शकतात किंवा कायदे नियम बनवू शकतात पण त्यांचं पालन करणे हे प्रत्येक इसमाच्या हातात आहे. जबाबदार नागरिक असणे आणि ते कृतीतून दाखवणे फार महत्वाचे आहे. नाहीतर त्याचे परिणाम स्वतःला आणि समाजाला भोगावे लागतात. *धडा आठवा- पुढच्यास ठेच मागचा शहाणा* : डोळे उघडून परिस्थितीचे आकलन करणे महत्त्वाचे आणि त्यातून शहाणे होणे त्याहून अधिक महत्त्वाचे. दुसऱ्याने केलेल्या चुका परत आपण केल्या तर त्याचे परिणाम आणखी जास्त भयानक असतात. *धडा नववा- खऱ्या गरजा खूप कमी:* गेले काही दिवस घरी बसल्यावर आपल्याला एक नक्की समजले असेल की खऱ्या गरजा खूपच कमी आहेत. अश्या अनेक गोष्टी आहेत ज्याच्या शिवाय आपण जगू शकतो. अनावश्यक गरजा ओळखायला हव्यात आणि त्याची सवय टाळायला हवी. life style addiction पासून दूर राहायला शिकलं पाहिजे. *धडा दहावा- चांगल्या गोष्टींची उजळणी* काही गोष्टी मानव समाजात उपजतच आहेत आणि त्यामुळेच आपण इतर प्राण्यांपेक्षा वेगळे आहोत. गेल्या काही दिवसांत आपण आपल्यातील या चांगल्या गोष्टींची उजळणी केली आणि इथून पुढेही करत राहू. १. एकात्मता- जनता कर्फ्यू, २. धैर्य- एकही अप्रिय घटना नाही ३. Innovation- Covid test kit in record time ३. कल्पकता - घरी रोज नवीन रेसिपीज, वेळ घालवायचे विविध प्रकार ४. Gratitude आणि appreciation - पोलीस, वैद्यकीय आणि अत्यावश्यक सेवा कर्मचाऱ्यांचे विविध माध्यमातून आभार ५. विश्वास - प्रशासन आणि माध्यमांवर विश्वास. ६. काळजी आणि जाणीव - साठेबाजी नाही वस्तूंच्या किमती स्थिर , गुन्हेगारी नाही. ७. Real priorities- स्वतः आणि स्वतःचे कुटुंब हीच सगळ्यांची टॉप priority. ८. Secularism- धार्मिक मतभेद आणि चढाओढ दिसत नाही. धन्यवाद 😊🙏🌈

+6 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 7 शेयर
Daksha Apr 3, 2020

हे क्षण हीं निघून जातील !!! एका राजाला जीवनाविषयी अपार कुतूहल होते.त्याच्या दरबारात येणाऱ्या प्रत्येक साधू , संत , फकिराला तो विचारत असे की मला एक असा छोटा मंत्र द्या की तो अगदी कुठल्याही क्षणाला मला उपयोगी पडेल व मला कायम आनंदी ठेवेल. अखेर एका बौद्ध भिक्षुने त्याला एक अंगठी दिली व सांगितले की यातील डबीत एका कागदावर मंत्र लिहिलेला आहे,पण जेव्हा जीवन-मरण असा प्रश्न तुझ्यापुढे उभा राहील तेव्हाच डबी उघड, तेव्हाच मंत्र कामाला येईल. बरीच वर्षे शांत गेल्यावर राजाचे दिवस फिरले.राज्यात बंडाळी झाली व त्याच्याच दुष्ट व कपटी प्रधानाने त्याला तुरुंगात टाकले.पहाटेला फाशी द्यायचे ठरले. विश्वासू सेवकाने राजाला रात्री सोडवून, एक घोडा बरोबर दिला.मजल दरमजल करीत राजा सीमेपासून दूर पळाला. हे समजल्यावर प्रधानाने सैनिकांची तुकडी राजाच्या मागावर पाठवली.राजा एका डोंगराच्या शिखरापर्यंत पोहोचला.पुढे दरी होती.घोड्याला चरायला सोडून, मोठ्या खडकाआड लपला. त्याला वाटले आता थोडया वेळात सैनिक गाठणार व आपण मरणार. त्या क्षणी त्याला त्या अंगठीची आठवण आली अन् ती त्याने उघडली.त्यात एकच वाक्य लिहिले होते , "This too shall pass " म्हणजे "हाही क्षण निघून जाईल" केवळ ते वाक्य वाचून राजाचे मन शांत झाले.आश्चर्य घडले , सैनिक तेथपर्यंत पोहचले.त्यांना वाटले फक्त घोडा दिसतोय म्हणजे राजा दरीत पडून मेला असे समजून ते परतले. राजाने शेजारच्या राज्याची मदत घेऊन काही दिवसांत आपले राज्य परत मिळवले. विश्वासघातकी प्रधानाचा शिरच्छेद केला. विजयाचा जंगी समारंभ चालू असताना नवीन प्रधानाने पाहिले की , महाराज कुठेही अति-उत्साहित न होता शांत मुद्रेने सिंहासनावर विराजमान आहेत.त्याने अदबीने विचारले , " महाराज, आपल्या आयुष्यात एवढ्या भयानक घडामोडी घडल्या व त्यातून आपण सहीसलामत बाहेर पडला, तेव्हा आपण आज आनंदाने ओसंडून जायला हवे. " राजा म्हणाला, " नाही , आता मला बुद्धाचा अनित्यता वादाचा अर्थ व सामर्थ्य कळले आहे. जगात कुठलीही गोष्ट कायमची टिकून राहत नाही. परिवर्तन जगाचा शाश्वत नियम आहे.या जगात सुख ही राहात नाही , दुःखही राहात नाही.हे मला आता समजलेले आहे.म्हणून दुःखात खचू नये अन् सुखात नाचू नये." *This too shall pass !* *हे क्षणही निघून जातील.* ही बोधकथा आपल्याला जगायला शिकवेल.नुसतेच जगायला नव्हे तर प्रत्येक प्रसंगात मनाची शांती अबाधित ठेवण्याची, मन स्थिर ठेवण्याची गुरुकिल्ली आहे. _______

+9 प्रतिक्रिया 2 कॉमेंट्स • 20 शेयर
Daksha Apr 3, 2020

*एक गोष्ट सांगू* *खरच वाचा समजेल कोण वाचेल* जंगलात जेव्हा वणवा पेटतो. तेव्हा सगळे प्राणी सैरावैरा पळायला लागतात. सगळीकडे नुसती पळापळ चालू असते. त्यामध्ये सगळ्यात चपळ प्राणी वाघ, सिंह , चित्ता, बंदर, इत्यादी चपळ प्राणी वाऱ्याच्या वेगाने पळत सुटतात. *परंतु वणवा मात्र कुणालाच सोडत नाही* संपूर्ण जंगल भस्मसात करून सोडतो. सर्व प्राणी जळून खाक होतात. *पण तुम्हाला माहीत आहे* त्याच जंगलात असा पन एक प्राणी आहे ज्याला वनव्याचा अजिबात फरक पडत नाही. त्याला जरा पण ईजा होत नाही. *डोकं चक्रावले ना* तर होय त्याच जंगलात असा पण एक प्राणी आहे. ज्याला जंगलातील वनव्याचा काहीही फरक पडत नाही. आणि तो प्राणी म्हणजे *उंदीर* होय उंदीर *कारण जेव्हा वणवा पेटतो तेव्हा तो त्याच्या घरात म्हणजे बिळात असतो* म्हणून त्याला जरा ही ईजा होत नाही. *लोकहो कोरोना रुपी वणवा सध्या आपल्या मानवी जंगलात पेटला आहे तर आपल्याला वाघ होऊन काही फायदा नाही त्यापेक्षा उंदीर व्हा आणि आपल्या(बिळात) घरात रहा. स्वतःला आणि आपल्या परिवाराला आपल्या समाजाला आपल्या राष्ट्राला सुरक्षित ठेवा* धन्यवाद🙏 आपलाच:- महेश पवार *एकच वादा घरात थांबा*

+7 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 18 शेयर
Daksha Apr 3, 2020

+14 प्रतिक्रिया 3 कॉमेंट्स • 4 शेयर
Daksha Apr 3, 2020

+14 प्रतिक्रिया 3 कॉमेंट्स • 1 शेयर
Daksha Apr 2, 2020

+10 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 40 शेयर