_*శ్రీ శివ మహాపురాణం - 149 వ అధ్యాయం*_ 🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️ *కుమారుని లీల* ☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️ *బ్రహ్మ ఇట్లు పలికెను -* అపుడచట ఆ గంగా పుత్రుడు తన యందు భక్తిని కలిగించే ఒక చక్కని లీలను ప్రదర్శించెను. ఓ నారదా! ఆ లీలను ప్రీతితో వినుము. అదే సమయములో అచటకు యజ్ఞమును చేసిన శోభాయుక్తుడగు నారదుడనే ఒక బ్రాహ్మణుడు గుహుని శరణు పొందుటకు వచ్చెను. ప్రసన్నమగు మనస్సు గల ఆ బ్రాహ్మణుడు కార్తికుని సమీపమునకు వచ్చి శుభస్తోత్రములతో ప్రణమిల్లి తన అభిప్రాయమును చెప్పెను. *బ్రాహ్మణుడిట్లు పలికెను -* ఓ స్వామీ! నా మాటను వినుము. నాకిపుడు కలిగిన కష్టమును తొలగించుము. బ్రహ్మాండములన్నింటికీ ప్రభువు నీవే. అందువలననే నిన్ను శరణు జొచ్చితిని. నేను వైదిక కర్మను చేయ నారంభించితిని. నా ఇంటి వద్ద నున్న మేక త్రాటిని తెంపుకొని పారిపోయినది. అది ఎచటకు పోయినదో తెలియకున్నది. నేను చాలా వెదికితిని. కాని దొరకలేదు. దీనివలన నా క్రతువునకు పెద్ద ఆటంకము వాటిల్లినది. విభూ! నీవు ప్రభువై యుండగా యజ్ఞము భగ్నమగుట ఎట్లు సంభవము? ఓ అఖిలేశ్వరా! నీవు ఆలోచించి నా కోర్కెను పరిపూర్ణము చేయుము. ఓ శివపుత్రా! ప్రభూ! బ్రహ్మాండములన్నింటికీ ప్రభుడు, దేవతలందరిచే సేవింపబడువాడు అగు నిన్ను విడిచి నేను ఎవరిని శరణు పొందగలను ? నీవు దీనబంధుడవు. దయాసముద్రుడవు. సేవింపదగిన వాడవు. భక్తుల యందు ప్రేమ గలవాడవు. విష్ణుబ్రహ్మాది దేవతలచే స్తుతింపబడే పరమేశ్వరుడవు. పార్వతీ తనయుడవగు స్కందుడవు. అద్వయుడవు. శత్రువులను తపింప జేయువాడవు. పరమాత్మవు. శరణు గోరు సత్పురుషుల ఆత్మను రక్షించు స్వామివి. దీనుల ప్రభువగు మహేశ్వరా! శవపుత్రా! ముల్లోకములకు తండ్రియగు ప్రభూ! మాయను వశము చేసుకున్న వాడా! నిన్ను శరణు పొందితిని . విప్రులు నీకు ప్రిరయమైన వారు. నన్ను రక్షించుము. నీవు అందరికీ ప్రియుడగు ప్రభుడవు. నీవు సర్వజ్ఞుడవు. బ్రహ్మాది దేవతలు నిన్ను స్తుతించెదరు. మాయకు అధీశ్వరుడవగు నీవు మాయచే ఆకారమును దాల్చి, నీ భక్తులను రక్షించి సుఖముల నిచ్చుచున్నావు. భక్తుల ప్రాణప్రియులైన వాడా! సద్గుణ నిలయుడవగు నీవు త్రిగుణాతీతుడవు. శంభునకు ప్రియచసుతుడవగు నీవు శంభు స్వరూపడవు. సచ్చిదానందరూపుడవగు నీవు ప్రసన్నుడవై సుఖములనిచ్చెదవు. త్రిపురారి యగు శంకరుని కుమారుడవగు నీవు సర్వము తెలిసిన వాడవు. పవిత్ర ప్రేమకు నీవు సర్వదా వశుడవై యుందువు. ఆరు మోయులు గల నీకు సాధువులు, భక్తులు ప్రీతి పాత్రులు. సర్వేశ్వరుడవగు నీవు సుఖముల నిచ్చెదవు. సాధవులకు ద్రోహము చేయువారిని నీవు సంహరించెదవు. శంకరుడు నీ తండ్రి. నీవు బ్రహ్మాండములను పాలించు ప్రభుడవు. దేవతలు మొదలగు వారందరు నీ పాదములను సేవించెదరు. నీకు సేవ ప్రియమైనది. నన్ను రక్షించుము. శత్రువులకు భయమును కలిగించువాడా! శంకర స్వరూపా! జనులకు శరణునొసగి సుఖములనిచ్చే నీ పాదపద్మములకు నమస్కరించు చున్నాను. ఓ స్కందా! నా విన్నపమును నీ చెవిలో వేసుకొనుము. జనుల మనస్సులో నీ భక్తి సర్వదా ఉండునట్లు చేయుము. సర్వసమర్ధుడవగు నీవు ఎవనికి రక్షకుడవో, వానిని బలవంతుడు, సమర్ధుడు, రెండు పార్శ్యములయందు దృఢమగు రక్షణ నేర్పరుచుకున్నవాడు అగు శత్రువైననూ, తక్షకుడే అయిననూ, రాక్షసుడైననూ ఏమి చేయగలడు? అనేక గురువులను శుశ్రూష చేసినవాడైననూ నిన్ను స్తుతింప సమర్ధుడు గాడు. మంద బుద్ది అగు నేను ఎట్లు స్తుతించగలను? గొప్ప వారిచే పూజింపబడే ఓ స్కందా! నేను శుచియైననూ, కాక పోయిననూ, ఎట్లున్ననూ, నీ పాదపద్మముల పరాగమును ప్రార్థించుచున్నాను. ఓ సర్వేశ్వరా! భక్తవత్సలా! కరుణా సముద్రా! నేను నీ వాడను. సేవకుడను. ఓ మహాప్రభూ! నీ సేవకుని వంద తప్పులనైననూ నీవు లెక్కించవు. ఓ విభూ! భక్తుని అల్పమగు భక్తిని కూడా నీవు గుర్తించెదవు. నీవు భృత్యుల దుఃఖములను పోగొట్టెదవు. ఓ భగవాన్‌! నీ కంటె వేరుగా రక్షకుడు లేడు. నా కంటె ఎక్కువ మూర్ఖుడగు మానవుడు లేడు. ఓ గుహా! నీవు కల్యాణములనిచ్చి కలి దోషములను పోగొట్టెదవు. కుబేరుని బంధువగు నీ మనస్సు కరుణార్ద్రమై యుండును. మూడు ఆరుల నేత్రములతో, ఆరు ముఖములతో ప్రకాశించు నీవు నా యజ్ఞమును పూర్ణము చేయుము. ముల్లోకములను రక్షించువాడువు, శరణుజొచ్చిన వారిని ప్రేమించువాడవు, యజ్ఞ కర్తవు, యజ్ఞమును రక్షించు వాడవు అగు నీవు యజ్ఞమునకు విఘ్నమును కవలిలగించు వారిని సంహరించెదవు. సాధువుల విఘ్నములను నివారించు వాడా! సర్వ సృష్టికి కారణమైనవాడా! ఈశాన పుత్రా! నాయజ్ఞమును పూర్ణము చేయుము. నీకు నమస్కారమగు గాక! ఓ స్కందా! సర్వులను రక్షించునది నీవే. సర్వజ్ఞుడవు నీవే. సర్వేశ్వరుడవు నీవే. బ్రహ్మాండముల నన్నిటినీ పాలించునది నీవే. సర్వమును సృష్టించి రక్షించునది నీవే. దేవ దేవుడవగు నీవే సత్పురుషులకు గతి. పార్వతీ పరమేశ్వరుల పుత్రుడవగు నీవు సర్వజ్ఞుడవు, ముల్లోకమలు కధిపతివి. ధ్యానము చేయువాడవు నీవే. ధ్యానింపబడేది నీవే. నీవు తండ్రులకు తండ్రివి. సత్పురుషులకు శరణ్యస్థానము నీవే. *బ్రహ్మ ఇట్లు పలికెనున -* దేవ దేవుడగు శివపుత్రుడు ఆతని ఈ మాటను విని వీరబాహుడను పేరు గల తన గణమును ఆతని పనికొరకై పంపెను. ఆయన ఆజ్ఞను పొంది మహావీరుడగు వీర బాహుడు భక్తితో ఆ స్వామికి నమస్కరించి మేకను వెదుకుట కొరకై వెంటనే బయులుదేరెను. ఆతడు బ్రహ్మండములన్నింటినీ వెదికిననూ ఆ మేక దొరకలేదు. అపుడాతడు ఆ మేక చేసిన అలజడిని వినెను. అతడుఅపుడు వైకుంఠమునకు వెళ్లగా అచట అది కనబడెను. మహాబలశాలియగు ఆ మేక మెడలో యూపము వ్రేలాడు చుండెను. అది అలజడిని కలిగించు చుండెను. ఆ వీరుడు దానిని మిక్కిలివేగముగా కొమ్ములయందు పట్టుకొని కూమారస్వామి ఎదుటకు దోడ్కొని వచ్చెను. ఆది పెద్ద ధ్వనిని చేయుచుండెను. దానిని చూచి, బ్రహ్మాండమునంతనూ ధరించిన మహిమ గలవాడు, గొప్ప లీలలను ప్రదర్శించువాడు, గుహశబ్దవాచ్యుడు అగు ఆ కార్తిక ప్రభుడు వెంటనే దానిని అధిరోహించెను. ఓ మునీ! ఆ మేక శ్రమ లేకుండగనే ముహూర్తకాలములో బ్రహ్మాండమునంతనూ చుట్ట బెట్టి శీఘ్రముగా మరల అదే స్ధానమునకు వచ్చెను. అపుడా స్వామి దాన నుండి దిగి తన ఆసనమునధిష్ఠించెను. ఆ మేక అక్కడనే నిలబడి యుండగా, నాదుడు ఆయనతో నిట్లనెను. *నానదుడిట్లు పలికెను -* ఓ దేవదేవా! నీకు నమస్కారము. ఓ దయానిధీ! నాకు మేకను ఇమ్ము. నేను ఆనందముతో యజ్ఞమును చేసెదను. నన్ను మిత్రునిగా చేసుకొనుము. *కార్తికుడిట్లు పలికెను -* ఓ విప్రా! మేకను వధించుట తగదు. నారదా! నీ ఇంటికి పొమ్ము. నీ యజ్ఞము నా అనుగ్రహముచే పరిపూర్ణము అగుగాక ! *బ్రహ్మ ఇట్లు పలికెను -* ఆ బ్రాహ్మణుడు ప్రభుని ఈ మాటను విని సంతసించిన మనస్సు గలవాడై ఆయనకు ఉత్తమమగు ఆశీస్సులనిచ్చి తన గృహమునకు వెళ్ళెను. *శ్రీ శివమహాపురాణములోని రుద్రసంహిత యందు కుమారఖండలో కుమారుని అద్భుత చరితమును వర్ణించే ఆరవ అధ్యాయము ముగిసినది.*

0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

_*రేపు శ్రీ రామానుజాచార్య జయంతి*_ 🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉 శ్రీ రామానుజ జయంతి సమయం మరియు తేదీ రామానుజ జయంతిని 2021 ఏప్రిల్ 18 ఆదివారం నాడు పాటించనున్నారు. తిరువతిరై నక్షత్రం 2021 ఏప్రిల్ 18 న తెల్లవారుజామున 2:34 గంటలకు ప్రారంభమై , 2021 ఏప్రిల్ 19 న తెల్లవారుజామున 5:02 గంటలకు ముగుస్తుంది. రామానుజాచార్యుడు (క్రీ.శ. 1017 - 1137 ) విశిష్టాద్వైతము ను ప్రతిపాదించిన గొప్ప తత్వవేత్త , ఆస్తిక హేతువాది , యోగి. రామానుజాచార్యుడు త్రిమతాచార్యుల లో ద్వితీయుడు. కర్తవ్యదీక్షలో ప్రదర్శించవలసిన ధైర్యానికి , దేవుని పై చూపవలసిన అనన్య సామాన్యమైన నమ్మకానికీ , సాటిలేని భక్తికీ , రామానుజాచార్యుని జీవితం ఉదాహరణగా మనం చెప్పుకోవచ్చు. విశిష్టాద్వైత మతాన్ని వ్యాప్తిలోకి తెచ్చిన యతి. *జన్మ స్థలం , నక్షత్రం మరియు ఇతర వివరాలు :-* ఆయన క్రీస్తు శకం 1017 సంవత్సరంలో శ్రీపెరంబుదూరుగా ఇప్పుడు పేరున్న భూతపురిలో జన్మించారు. శ్రీపెరంబుదూరు చెన్నై పట్టణానికి సుమారు పాతిక కిలో విూటర్ల దూరంలో ఉంది. కలియుగం 4118 సంవత్సరం , శాలివాహన శకం ప్రకారం 1005 వ సంవత్సరం అవుతుంది. ఆయన జనన కాలానికి , కుటుంబానికీ సంబంధించిన ఇతర వివరాలు : పింగళ నామ సంవత్సరం , చైత్ర మాసం. శుక్లపక్షం పంచమి తిథి , బృహస్పతి వారం , ఆర్ద్రా నక్షత్రం , కర్కాటక లగ్నం. ఆయన తల్లి కాంతమతి , తండ్రి కేశవా చార్యులు. హరీత గోత్రం. ఆపస్తంబ సూత్ర యజుశ్శాఖా ధ్యాయులు. తండ్రి వద్దా , కాంచీపురంలోని యాదవ ప్రకాశకుల వద్దా ఆయన విద్యాభ్యాసం జరిగింది. విద్యాభ్యాస కాలంలోనే ఆయనలోని విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంత విశ్వాసాలు వికాసం పొందాయి. గురువు తోనే భేదించి తన విశిష్టాద్వైత వాదాన్ని నెగ్గించుకొన్న ప్రతిభాశాలి. ఆయనకు ముందు నుంచే విశిష్టాద్వైతం ఉంది. దానిని బహుళ వ్యాప్తిలోకి తీసుకొని రావడం రామానుజుల ఘనత. విద్యాభ్యాస కాలానికి విశిష్టాద్వైతం ఒక సిద్ధాంతంగా ఆయన విశ్వాసాలను తీర్చిదిద్దలేదు. ఆయనకు సహజంగా ఏర్పడిన విశ్వాసాలు అప్పటికే స్థిరపడి ఉన్న విశిష్టాద్వైతానికి అనుగుణంగా ఉన్నాయని , అప్పటికి విశిష్టాద్వైతంలో ఉన్నతుడుగా ఉన్న యామునాచార్యుడు రామానుజుడిని విశిష్టాద్వైత మత ప్రవర్తకుడుగా ప్రోత్సహించాడని అంటారు. రామానుజుడు విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంతాన్ని ప్రాచుర్యంలోకి తెచ్చినవాడైనప్పటికీ , కొన్ని సంప్రదాయాలను ఆయన పాటించలేదు. ఉదాహరణకు పదునెనిమిది సార్లు తిప్పించుకొని ఎట్టకేలకు తిరుమంత్రాన్ని ఉపదేశించిన గోష్ఠీపూర్ణులనే తిరుక్కోట్టియార్ నంబి ఆదేశాన్ని కాదని ఒక విష్ణ్వాలయం గోపురం నుంచి తిరుమంత్రాన్ని అందరికీ వినపడేలా ప్రకటించారు. తిరుక్కోట్టి యార్ నంబి యామునాచార్యుల శిష్యులలో ఒకరు. పరమ పవిత్రమైన ఈ మంత్రాన్ని ఎవరికి పడితే వారికి ఉపదేశించ వద్దనీ , విన్నంత మాత్రాన్నే ముక్తి కలుగుతుందనీ నంబి చెపితే *‘‘నేనొక్కడినీ దాని దుష్ఫలితాన్ని అనుభవిస్తే నేమి , అందరికీ ముక్తి కలుగుతుంది గదా !’’* అనే ఉదార భావనతో ఆయన గుడి గోపరం ఎక్కి తిరు మంత్రాన్ని అందరికీ అందించారు. రామానుజులు బ్రహ్మ సూత్రాల శ్రీభాష్యం , వేదాంత సారం , వేదాంత దీపిక, వేదార్థ సంగ్రహం , శ్రీరంగ గద్యం , వైకుంఠ గద్యం , శరణాగత గద్యం మొదలైన గ్రంథాలను రచించారు. దేశ వ్యాప్తంగా విశిష్టాద్వైతాన్ని ప్రచారం చేయడానికి పలువురు సింహా సనాధిపులను , జియ్యంగార్లను , పరమై కాంతులను నియమించారు. చాత్తాద వైష్ణవులూ , అమ్మం గార్లూ కైంకర్యం చేసే సంప్రదాయాలను ఏర్పరిచారు. అస్పృశ్యత లాంటి దురా చారాలను తొలగించడానికి సంస్కరణాత్మక పద్ధతులను ప్రవేశపెట్టారు. తన జీవితం ద్వితీయార్ధం శ్రీరంగంలో గడిపిన రామానుజులు నూట ఇరవై సంవత్సరాలు జీవించి పుట్టిన సంవత్సరమైన పింగళలోనే మాఘ శుద్ధ దశమి శనివారం నాడు దేహ త్యాగం చేశారు. ఆయన జీవితానంతరం విశిష్టాద్వైతం *‘‘ద్రావిడ , సంస్కృతాల ప్రాబల్యాన్ని బట్టి తెంగలై , వడగలై అని రెండు శాఖలు ఏర్పడ్డాయి”* అని తిరుమల రామచంద్ర ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం ప్రచురించిన *‘‘భార్గవ పురాణం”* గ్రంథానికి పరిష్కర్తగా రచించిన *‘‘ఆళ్వారాచార్యుల చరిత్ర తత్త్వం”* వ్యాసంలో వ్రాశారు. (‘‘విశిష్టాద్వైతం” వివరణలో మరికొన్ని సైద్ధాంతిక విశేషాలు.) *నామకరణం :-* శిశువు యొక్క జనన మాసం , మరియు రాశి దశరథ పుత్రులైన లక్ష్మణ శత్రుఘ్నుల జన్మ మాస రాశులతో సరితూగటం వల్ల , శిశువు మామ అయిన పెరియ తిరుమల నంబి (శ్రీశైలపూర్ణుడు), ఆ శిశువు ఆదిశేషుని అవతారమని భావించి, *"ఇళయ పెరుమాళ్"* అనే నామధేయాన్ని నిర్ధారిస్తాడు. శిశువు శరీరంపైన ఉన్న కొన్ని పవిత్రమైన గుర్తులను గమనించిన పెరియ తిరుమల నంబికి , నమ్మాళ్వార్ తన *'తిరువోయ్మోళ్ళి'* అను గ్రంథంలో పేర్కొన్న శ్రీవైష్ణవ సాంప్రదాయాభివృధ్ధికి పాటుపడగల గొప్ప సన్యాసి , గురువు , ఈ శిశువేనన్న నమ్మకం కుదిరింది. *ఈ ఆచార్యుడు తన జీవితంలో సాధించిదలచిన(సాధించిన) ముఖ్య ఉద్దేశ్యాలు :-* మొదటిది , ప్రబలంగా కొనసాగుతున్న , బౌధ్ధ , జైన , శైవ , వైష్ణవ సాంప్రదాయాలన్నీ అనాదిగా వస్తున్న వైదిక మతాన్ని అనుసరించి వచ్చినవేననీ , ఈ మతాలు దేవుడిని కొలవటానికి వచ్చిన వేర్వేరు మార్గాలే కానీ , వైదిక మతానికి బదులుగా పాటించవలసినవి కాదని నిరూపించటం. రెండవది , ఆదిశంకరుని అద్వైత సిద్ధాంతం లోని లోసుగులను సరిదిద్ది , విశిష్టాద్వైత సిధ్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదించటం. ప్రస్థాన త్రయాన్ని సాధారణ జనానికి అందించడం. *తన జీవితం ద్వారా ఈ ఆచార్యుడు మానవాళికి ఇచ్చిన సందేశాలు ఇవి :-* ప్రస్తుతం సాంప్రదాయకంగా కొనసాగుతున్న ఆచార వ్యవహారాలు ఛాందసంగా మారి సామాజిక పురోగతికి అడ్డురాక మునుపే వాటిని గుర్తించి సమాజ శ్రేయస్సుకై వాటిని మానటమో , మార్చటమో చేయటం బ్రాహ్మణుని లేదా ఆచార్యుని ప్రధమ కర్తవ్యం. దేవుడిని పూజించటం , మోక్షాన్ని సాధించటం , మానవుడిగా జన్మించిన ప్రతి ఒక్కరి హక్కు. ఆ హక్కును ధిక్కరించే అధికారం ఎవ్వరికీ లేదు. దేవుని దృష్టిలో అందరూ సమానమే. కుల మత తారతమ్యాలను పరిశీలించి అర్థం చేసుకోవటం మహత్వం. వైషమ్యాలను పెంచుకోవటం మూర్ఖత్వం. మునుపు గురువులు చెప్పినదంతా నిజమేనని గుడ్డిగా నమ్మవలసిన అవసరం లేదు. వారు చెప్పినదాన్ని తర్కానికి గురిచేసి అది ఒప్పో , తప్పో నిర్ణయించుకోవటం పాపం కాదు. ఈ విషయంలో అధైర్యపడవలసిన పనిలేదు. ఒక పనివల్ల పదిమందికి మేలు జరుగుతున్నప్పుడు , తమకు కీడు జరిగినా , పదిమందికి జరిగే మేలుకై , తమ కీడును లెక్కచేయవలసిన అవసరం లేదు. సమాజ శ్రేయస్సు ముఖ్యం కానీ వ్యక్తిగత శ్రేయస్సు కాదు. వైష్ణవ సాంప్రదాయాలకు సంకేతమైన , పంచ సంస్కార కర్మ , నాలాయిర దివ్య ప్రబంధ బోధన , శరణాగతి తో కూడిన మత ప్రతిపాదన మరియు ప్రచారం , అనే ఈ మూడు కర్తవ్యాలను విధి తప్పక నిర్వర్తించటం. వేదాంతానికి మూలస్తంభాలవంటి వేదాంత సూత్రాల కు సరిక్రొత్త వ్యాఖ్యానం వ్రాయటం. భాగవత , విష్ణుపురాణాలను రచించిన వేదవ్యాస , పరాశర మునుల అంశలతో జన్మించిన ఇద్దరు శిశువులను గుర్తించి , వారికా నామధేయాలను ప్రసాదించి , వ్యాస , పరాశరులకు నివాళులు అర్పించటం. ఈయన తన గురువు తనకు ఉపదేశించిన అత్యంత గోప్యమైన అష్టాక్షరీ మంత్రాన్ని శ్రీరంగం లోని రాజగోపురం పైకి ఎక్కి , అందరికీ ఉపదేశిస్తాడు. గురువు *'నీవు నరకానికి వెడతావేమో'* నని అంటే అందరూ స్వర్గానికి వెడతారని బదులిస్తాడు. *తిరుమల ఆలయ వ్యవస్థల ఏర్పాటు :-* తిరుమలలోని మూలవిరాట్టు(ధ్రువబేరం) విష్ణుమూర్తి విగ్రహం కాదని , శక్తి విగ్రహమో , శివ ప్రతిమో , సుబ్రహ్మణ్యమూర్తో కావచ్చని వివాదం చెలరేగింది. తిరుమల ప్రాంతాన్ని పరిపాలిస్తున్న యాదవరాజు వద్దకు శైవులు ఈ వివాదాన్ని తీసుకువెళ్ళి వాదించి తిరుమలలో జరుగుతున్న వైష్ణవ పూజలు ఆపుచేయించి శైవారాధనలకు అవకాశం ఇమ్మని కోరారు. పలువురు వైష్ణవుల ద్వారా ఈ విషయాన్ని తెలుసుకున్న రామానుజులు యాదవరాజు కొలువుకు వెళ్ళి వాదించారు. శాక్తేయులతో , శైవులతో జరిగిన వాదనలో పలు పౌరాణిక ఆధారాలను , శాస్త్ర విధానాలను సాక్ష్యాలుగా చూపించారు. శైవులు ప్రత్యక్ష ప్రమాణాన్ని కోరారనీ , రామానుజులు వేంకటేశ్వరుని విగ్రహం ఎదుట బంగారంతో చేయించిన వైష్ణవాయుధాలు , శైవాయుధాలు , శక్తి ఆయుధాలు పెట్టి ఏ దైవానివైతే ఆ ఆయుధాలే స్వీకరించు అని ప్రార్థించి తలుపులు మూశారని ప్రతీతి. రాత్రి అత్యంత కట్టుదిట్టాల నడుమ గడవగా తెల్లవారి తలుపులు తెరిస్తే ధ్రువబేరానికి శంఖ చక్రాలు ఆయుధాలుగా కనిపించాయంటారు. మొత్తానికి తిరుమలలోని మూలవిరాట్టు శ్రీనివాసుడేనని వాదన ద్వారా నిర్ధారించడంతో తిరుమలపై వైష్ణవ ఆరాధనలకు యాదవరాజు అంగీకరించారు. అనంతర కాలంలో తిరుమలలో కైంకర్యాలు సక్రమంగా జరిగేలా చూసేందుకు రామానుజులు ఏకాంగి వ్యవస్థను ఏర్పరిచారు. తర్వాతి కాలంలో ఏకాంగి వ్యవస్థ జియ్యర్ల వ్యవస్థగా పరిణమించి స్థిరపడడంలోనూ రామానుజుల పాత్ర కీలకం. తిరుపతిలో గోవిందరాజుల ఆలయాన్ని నిర్మింపజేసింది రామానుజులే. ఆ ఆలయం చుట్టూ ఆలయపూజారులకు అగ్రహారమిచ్చి , వీధుల నిర్మాణం చేపట్టి యాదవరాజు తన గురువైన రామానుజును పేరిట రామానుజపురంగా రూపకల్పన చేశారు. అదే నేటి తిరుపతి నగరానికి పునాది అయ్యింది. రామానుజాచార్యులు తాను స్వయంగా పాంచరాత్ర ఆగమాన్ని పాటించే వ్యక్తి అయినా తిరుమలలో పరంపరాగతంగా వస్తున్న వైఖానస ఆగమాన్ని కొనసాగించారు. ఐతే అప్పటికి ఉన్న వైదికాచారాలతోపాటుగా ద్రవిడవేదాలను , పాంచరాత్రాగమ ఆచారాలను కొన్నింటిని తిరుమల అర్చనా విధానంలో చేర్చారు. తిరుమలలోని పలు కీలకమైన వ్యవస్థల ఏర్పాటులో , మూర్తి స్వరూపనిర్ధారణలో , ఆగమ పద్ధతుల్లో తిరుమల - తిరుపతిపైన రామానుజాచార్యునిది చెరగని ముద్ర. *!! శ్రీమతే రామానుజాయ నమః !!* *శ్రీమతే నారాయణాయ నమః !!*

0 कॉमेंट्स • 1 शेयर

_*శ్రీ దేవి భాగవతం - 266 వ అధ్యాయం*_ 🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️ *శక్తి రహస్య నిరూపణము* 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥 *నారదు డిట్లనెను :* వేనిని వినుటవలన జీవు డీ జన్మసంసార బంధములనుండి విముస్తు డగునో యట్టి ప్రకృతులచరితలు చక్కగ వింటిని. ఇపుడు శ్రీరాధా దుర్గల గుఱించి మఱల వేదములందు చెప్పబడిన పరమ రహస్య విధానము వినదలచుచున్నాను. నారాయణ! వారిర్వురిని గూర్చి వివరముగ తెల్పితివి. అట్టి వారి చరిత్రలు వినిన వారి మనస్సులు వారి భక్తిలో మునిగిపోవును. ఎవరి యంశచే నీ చరాచర జగముత్పన్నమయ్యెనో నియమింపబడుచున్నదో యెవరి భక్తి వలన ముక్తి గల్గునో యట్టివారిని వారి పూజా విధానమును మరల కొంచెము విపులముగ తెలుపుము. నారాయణు డిట్లు పలికెను : నారదా! వేద రహస్యము తెల్పుచున్నాను వినుము. సారములలో సారము-పరాత్పరము పూర్వమెవరును చెప్పని రహస్యము. అది రహస్యము మగుటవలన నితరులకు తెలపురాదు. ఈ జగము లుద్బవించిన పిమ్మట ప్రకృతిరూప జగదీశ్వరునుండి ఇర్వురు శక్తు లుద్బవించిరి. ఒకరు కృష్ణుని ప్రాణాధిష్ఠానదేవి ఇంకొకరు కృష్ణుని బుధ్ధ్యధిష్ఠానదేవి. వీరిర్వురు సకల జీవులను నియమించగలరు ప్రేరేపించగలరు. ఈ విరాడ్విశ్వమంతయును వారి స్వాధీనమందుండు. వారి యనుగ్రహమునకు పాత్రులు గానివారికి ముక్తి దుర్లభము. కనుక వారి ప్రీతికి నా రిర్వురిని నిత్యము సంసేవింపవలయును. వారిలో మొదట రాధామంత్రము భక్తిమీర నాలకింపుము. బ్రహ్మ విష్ణ్వాదులచేత పరాత్పరుడు నిత్యము సేవింపబడును. అతడు శ్రీరాధా శబ్దమునకు చతుర్థీ విభక్తి తర్వాత స్వాహాశబ్దము. ఇది షడక్షర మహామంత్రము ధర్మార్థము లొసంగునది. దీనికి మాయాబీజము చేర్చినచో నది కోర్కులు తీర్చుచింతామని యగు " ఓం హ్రీం శ్రీరాధాయైస్వాహా" అను మూలమంత్రము. కోటి నోళ్ళతో కోట్ల నాలుకలతోను రాధామంత్ర మహిమ వర్ణింపనలవిగాదు. ఈ మంత్రము మొట్టమొదట శ్రీకృష్ణుడు భక్తితత్పరుడై గోలోక రాసమండలమున రాధాదేవి యాదేశము ప్రకారము జపించెను. కృష్ణుడు విష్ణునకు బ్రహ్మకు బ్రహ్మ ధర్మునకు ధర్ముడు నాకు నీ మంత్ర ముపదేశించెను. నే నీ మంత్రము జపించుట వలన నేను దీనికి ఋషినైతిని. బ్రహ్మాది దేవతలును నిత్యము రాధనే ధ్యానింతురు. రాధ నర్చింపకున్నచో శ్రీకృష్ణు నర్చించుట కధికారము లేదు. ఇది వైష్ణవు లందఱికి నియమము కనుక తొలుత రాధార్చనము చేయవలయును. శ్రీకృష్ణుని ప్రాణాధిష్ఠానదేవి రాధ. కృష్ణు డామెకు వశుడు. ఆమె రాసేశ్వరి. కృష్ణుడు లేక రాధ యుండజాలదు. సకల కామములు సిద్దింపచేయునది గాన ఆమెను రాధ యుందురు. ఈ స్కంధమున చెప్పబడిన మంత్రము లన్నిటికిని నారాయణుడను నేనే ఋషిని. ఈ రాధా మంత్రమునకు గాయత్రీ-ఛందము; రాధ-దేవత; ప్రణవము బీజము భువనేశ్వరి శక్తి. మూలమంత్రము నారుసార్లు చెప్పి షడంగన్యాసము చేయవలయును. పిదప శృంగార రసాధిదేవి-రాసేశ్వరి-మహాదేవియగు శ్రీరాధాదేవిని మదిలో ధ్యానించవలయును. సామవేదమున చెప్పబడిన విధముగ రాధ నిల్టు ధ్యానింపవలయును. తెల్లని చంపక వర్ణము గలది శారద చంద్రునివంటి ముఖము గలది కోటిచంద్రులుగల మేను గలది శారద కమలముల బోలు కన్నులు గలది పండిన దొండపండువంటిమోవి గలది సొంపైన పిఱుదులు గలది మొలనూలు గలది మొల్ల మొగ్గల వరుసలవలె వెల్గు జిమ్ము పలువరుసగలది దేవి. ఆమె తెల్లని దువ్వలువలు దాల్చి అగ్ని శుద్ధమైన మేలిముసుగు దాల్చియున్నది. లేత మొలకనవ్వులు విప్పారిన ముఖము గలది. ఏనుగు కుంభములవంటి స్తనముల గలది. రత్నభూషణభూషితయై నిత్యము పండ్రెం డేడుల వయసుతో నలరారు సౌందర్యలహరి ; భక్తనుగ్రహ పరాయణ; మల్లికా మాలతీ మాలల పరిమళములు గుబాళించు కేశపాశములు గలది. కుసుమకోమలి-లతాంగి-రాస మండల మధ్య వర్తిని. వరాభయ ముద్రలుకల కలములుగల శాంతమూర్తి. నిండారు పరువముతో విలసిల్లు తల్లి. రత్న సింహాసనాసీన- గోపీమండలనాయిక-వేదప్రబోధిత-పరమేశ్వరి. కృష్ణ ప్రాణాధిక ప్రియ. ఈ విధముగ రాధను ధ్యానించి సాలగ్రామమునగాని కలశమునగాని అష్టదళపద్మయంత్రమునగాని విధి విధానమున రాధ నావాహమనము చేయవలయును. ఇట్లా వాహనము చేసిన పిమ్మట మూలమంత్రముతో దేవి కాసనాదులు కల్పించవలయును. మూల మంత్రముతో రాధపాదములకు పాద్యమును కరముల కర్ఘ్యమును ఆచమనీయము నగసంగవలయును. తర్వాత రాధాదేవికి మధుపర్కమును పాలిచ్చు గోవును సమర్పించవలయును. పిదప స్నానశాలకు భక్తిభావముతో గొని పోవలయును. దేవి కభ్యంగ స్నాన మొనరించి పట్టు పుట్టములు కట్టబెట్టవలయును. పెక్కు సొమ్ములు దరింపజేసి మేనికి మంచి గందములందవలయును. రాధాదేవికితులసి గుత్తుల పూలమాలలు-పారిజాత-కమలములు మాలలు నర్పించవలయును. తర్వాత పవిత్రముగ దేవి పరివారమును పూజింపువలుయును. అగ్నేయమునైరృతివాయువ్యము ఈశాన్యములందు దిక్పూజ సలుపవలయును. తర్వాత అష్టదళయంత్రమునందు దక్షణము మొదలుకొని దిక్కులందు క్రమమున అష్ట శక్తుల నర్చింపవలయును. తూర్ప దళమున మాలావతిని అగ్నికోణమున మాధవిని దక్షిణమందు రత్నమాలను నైఋ%ుతిని సుశీలను పడమటి దళమున శశికళను తెలివిగలవాడు పూజింపవలయును. వాయువ్యము పారిజాతను ఉత్తరమున పరా వతిని; ఈశాన్యమున ప్రియకారిణియగు సుందరి నర్చింపవలయును. ఆమెకు బైట బ్రహ్మాదులను భూమిపై ఆశాపాలురను పూజింపవలయును. ఇట్లు వజ్రాయుధము మున్నగునాయుధములను దేవిని పూజింపవలయును. తర్వాత బుద్ధిమంతు డావరణ దేవతలను రాధను గంధము మున్నగు పూజ ద్రవ్యములతో రాజోపచారములతో పూజింపవలయును. ఆ తర్వాత రాధా సహస్రనామములతో దేవి నర్చింపవలయును. తప్పనిసరిగ మూలమంత్రము వేయి సార్లు జపించవలయును. ఈ విధముగ రాసేశ్వరి- పరమయగు రాధాదేవిని పూజించువాడు విష్ణు సమాను డగును. అతడు గోలోక మేగగలడు. కార్తిక పూర్ణిమ నాడు రాదా జన్మోత్సవము జరుపు భక్తుని చెంత రాసేశ్వరి- పరాదేవి కటాక్షముతో విలసిల్లును. ఏదో యొక కారణమున గోలోకవాసినియగు రాధ బృందావనమును వృషభాను నందినిగ నవతరించెను. ఇందు చెప్పబడిన మంత్రములకు చెప్పిన సంఖ్యప్రకారముగ పురశ్చరణ జరుపవలయును. దానికి దశాంశము హోమము చేయవలయును. నూగులు- తేనె- నెయ్యి- పాలు మున్నగు వస్తువులతో భక్తితో హోమము జరుపవలయును. నారదు డిట్లనెను: మహాత్మా| ఏ స్తోత్రమున రాధ ప్రసన్న మగునో తెల్పుము. నారాయణు డిట్లనెను : పరమేశాని ! రాసమండలవాసిని ! రాసేశ్వరి! కృష్ణ ప్రాణాధికప్రియా! నీకు నమస్కారములు. త్రైలోక్యజననీ ! కరుణాలయా! బ్రహ్మ విష్ణ్వాది దేవతలచే మనస్కరింబడు పదపద్మములుగల దేవి ! నమస్కారములు. సరస్వతి రూపిణీ ! సావిత్రి! శంకరీ!గంగ! పద్మావతి రూపా! షష్ఠీ మంగళచండికా ! నమస్కారములు. తులసీ ! లక్ష్మీ ! దుర్గాదేవీ ! సర్వస్వరూపిణీ ! నీకు నమస్కారములు తల్లీ! మూలప్రకృతి స్వరూపిణీ దేవీ! కరుణాలవాలా! మేము నిరంతరము నిన్నే కొలిచెదము ఘోర సంసార సాగరమునుండి సముద్ధరింపదగినదవే! దయ చూడుము ! ఈ విధముగ సంస్మరించుచు మూడువేళల స్తోత్రము చదువు వాని కెచ్చటను దుర్లభమైనది లేనేలేదు. అతడు తనువు చాలించిన మీదట గోలోకమందలి రాసమండలమున నివసింపగలడు. ఈ పరమ రహస్య మితరులకు చెప్పరాదు. ఇపుడు శ్రీదుర్గాదేవి పూజా విధాన మాలకింపుము. దుర్గామాతను స్మరించినంతనే మహాపద లన్నియు తొలిగిపోవును. ఎవడు దుర్గాదేవిని కొలువడో వాని కెచ్చటనేమియు నుండదు. ఆమె విశ్వమాత- శైవి- సర్వోపాస్య-సర్వశక్తి-మహాద్బుత చరిత్ర-సర్వ బుద్ధ్యధిష్ఠానదేవి- అంతర్యామి స్వరూపిణి- ఘోరా సంకటములు పాపున దగుటచే భువిపై దుర్గ యని ప్రసిద్ధి గాంచినది. ఈమె నిత్యమును శైవ-వైష్ణువుల చేత నుపాసింపబడుదగినది. మూలప్రకృతి స్వరూపుణి-సృష్టి స్థిత్యంతకారిణి. దుర్గ నవార్ణమంత్రము త్తమోత్తమమైనది. అది వాగ్బీజము శాంభవీ బీజము కామబీజములు గల్గియుండునది. చాముండాయై పదము చివర '' విచ్ఛే '' యను రెండవక్షరములుండును. '' ఓం ఐం హ్రీం క్లీం చాముండాయై విచ్ఛే '' యను నవాక్షర మంత్రము కొల్చువారికి కల్పతరువు. దీనిని మనువు తెల్పెను. ఈ మంత్రమునకు బ్రహ్మ- విష్ణువు-మహేశులు ఋషులు; గాయథ్రి-ఉష్ణిక్‌-అనుష్టుప్పులు చందములు మహాకాళీ-మహాలక్ష్మీ-మహా సరస్వతులు దేవతలు; రక్తదంతికా దుర్గాభ్రామరీ బీజములు; నందా-శాకంభరీ భీభూదేవతలు శక్తులు; ధర్మార్థ కామమోక్షములందు దీని వినియోగము. (ఋషి- ఛందము-దేవతలను క్రమముగా శిరమున-ముఖమున- హృదయమున బీజత్రయమును దక్షిణస్తనమున శక్తి త్రయమును వామస్తనమున వ్యాపము చేయవలెను. పిమ్మట వాగ్బీజమును హృదయ మున మాయా బీజమును శిరమున కామ రాజబీజమును శిఖయందు చాముండాయై అను నాల్గక్షరములను కవచమున విచ్చేఅను రెండక్షరములను నేత్ర త్రయమున మోత్తమునవార్ణమంత్రమును అస్త్రమున న్యాసమొనర్పవలయును. ఈ అంగన్యాసమున చతుర్థ్యంతములయిన శిరసే మొదలగు పదముల చివర వరుసగా నమః స్వాహా - వషట్‌ - హుం - వౌషట్‌ - ఫట్‌- అను జాతి పదముల చేర్చవలెను. ఇక వర్ణ వ్యాసము; కామ రాజ బీజము మొదలు మూల మంత్రపు తొమ్మిది వర్ణములను వరుసగా శిఖా- దక్షిణ నేత్ర- వామనేత్ర - దక్షిణ వర్ణ - వామ కర్ణ- దక్షిణ నాసా - వామనాసా- ముఖ గుదములందు న్యాసము చేయవలెను. పరిష్కర్త.) ఖడ్గము-శంఖము-చక్రము గద విల్లమ్ములు పరిషు శూలము భుశుండి శిరము శంఖము దాల్చినది త్రిణయన నానా భూషణభూషిత నల్లని కాటుక కొండవంటి రూపు పది పాదములు ముఖములుగలది మధుకైటభనాశమునకు మున్ను బ్రహ్మయే దేవిని సంస్తుతించెనో యా కామబీజ స్వరూపిణి యగుమహాకాళిని ధ్యానించుచున్నాను. అక్షమాల- పరశు- గద-కులిశము-పద్మము- ధనువు- కుండి- కరండము-శక్తి- కత్తి-చర్మము- అంబుజము-ఘంటిక-పానపాత్ర-శూలము-పాశము-సుదర్శనమునను నాయుధములు దాల్చు అరుణప్రభ రక్తకమలాసన మాయాబీజ స్వరూపిణి మహిషాసురమర్దిని యగు మహాలక్ష్మిని ఘంట- శూలము- హలము - ముసలము- సుదర్శనము- ధనుర్భాణములను కరములందు దాల్చి మొల్ల పూలకాంతు లీను శుంభాది దైత్య సంహారిణి నవార్ణమంత్రమందలి వాగ్బీజమున కధిదేవత- సచ్చిదానంద స్వరూపిణియైన మహాసరస్వతిని ధ్యానించుచున్నాను. ఇక దేవీయంత్రము గూర్చి వినుము. త్రికోణము-తర్వాత షట్కోణము-తర్వాత అష్టదశములు తర్వాత ఇరువదినాల్గు దళములు. భూగృహ నిర్మాణము గలదానిగ చింతింపవలయును. సాలగ్రామము కలశము యంత్రము ప్రతిమ బాణలింగము వీనిలో దేని యందైనను సూర్యనందైనను నిశ్చలబుద్ధితో దేవి నారాధింపవలయును. యంత్రమునకు తూర్పున సరస్వతితోడి బ్రహ్మను నైరృతకోణమున లక్ష్మితో విష్ణువును ధ్యానించవలయును. వాయుకోణమున పార్వతితోడి శంభుని ఉత్తరమున సింహమును దక్షిణమున మహాసురుడైన (సాయుజ్యమొందుట వలన) మహిషుని పూజింపవలయును. తర్వాత ఆరు కోణములందు నందజ- రక్తదంత- శాకంభరి-శివ-దుర్గ-భీమ-భ్రామరిలను పూజింపవలయును. తర్వాత అష్టదళములందుబ్రాహ్మి - మహేశ్వరి-కౌమరి- వైష్ణవి- వారాహి- నారసింహ- ఐంద్రి- చాముండలను బూజింపవలయును. తరువాత నిరువది నాల్గు దళములందు క్రమముగ విష్ణుమాయ-చేతన-బుద్ది-నిత్ర-క్షుధ-ఛాయ- పరాశక్తి-తృష్ణ-శాంతి-జాతి-లజ్జ-క్షాంతి-శ్రద్ధ-కీర్తి-లక్ష్మి-ధృతి-వృత్తి-శ్రుతి-స్మ్రతి-దయ-తుష్టి-పుష్టి-మాత-భ్రాంతి- యను నిరువది నల్గురు దేవతలను బూజింపవలయును. ఆ తర్వాత మతిమంతుడై భక్తుడు భూగృహ కోణములలో గణపతిని-క్షేత్రపాలకుని-వటుకుని-యోగినిని బూజింపవలయును. దానికి బైట వజ్రము మున్నిగు నాయుధములు దాల్చిన యింద్రుడు మొదలగు దేవతల నర్చించవలయును. ఈ విధమున నావరణ దేవతలను దుర్గాదేవి నారాధింపవలయును. తర్వాత వివిధ రాజోపచారములతో నర్చించి దేవిని సంతుష్టి పఱచవలయును. అటు తరువాతనవార్ణ మంత్రమును- మంత్రార్థమును భావింపవలయును. ఆ తరువాత దేవి సన్నిధిలో సప్త శతి స్తోత్రము పారాయణ చేయవలయును. ఈ ముల్లోకములందును సప్తశతీ స్తోత్రమునకు సాటియైన స్తోత్రము లేనేలేదు. ఈ విధముగ మానవుడు నిత్యమును దేవేశిని సంతోషపఱచవయును. ఇట్లు చేసిన వానికి ధర్మార్థకామమోక్షములు కరతలామలకములు. ఇది శ్రీదుర్గా పూజా విధానము. దీనివలన జన్మసార్థక మగును. ధన్య మగును. ఇదంతయును నీకు తెల్పితిని. బ్రహ్మ-విష్ణువు మొదలగు నెల్ల దేవతలు మునులు యోగులు యోగనిష్ఠలు ఆశ్రమవాసులు. లక్ష్మి మున్నగు దేవతందఱును శివకామేశ్వరిని దుర్గను మనసార ధ్యానింతురు. దుర్గాదేవిని స్మరించినచో జన్మతరించును. పదునలుగురు మనువులును దుర్గాదేవి చరణ కమలములు ధ్యానించుట వలన మనువు లైరి. దేవతలును తమ గొప్ప గొప్ప పదవు లలంకరించగల్గిరి. ఈవిధముగ రహస్యాతి రహస్యమైన దుర్గాదేవీ చరిత్ర మంతయును వినిపించితిని. పంచ ప్రకృతులను వారి యంశజులను గూర్చి విపులముగ దెలిపినతిని. నాచేత చెప్పబడిన దీనిని వినిన మానవుడు ముమ్మాటికి నిక్కముగ మహావిద్యావంతుడు గాగలడు. ఎవ డే కోర్కితో వినునో వాని కా కోరిక తేరును. దీని శరన్న వరాత్రములందు శ్రీదేవి సన్నిధానమునందు నిశ్చల మనస్సుతో చదివినచో వానికి దేవి వశ్యురా లగును. వాడు దేవికి ప్రియభక్తుడు గాగలడు. ఇందు గూర్చి యథా విధిగ శకునములు చూచుకొనవలయును. దాని క్రమ మెట్లనగా నొక కుమారిక చేతగాని వటువు చేతగాని ఏదేని మనస్సులో తంచుకొని దేవి పుస్తకమును మొదట పూజింపవలయును. ఆ జగదీశానిని మాటిమాటికి నమస్కరించవలయును. చక్కగా స్నానముచేసిన ఒక కన్యను తెచ్చి యామెను పూజించవలయును. ఆమె చేతి కొక బంగారు కడ్డీ నీయవలయును. ఆమె దానిని శుభాశుభ స్థానములం దెచ్చట నుంచునో తెలిసికొని దానిని బట్టి తన కోరిక ఫలమెఱుంగవలయును. ఆ బాలిక ప్రసన్నయైన దేవి తలంచవలయును. ఉపేక్షించియున్న దేవి యుదాసీనగ నుండునని యెఱుగవలయును. దానిని బట్టి ఫలితములును తెలియవలయును. *ఇది శ్రీదీవీ భాగవత మహాపురాణమందలి తొమ్మిదవ స్కంధమందు యేబదవ యధ్యాయము* *మూడువేల ఆరు వందల యిరువదైదున్నర శ్లోకములుగల నవమ స్కంధము సమాప్తము.*

0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

_*శ్రీ అగ్ని మహాపురాణం - 339 వ అధ్యాయం*_ 🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️ *శృంగారాది రసనిరూపణ* 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥 *అగ్ని దేవుడు పలికెను.* అక్షరము, సనాతనము, జన్మ రహితము సర్వవ్యాప్తము పరబ్రహ్మ స్వరూపము, అద్వితీయము, జ్యోతి రూపము అగు ఏ చైతన్యము వేదాంతములలో చెప్పబడుచున్నదో దానికి ఆనందము సహజము. యది అపుడపుడు అభివ్యక్త మగును. ఈ అభివ్యక్తియే చమత్కారమనియు చెప్పబడును. దాని ప్రథమ వికారమునకు అహంకార మని పేరు. దాని నుండి అభిమానము పుట్టినది. ఈ భువనత్రయము ఈ అభిమానము నందే అంతర్గతమై యున్నది. అభిమానము నుండి రతి పుట్టును. యది వ్యభిచార్యాది భావసామాన్యముచే పరిపుష్టమై శృంగార మని చెప్పబడును. ఇతరమైన హాస్యాదులు ఈ శృంగార భేదములే. వాటికి ఆయా స్థాయీ భాములుండును. వాటి పరిపోషమే ఆ రసముల లక్షణము. సత్త్వాది గుణ సముదాయములు పరమాత్మ నుండి జనించును. రాగము నుండ శృంగారము తీక్‌ష్ణత్వము నుండి రౌద్రము, ఉత్సాహము నుండి వీరము, సంకోచము నుండి భీభత్సము పుట్టును. శృంగార హాస్య కరుణ రౌద్ర వీర భయానక భీభత్స అద్భుత శాంతములు తొమ్మిది రసములు. నాల్గు రసములు (శృంగార రౌద్ర వీర భీభత్సములు) సహజములు. త్యాగము లేని ధనము వలె, రసము లేని వాక్కు ప్రకాశించదు. అపారమైన కావ్య సంసారములో కవియే ప్రజాపతి. అతనికి ఈ సంసారము ఎట్లు ఇష్టమగునో అట్టి మార్పు చెందు చుండును. కవి శృంగారియైనచో కావ్య జగత్తు రసమయుమగును. అతడు రసహీనుడై నచో కావ్యము నీరస మగును. భావహీన మగు రసము, రస వర్ణితమగు భావము వుండవు. భావములు రసములను అభివ్యక్తము చేయను. ''భావ్యంతే రసాః ఏభిః'' యను వ్యుత్పత్తిచే భావములు చెప్పబడును. రతి మొదలగు స్థాయీ భావములు ఎనిమిది. స్తంబాదులు ఎనిమిది. మనస్సు కనుకూల మగు సుఖానుభవము రతి. హర్షాదులచే చిత్త వికాసము హాసము. చిత్రాది దర్శనము వలన కూడ హాసము కలుగును. చిత్తమునకు విక్లబత్వము భయ మని చెప్పుదురు. చెడ్డ వస్తుల నింద జుగుప్స. ఉత్కృష్ట మగు వస్తువులను చూచుటచే కలుగు చిత్త విస్తారము విస్మయము. స్తలబాదులగు ఎనిమిది భావములు సత్త్వము వల్ల కలుగును. రజ స్తమస్సులకు అతీతములు. భయరాగాదులచే కల్గిన చేష్టా విఘాతము స్తంభము. శ్రమరాగాదులతో కూడిన ఆంతర క్షోభముచే కలిగిన శరీర జలము స్వేదము. హర్షాదులచే దేహము పులకరించుట పులకోద్గమము. హర్షాది జన్య మగు వచన అస్పష్టత్వము స్వర భేదము. ఇష్ట క్షయాదులచే కలిగిన మనోవైక్లబ్యము శోకము. ప్రతికూలముగా ప్రవర్తించు వాని విషయమున తీక్‌ష్ణత్వము. క్రోధము పురుషార్థమును పూర్తి చేయుటకు యత్నము ఉత్సాహము. చిత్త క్షోభము కలిగిన ఉత్తంభము వేపథువు. విషాదాదుల వలన కాంతి కోల్పోవుట వైవర్ణ్యము. దుఃఖా నాందాదుల వలన కల్గిన నేత్ర జలము ఆశ్రువు లంఘనాదులచే ఇంద్రియములు పనిచేయ కుండుట ప్రళయము. వైరాగ్యాదులచే మనఃక్లేదము నిర్వేదము. మానసిక పీడాదుల వలన కలిగిన శరీర దౌర్బల్యము గ్లాని. అనిష్ట ప్రాప్తిని ఊహించుట శంక. మత్సరము అసూయ. మదిరాదుల ఉపయోగము వలన కలిగిన మానసిక మోహము మదము. ఎక్కువ పని చేయుటచే కలిగిన శరీర క్లాంతిశ్రమము. చిత్తమునకు శృంగారాది క్రియల యందు ద్వేషము ఆలస్యము. సత్త్వము నుండి తొలగుట దైన్యము. విషయములను గూర్చి ఆలోచించుట చింత. చేయదగిన ఉపాయము తెలియ జాలకుండుట మోహము. అనుభవించిన వస్తువును మరల ప్రతిబింబింప చేసుకొనుట స్మృతి. యథార్థ జ్ఞానము వలన విషయ నిర్ణయము మతి. అనురాగాదుల వలన కలిగిన ఒకానొక విధ మగు చేత స్సంకోచము వరడా. అస్థిరత్వము చపలతా. చిత్త ప్రసన్నతాహర్షము; ప్రతీకార వాంఛచే కలిగిన అంతః కరణ వైకల్యము ఆవేళము. కర్తవ్యము విషయము ఏమి తోచుకుండుట జడతా. అభీష్ట వస్తు ప్రాప్తిచే కలిగిన ఆనందము ధృతి. ఇతరుల యందు అనాదరమును, తన యందు ఉత్కర్ష భావన గర్వము. అభీష్ట వస్తువు యందు దైవాది విఘాతము విషాదము. ఈప్సిత సిద్ధికొరకై చంచలమైన మానసిక స్థితి ఔత్సుక్యము. చిత్తేంద్రియాదులు పనిచేయ కుండుట అపస్మారము. యుద్ధము లందు బాధాదుల వలన స్థిరముగ వుండ జాలక పోవుట త్రాజము చిత్త చమత్కారము వీప్ప. క్రోదము శమించకుండుట అమర్షము. చేతన హృదయము ప్రబోధము. ఇంగితాకారములను దాచుకొనుట అవహిత్థము. గురువుల విషయమున కోపముచే వాక్పారుష్యదండ పారుషయములు ఉగ్రత, ఊహ వితర్కము. మనస్సు శరీరము సరిగా వుండకపోవుట వ్యాధికామాదులచే అసంబద్ధ ప్రలాపము ఉన్మాదము. తత్త్వ జ్ఞానాదులచే చిత్తమాలిన్యము తొలగుట శమము. కావ్యాదులందు కవులు భావములను రసములను కూర్చవలెను. దేనిచే రత్యాదులు విభావితములగునో యది విభావము. విభావ్యతేయేన యని విగ్రహము. ఆలంబనము ఉద్దీపనము యని యది రెండు విధములు. ఈ రత్యాది భావర్గము దేనిని ఆధారముగా తీసుకుని పుట్టునో అది ఆలంబన విభావము. ఇది నాయకాదులను ఆధారముగా చేసుకుని పుట్టును. ధీరోదాత్త దీరోద్ధత, ధీరలలిత, ధీర ప్రశాంతులని నాయకులు నాలుగు విధములు. అనుకూలుడు, దక్షిణుడు, శఠుడు, దృష్టుడు యని మరి నాలుగు విధములు. శృంగారమున నాయకునకు పీఠ మర్దుడు, విలుడు, విదూషకుడు యని ముగ్గురు ధర్మ సచివులుగా వుందురు. వీరు అనునాయకులు. పీఠమర్దుడు శ్రీమంతుడై నాయకుని వలె బలవంతుడై వుండును. విటుడు నాయకుని దేశమునకు చెందిన వాడై వుండును. నవ్వించువాడు విదూషకుడు. నాయకుని నాయికలు కూడ ఎనివిధములుగా వుందురు. స్వకీయ, పరకీయ, పునర్భూ యని కౌశికుడు చెప్పెను. మరికొందరు, పునర్భూరికి బదులుగ సామాన్యను అంగీకరింతురు. ఈ నాయికలలో చాలభేదము లున్నవి. ఉద్దీపన విభావములు వివిధ సంస్కార రూపముల నుండి ఆలంబన విభాము నందు భావోద్ధీపనము చేయును. కర్మదుల చేతను గీతకాదుల చేతను, చతుష్టష్టి కళలు ఆరు విధములు, సాధారణముగ కోకన్మృతులు హాసోపహాకారములు. ఉద్బుద్ధములు సంస్కృతములు యగు భావములచే ఇచ్ఛాద్వేష ప్రయత్నముల సంయోగములచే కలుగు మనోవాణి బుద్ధి శరీర కార్యములను విద్వజ్జనులు అనుభావములందురు. "సః ఆనుభూయతే" అత్ర యని కాని సః అనుభవతి యని కాని దీని నిర్వచనము. మానసిక వ్యాపారము అధికముగా నున్నది మానసికారంభము. పౌరుషముసై#్త్రణము యని యది రెండు విధములు. శోభా, విలాస, మాధుర్యస్థైర్య గాంభీర్య లలిత ఔదార్య తేజస్సులను ఎనిమిది పౌరుషములు నీచులనింద ఉత్తములతో స్పర్ధ శౌర్యము చాతుర్యము వీటిచేమను ధర్మమునందు శోభకలుగును. యిది ఇంటిలో శోభవంటిది. భావ, హావ, హేళా, శోభ, కాంతి దీప్తి, మాధుర్య, శౌర్య, పాగల్భ్య, ఉదారతా, స్థైర్య గంబీరతలు యను పండ్రెండు స్త్రీల విభావములు. విలాస హావములను భావమందురు. ఇది కొంచెము హర్షముచే పుట్టును. వాక్సంబంధము వాగారంభము వీనికి పండ్రెండు భేదములున్నవి. మాటలాడుట ఆలాపము, ఎక్కువ మాటలాడుట ప్రలాపము దుఃఖవచనము విలాపము. మాటిమాటికి చెప్పుట యనులాపము, ఉక్తిప్రత్యుక్తులు సల్లాపము. మరొక విధముగ చెప్పుట అపలాపము. వార్తను మోసికొని పోవుట సందేశము. ఒక విషయమును ప్రతిపాదించుట నిర్దేశము. తత్త్వమును చెప్పుట అతిదేశము. యన్యవర్ణనము అపదేశము; శిక్షా పూర్వ కవచనము ఉపదేశము; వ్యాజోక్తివ్యపదేశము. ఇతరులకు విషము బోధించుటకై ఉత్తమ బుద్దినాశ్రయించి వాగారంభము చేయవలెను. దానికి రీతి, వృత్తి ప్రవృతియని మూడు భేదములు. *శ్రీ అగ్నిమహాపురాణమున శృంగారాది రసనిరూపణమను మూడువందల ముప్పదితొమ్మిదవ అధ్యాయము సమాప్తము.*

0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

_*శ్రీ శివ మహాపురాణం - 148 వ అధ్యాయం*_ 🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️ *కుమారాభిషేకము* ☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️ *బ్రహ్మ ఇట్లు పలికెను -* ఇంతలో ఉత్తమమైనది, అద్భుతమైనది, నిత్మశోభ గలది, విశ్వకర్మచే నిర్మించబడినది, వంద చక్రములు గలది, మిక్కిలి విస్తీర్ణమైనది, మనోవేగముతో పయనించునది, మనోహరమైనది, పార్వతిచే పంపబడినది, శ్రేష్ఠగణములచే చుట్టు వారబడి యున్నది అగు రథము అచట కనబడెను. అనంతుడు , గొప్ప జ్ఞాని , పరమేశ్వర తేజస్సంభూతుడు అగు కార్తికుడు దుఃఖముతో నిండిన హృదయముతో రథము నెక్కెను. అదే సమయములో దుఃఖపీడితలైన కృత్తికలు ఉన్నతస్త్రీలవలె జుట్టు విరబోసుకొని అచటకు వచ్చి ఇట్లు పలికిరి. *కృత్తికలిట్లు పలికిరి -* ఓ దయాసముద్రా ! నీవు నిర్దయుడవై మమ్ములను విడచి వెళ్లుచున్నావు. పెంచిన తల్లులను ఈ తీరున కుమారుడు విడిచి వెళ్లుట ధర్మము కాదు. నిన్ను మేము ప్రేమతో పెంచినాము గనుక, ధర్మము ప్రకారంగా నీవు మా కుమారుడవు: మేము ఏమి చేయుదుము? ఎచటకు వెళ్లెదము? ఇట్లు పలికి ఆ కృత్తికలందరు కార్తికుని గుండెలకు హత్తుకొని కుమారుని వియోగము కారణంగా వెంటనే మూర్ఛిల్లిరి. ఓ మునీ! కుమారుడు వారికి అద్యాత్మ వచనములను బోధించి, వారిని దోడ్కొని శివగణములతో బాటు రథము నధిష్ఠించెను. కుమారుడు శివగణములతో బాటు అనేక సుఖకరములగు మంగళములను చూస్తూ, వింటూ, తండ్రి యొక్క మందిరమునకు వెళ్లెను. కుమారుడు మనో వేగముతో పయనింప సమర్ధమగు రథముపై నందీశ్వరునితో గూడి అక్షయవట వృక్ష మూలము నందు గలకైలాసమును చేరెను. అనేక లీలలను ప్రదర్శించుటలో సమర్ధుడగు ఆ శివ పుత్రుడైన కుమారుడు కృత్తికలతో, శివగణములతో కూడి ఆనందముగా అచట ఉండెను అపుడు దేవతాగణములు, ఋషులు, సిద్ధులు, చారణులు అందరు విష్ణువుతో బ్రహ్మతో గూడి కుమారుని రాకను శివునకు చెప్పిరి. అపుడు గొప్ప హర్షముతో గూడిన శివుడు విష్ణు బ్రహ్మలతో, దేవతలతో, ఋషులతో మరియు ఇతరులతో కలిసి కుమారుని చూచివెళ్లెను. అనేక శంఖములు, భేరీలు, తూర్యములు వివిధరీతులలో మ్రోగింపబడినవి. ఆనందముతో నిండిన మనస్సులు గల దేవతలు గొప్ప ఉత్పవమును చేసిరి. అదే సమయములో వీరభద్రుడు మొదలగు గణములన్నియూ ఆడుతూ పాడుతూ అనేక తాళములను వాయించుచూ శివుని వెనుక నడచిరి. సంతసించిన మనస్సులు గలవారు, ఇతరులచే స్తుతింపబడుచున్నవారు అగు శివగణములు జయశబ్దములను, నమశ్శబ్దములను పలుకకుతూ శివుని గుణములను కీర్తిస్తూస్తుతించిరి. సర్వశ్రేష్టుడు, రెల్లుగడ్డి యందు పుట్టినవాడు అగు ఆ శివపుత్రుని చూచుటకు వారు వెళ్లిరి. పార్వతి నగరమంతటా రాజమార్గమును పద్మరాగము మొదలగు మణులచే అలంకరింపజేసి, సుందరముగా మంగళకరముగా చేసెను. ఆమె భర్త, పుత్రులు గల పతివ్రతలగు స్త్రీలతో కూడియున్నదై, లక్ష్మి మొదలగు ముప్పది దేవీమూర్తులు ఎదుట నడువగా విచ్చేసెను. శివుని ఆజ్ఞచే రంభ మొదలగు అప్సరసలు దివ్యవేషములను ధరించి నవ్వుతూ పాడుతూ నర్తించిరి. శంకరునితో పోల్చదగిన గంగా పుత్రుడగు కుమారుని చూచినవారందరు ముల్లోకములలో వ్యాపించు చున్న గొప్ప తేజస్సును చూచిరి. అట్టి తేజస్సుచే చుట్టు వారబడి యున్నవాడు, బాలుడు, పుటము పెట్టిన బంగారము వంటి కాంతి గలవాడు, సూర్యునితో సమమగు వర్చస్సు గలవాడు అగు కుమారునకు అందరు వెంటనే నమస్కరించిరి. వారు అతని ఎడమవైపున, కుడివైపున చేరి శిరస్సులను వంచి నమస్కరిస్తూ నమశ్శబ్దమును పలుకుతూ నిలబడిన వారై హర్షమును పొందిరి. నేను, విష్ణువు, ఇంద్రుడు, మరియు సర్వదేవతలు కుమారుని చుట్టు ముట్టి భూమిపై దండమువలె సాష్టాంగ ప్రణామమును చేసితిమి. ఇంతలో శివుడు, మహానందముతో నున్న పార్వతియు కలిసి మహోత్సవపురస్సరముగా విచ్చేసి ఆనందముతో కుమారుని చూచిరి. జగత్తునకు ఏకైక బంధువు, ప్రేమ స్వరూపుడు, పాములే అలంకారముగా గలవాడు, పరమాత్మ అగు శివుడు పరాభట్టారికయగు భవానితో గూడి పుత్రుని గాంచి చాల ఆనందించెను. అపుడు శక్తిని ధరించి యున్న స్కందుడు ఆ పార్వతీ పరమేశ్వరులను చూచి రథము నుండి వెను వెంటనే క్రిందకు దిగి శిరస్సు వంచి నమస్కరించెను. మంగళకరుడు, పరమేశ్వరుడు, స్నేహ స్వరూపుడు అగు శివుడు ప్రసన్నుడై ప్రేమతో కుమారుని కౌగిలించు కొని శిరస్సుపై ముద్ధిడెను. మిక్కిలి తొందరతో కూడిన పార్వతి గుహుని కౌగిలించుకొని ప్రేమతో నిండిన హృదయము గలదైస్తన్యము నిచ్చెను. అపుడు దేవతలు భార్యలతో గూడి ఆనందముతో నీరాజనమిచ్చిరి. ఆకాశము జయఘోషతో నిండి పోయెను. ఋషులు వేదధ్వనితో, గాయకులు గానము చేయుచూ అనేకులు వాద్యములతో కుమారుని వద్దకు విచ్చేసిరి. భవానీ పతియగు మహేశ్వరుడు అపుడు దివ్యకాంతులతోవెలు గొందు చున్న కుమారుని తన తొడపై కూర్చుండ బెట్టుకొనెను. కుమారుడు కూర్చుండుటచే సాక్షాత్తు శివుడు శోభను పొంది పుత్రుడు గలవారిలో శ్రేష్ఠుడాయెను. మహాసుఖమును పొందిన కుమారుడు శివుని ఆజ్ఞచే మహోత్సాహ వంతులగు తన గణములతో మరియు దేవతలతో గూడి శివుని మందిరమునకు విచ్చేసెను. దేవతోత్తములు చుట్టు వారియుండగా, ఋషులు నమస్కరించు చుండగా ఒక్కచోటనున్న ఆ ఇద్దరు దంపతులు అపుడెంతయో ప్రకాశించిరి. కుమారుడు శివుని ఒడిలో ఆనందముతో నాడు కొనెను. శివుని కంఠము నందున్న వాసుకిని చేతులతో పీడించెను. దయానిధియగు శంభుడు దయా దృష్టితో బాలుని చూచి నవ్వి గిరిజతో ఆ విషయమును చెప్పెను. శివుడు లీలచేత ఆ ఆకారమును ధరించెను. అపుడు పార్వతీ సమేతుడు, జగత్తునకు ఏకైక బంధువు, సర్వవ్యాపి, ముల్లోకములకు ఏకైక ప్రభుడు అగు మహేశ్వర భగవానుడు మహానందమును పొంది చిరునవ్వులను వెదజల్లెను. ప్రేమచే కంఠము బొంగురుపోవుట వలన ఆయన ఏమియూ మాటలాడలేదు. అపుడు జగన్నాధుడగు శంభుడు లోకాచారము ననుసరించి ఆనందమయుతో కార్తికుని సుందరమగు రత్నసింహాసనముపై కూర్చుండబెట్టెను. సర్వతీర్థముల జలములు రత్నములు పొదిగిన వంద ఘటములలో నుండెను. వేదమంత్రములచే పవిత్రములైన ఆ జలములతో శివుడు ఆనందముతో కుమారుని అభిషేకించెను. మిక్కిలి శ్రేష్ఠమగు రత్నములతో అలంకరింపబడిన కిరీటమును, అంగదములను, వైజయంతీ మాలను, మరియు చక్రమును విష్ణువు ఆతనికి ఇచ్చెను. శివుడు శూలమును, పినాకమనే ధనస్సును, పరశువును, శక్తిని, పాశుపత సంహారాస్త్రములను, పరమవిద్యను అతనికి ఇచ్చెను. నేను యజ్ఞ సూత్రమును, వేదములను, వేదమాతను, కమండలమును, బ్రహ్మాస్త్రములను మరియు శత్రు సంహార విద్యను ఇచ్చితిని. ఇంద్రుడు ఐరావతమును మరియు వజ్రమును అతనికి ఇచ్చెను. వరుణుడు తెల్లని గొడుగును, రత్నమాలను ఇచ్చెను. సూర్యుడు మనోవేగముతో పరుగెత్తే రథమును, గొప్ప శక్తిగల కవచమును, యముడు యమదండమును, చంద్రుడు అమృతకలశమును ఇచ్చెను. అగ్ని తన కుమారునకు ప్రేమతో మహాశక్తిని ఇచ్చెను. నిర్‌ఋతి తన శస్త్రమును, వాయువు వాయవ్యాస్త్రమును ఇచ్చెను. కుబేరుడు గదను, ఈశుడు శూలమును ఇచ్చెను. దేవతలందరు అనేక శస్త్రాస్త్రములను ప్రీతితో నిచ్చిరి. తరువాత కామదేవుడు అతనికి కామాస్త్రమును, గదను, తన విద్యలను పరమానందముతో నిచ్చెను. క్షీరసముద్రుడు అమూల్యములగు రత్నములను గొప్ప రత్ననూపురమును, హిమవంతుడు దివ్యములగు అలంకారములను, వస్త్రములను , గరుడుడు చిత్ర బర్హణడను పేరు గల తన కుమారుని ఇచ్చిరి. పాదములే ఆయుధములుగా గలవాడు, బలశాలి అగు తామ్రచూడుడను పేరుగల వానిని అరుణుడు ఇచ్చెను. మహానందముతో నవ్వుచున్న పార్వతి అతనికి పరమైశ్వర్యమును, చిరంజీవి త్వమును ప్రీతితో నిచ్చెను. లక్ష్మి దివ్యసంపదను, రమణీయమగు గొప్పహారమును, సావిత్రి సంపూర్ణసిద్ధ విద్యను ఆనందముతో నిచ్చిరి. ఓ మునీ ! అచటకు వచ్చిన ఇతరదేవీ మూర్తులు, అతడు శిశువుగా నుండగా పాలించిన కృత్తికలు తమకు ప్రియమగు వస్తువులను అతనికి ఇచ్చిరి. ఓ మహర్షీ! అచట గొప్ప ఉత్సవము జరిగెను. అందరు ప్రసన్నులైరి. పార్వతీ పరమేశ్వరులు విశేషముగా సంతోషంచిరి. ఆ సమయములో ప్రతాపశాలి, తేజశ్శాలి అగు రుద్రుడు ఆనందముతో నవ్వి బ్రహ్మ మొదలగు దేవతలతో నిట్లనెను. *శివుడిట్లు పలికెను -* ఓ హరీ ! బ్రహ్మా ! దేవతలారా ! మీరందరు నా మాటను వినుడు. నేను అన్ని విధములుగా ప్రసన్నుడనైతిని. మీకు నచ్చిన వరములను కోరుకొనుడు. *బ్రహ్మ ఇట్లు పలికెను -* ఓ మునీ ! విష్ణువు మొదలగు దేవతలందరు ఆ శంభుని వచనమును విని ప్రసన్నమగు ముఖము గలవారై ప్రభువగు పశుపతి దేవునితో నిట్లనిరి. ఓ ప్రభూ! ఈ కుమారుని చేతిలో తారకుడు సంహరింబడ గలడు. ఈ ఉత్తమ చరిత్రము అందుకొరకు మాత్రమే ఘటిల్లినది. కావున తారకుని సంహరించుటకు సన్నద్ధులమై ఈనాడే బయలుదేరెదము. కుమారునకు అనుమతినిమ్ము. ఆతడు వానిని వధించి మాకు సుఖమును కలుగజేయుగాక!. అటులనే అని అంగీకరించి ఆ విభుడు అపుడు దయతో నిండిన హృదయము గలవాడై, తారకాసుర సంహారము కొరకు కుమారుని దేవతలకు అప్పగించెను. విష్ణువు బ్రహ్మ మొదలగు దేవతలందరు అపుడు శివుని అనుమతిని పొంది గుహుని ముందిడుకొనివెంటనే కైలాసము నుండి బయలు దేరిరి. శివుని శాసనముచే విశ్వకర్మ కైలాసమునుండి బయటకు వచ్చి ఆ పర్వతమునకు సమీపములో సుందరము, అద్భుతము అగు నగరమును నిర్మించెను. దానిలో సుందరము, దివ్యము, అద్భుతము, గొప్ప ప్రకాశము గలది అగు గృహమును గుహుని కొరకు నిర్మించెను. విశ్వకర్మ ఆ గృహములో గొప్ప సింహాసనమును నిర్మించెను. అపుడు బుధ్ధిశాలియగు హరి దేవతలచే సర్వతీర్థముల జలములతో కార్తికునకు భక్తితో మంగళాభిషేకమును చేయించెను. కార్తికుని అన్ని విధములగా అలంకరించి ప్రత్యేకముగా సంపాదించిన వస్త్రములను ధరింపజేసి ఆనందముతో ఉత్సవమును యథావిధిగా చుయించెను. విష్ణువు అతనికి ఆనందముతో బ్రహ్మాండాధిపత్యము నిచ్చి, తిలకము దిద్ది, దేవతలతో కలిసి పూజించెను. అతడు దేవతలతో, ఋషులతో గూడి, శివస్వరూపుడు, సనాతనుడు అగు కార్తికుని అనేక స్తోత్రములతో ప్రీతి పూర్వకముగా స్తుతించెను. గొప్ప సింహాసనము నందున్న వాడు, బ్రహ్మాండమునకంతకు ప్రభువు, రక్షకుడు అగు కార్తికుడు మిక్కిలి ప్రకాశించెను. *శ్రీ శివమహాపురాణములో రుద్రసంహితయందు కుమారఖండలో కుమారాభిషేకమనే అయుదవ అధ్యాయము ముగిసినది.*

+1 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

_*జగద్గురు బోధలు - 204*_ 🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️ *శిరోవేదనకు చికిత్స శిరశ్ఛేదమా ?*_ ☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️ ఈ కాలంలో అందఱు జాతివిషయంగా తీవ్రచర్చ చేస్తున్నపుడు, ఈ విషయంగా నేనూ మాట్లాడుదా మనుకొన్నాను. ఈ విషయంగా కూలంకషంగా యోచిస్తే వర్ణవ్యవస్థ ఉండటమే మేలు అనిపిస్తుంది. ప్రజానీకంలో ప్రగతికిగాని, ఆత్మలాభానికిగానీ ఈవ్యవస్థసహాయకారియే అని కనిపిస్తుంది. నేను ఇట్లా చెప్పుతున్నానని మీరు ఒప్పుకోవలసిన పనిలేదు. శాస్త్రములు చెప్పినాయని ఒప్పుకో నక్కరలేదు. ఈ మఠములూ మఠాచార్యులూ ప్రగతికి విరోధులనీ, సంకు చిత స్వభావులనీ పూర్వాచార పరాయణులనీ లెక్కకట్టినా మన దేశము పురోగమించవలె నన్న ఆశయము మనకందరికీ ఉన్నదన్న విషయంలో సందేహముండదు కదా! దేశములో పాతుకొనిపోయిన మూఢనమ్మకములను నిర్మూలించి వెనకబడిన జాతులను ముందరకు తీసుకొనిరావలెనని ప్రయత్నించిన నాయకు లెందరో ఉన్నారు. ఇటువంటి వారిలో మహాత్మాగాంధీ ఒకరు. వారు వర్ణాశ్రమ ధర్మమును మనః పూర్వకముగా ఒప్పుకొన్నందున వారి అభిప్రాయం చెప్పుతున్నాను. ''వర్ణాశ్రమ ధర్మము స్వాభావికమైనది. జన్మచే సంభవించినది. హిందుమతము దీనిని ఒక ా-|n-| గా చక్క బెట్టినది. ఈ వ్యవస్థ వృత్తి ననుసరించి వారి వారి విధులను తెలుపుతున్న దేకాని భేదమును సూచించుటలేదు. ఇతరులను హీనముగా చూచుటకాని, తన్ను ఉత్కృష్టముగా తలచుకోవడముగాని హిందూమత సిద్ధాంతమునకే విరోధ మైనది. ప్రతిఒక్కరూ, సంఘ నియమములకు లోబడి తమ్ము తాము సంయమనము చేసుకొని సమూహశక్తిని వృథా చేయక పొదుపు చేసుకొనుటకే వర్ణాశ్రమ ధర్మ మేర్పడినది. నేను తరచు వర్ణాశ్రమ ధర్మమునకు అప్పృశ్యతకు మధ్యగల భేదమును చూపియున్నాను. వర్ణాశ్రమ ధర్మము శాస్త్ర సమ్మతమైనది. సయుక్తికమైనది. అప్పృశ్యత తెచ్చిపెట్టు కొన్న ఆచారము కనుక అది కూడదని ఖండించి వున్నాను. వృత్తి ననుసరించి జన్మతః సిద్ధించిన వర్ణాశ్రమ పద్ధతి సామూహిక జీవనమునకు సరియైన విభాగము. సమాజములో కార్మికునికీ మననశీలునికీ (ిఠnీ|స) సమానస్థితి, వర్ణాశ్రమము కలిగించి యున్నది' అని వారు వర్ణవ్యవస్థను ప్రశంసించారు. కాని వారు చేసిన పలుకార్యములు ఆచార అనుష్ఠానములలోని వ్యత్యాసములను పరిగణించునవిగానే వుండినవి. ''వర్ణధర్మము మంచిదే- కాని అది ప్రస్తుతము చాలా జీర్ణించి పోయినది. దానిని ఉద్ధరించుట కానిపని సారమంతాపోయిన పిదప షిష్ఠిని పట్టుకొన్న ఎంతలాభమో, ప్రస్తుతమున్న వర్ణ వ్యవస్థను పాటించటమూ అంతే. బాహిరభేదములను మాత్రం మనం పాటించడం చాలా తప్పు'' అని వారు అభిప్రాయపడ్డారు. కాని నా అభిప్రాయం అదికాదు. మన మతమునకు వెన్నెముకలాంటి ఒక వ్యవస్థను స్వన్థపఱచుట కాని పని అని వదలి వేసిన ఒక మఠము, మఠాధిపతి అని ఉండవలసిన అవసరములేదు. ఒక సంస్థను నిర్వహిస్తూ నేను ఊరకుంటే సమాజమును పీల్చుకొని తినడమే ఔతుంది. పాతవ్యవస్థ పూర్తిగా అంతరించినదే నిజమైతే- ఈ మఠమునకు స్వస్తి వాచకం పలకవలసినదే. అంతటిస్థితి ఇంకా రాలేదనే నా నమ్మకం. కొద్దిరోజులలో ఈ వర్ణవ్యవస్థ పూర్తిగా అంత రిస్తుందన్న అభిప్రాయమూ నాకులేదు. ఇప్పుడైనా మనం మేల్కొని చేయవలసిన దానికి పూనుకొన్నామంటే, ఈ వ్యవస్థకు పుష్టి మరల తల ఎత్తునట్లు చేయగలమని నా విశ్వాసం. మిగతా వృత్తులలో ఎట్టి సంకరమున్నా అన్నిటికినీ ప్రాణనాడివలె వున్న వేదాధ్యయనము అక్కడక్కడా ప్రాచీన కాలములో జరిగినట్లే, ఈనాటికీ జరుగుచున్నది. వేదవిద్య ఉద్ధారణకై చేయు ప్రయత్నములు ఫలవంతములుగానేఉంటున్నవి. విద్యార్థులున్నూ అధిక సంఖ్యలోవచ్చి చేరుతున్నారు. దీనిని రక్షించి వృద్ధిచేయడమే నా విధి. వేదాధ్యయన మొకటి రక్షించిన తక్కిన వర్ణసంకరము లెట్లున్ననూ, ఆ దోష నివృత్తి కొక మార్గమును కల్పించిన వార మగుదుము. అట్లు సంరక్షింపక పోయినచో సమాజానికి దుర్గతియే- అని యాభై ఏళ్ళ చరిత్రానుభవమే చాటుతోంది. లేదా వర్ణ ధర్మము లేని ఇతర దేశాలలోని నాగరికుల గతి చూచినను మనకు తెలుస్తుంది. 'చేతి పరిశ్రమలను మనం ఉద్ధరించాలి. దాని వలన హెచ్చుమందికి జీవనోపాధిని కల్పించిన వార మౌతాము. భారీపరిశ్రమల కంటే చేతిపరిశ్రమల వలననే గ్రామ సముద్ధరణమునకు వీలున్నది. యాంత్రికశక్తి మనిషిశక్తిపై ఆధారపడి పొదుపుగా జీవితం గడపటం నేర్చుకోవాలి. డాంబికమైన దుస్తులకు మనం పోరాదు'- అని గాంధీగారు బోధించినా, ప్రస్తుతము ప్రభుత్వము దీనికి విరుద్ధంగానే రాజరికం చేస్తున్నది. కాని గాంధిగారిపై స్తోత్రపాఠములు మాత్రం వదల లేదు. గాంధిగారు వాస్తవముగా సమాజ శ్రేయోభిలాషి. సమత్వమునకు పాటుపడిన సంఘసంస్కర్త. పాతశాస్త్రములను మూఢముగా నమ్మిన మొరడు సనాతని కాదనుటలో అందరికీ నమ్మకమున్నది- అందుచేత మధ్యవర్తి అయిన ఆయన అభిప్రాయములను మీ చెవినివేస్తే మీకు మనస్సులో హత్తుకొంటుందేమో అని ఈ వివరణ. జాతిని వద్దనటము అది ఉచ్చనీచములకు ఎక్కడ ఎడమిస్తుందో అని. ఒకవేళ జాతిభేదము లున్ననూ, ఒకజాతి గొప్ప, మరొకటి తక్కువ, అన్న భావం వర్ణవ్యవస్థలో లేదు. 'అట్టి అభిప్రాయ మున్నందుననే కలహములు వస్తున్నవి. అందులకే మేము జాతిని నిరసిస్తున్నాము' అని కొందఱు అంటారు. ఇది ఏలాగున్నదంటే, శిరోవేదన వచ్చిన దని శిరచ్ఛేదము చేసుకొనుట వంటిది. తరతరములుగా మనం పాటిస్తున్న ధర్మంలో ఏదైనా లోపంవుంటే, దానిని హితముగా శాంతముగా వివరించి, రుజాశాంతి చేయవలెనేకాని సమూలంగా ధర్మమును పెళ్ళగించటం పరిపాటికాదు. ఒక విషయంలో వివాదంవస్తే, విషయాన్నే నిరాకరించటం బుద్ధిమంతుల లక్షణంకాదు. ఏ విషయంలోనూ కక్షలు, ప్రతి కక్ష లనేవి ఉంటూనే ఉంటవి. అభిప్రాయభేదము లున్నవని ఒక వ్యవస్థను నిర్మూలించుట మంచి పని కాదు. ప్రస్తుతం రెండు వాదము లున్నవి. ఒకటి భాషా వివాదం. రెండవది సిద్ధాంతవివాదం. అందుకని భాష మనకు వద్దు. ఐడియాలజీ అంతకుముందే వద్దు అని చెప్పగలమా? ప్రస్తుతం మన దేశంలో రగులుతున్న భాషావివాదం లాంటిది మరేదేశంలోనూ చూడలేము. అరవలకూ, ఆంధ్రులకూ వివాదం. కర్ణాటకులకూ మహారాష్ట్రీయులకూకలహం. పోనీ ఉత్తరదేశం వారైనా నెమ్మదిగా వున్నారా అంటే బెంగాలీలకు, బీహారీలకు కయ్యం. హిందికీ, ఇంగ్లీషుకూ వివాదం. ఈ కలహాలు నోటితోనే కాక చేతులదాకా వస్తున్నవి. వివిధభాష లున్నందునకదా! ఈ కలహాలు; ఈ భాషలనే దేశంనుంచి బహిష్కారం చేస్తే శాంతి అని ఎవరైనా అంటే, అది భాషాపరిష్కార మౌతుందా? రెండవది రాజకీయ వివాదం, రాజరికం ఏ సిద్ధాంతాన్ని అనుసరించాలి? కమ్యూనిజమా? క్యాపిటలిజమా? ఈ వివాదం ప్రపంచమంతా నిండిన విషయం. దినపత్రికలను చూచామంటే, చిన్న చిన్న దేశాలు ఈ కలహాలకు గురి ఔతున్నవని తెలుస్తున్నది. వీనివలన నోరులేని ప్రజలకుబాధ. డిక్టేటర్‌షిప్‌. డెమోక్రసీ అని రెండు తెగలు; రాజ్యానికి ఒక డిక్టేటరు రాగానే వాని ప్రతిపక్షు లందరూ బలి కావలసినదే. అతడూ తన రాజ్యం డెమోక్రసీ అనియే వ్యవహరిస్తున్నాడు. లోకంతీరు ఈ విధంగావుంది. రాజరికమంటే ఏదో ఒక సిద్ధాంతంపై ఆధారపడి వుండాలి మరి. ఏ సిద్ధాంతమూ వద్దు అని అంటే రాజ్యాంగమే వద్దనా? భాషావివాదం వున్నందువలన భాషవద్దు. రాజకీయ కక్ష లున్నందువలన రాజ్యాంగం వద్దు. మత విభేదా లున్నందువల్ల మతాన్ని నిర్మూలం చేద్దాం- అంటే జరిగేపనియేనా? 'జాతిభేదం ఉండరాదు, జాతిని నిర్మూలించాలి' అని చెప్పేవాళ్ళందరినీ ఎలక్షన్ల సమయంలో చూడాలి. అప్పుడు అన్నిటికీ మించిన ప్రాధాన్యం జాతికి. జాతి వద్దనటం అంతా- వాస్తవానికి ఒక ప్రత్యేకమైన జాతివద్దు అన్నట్లు ఔతుంది. జాతు లున్నందువలన ఒకటి ఎక్కువ మరొక్కటి తక్కువ అనే అభిప్రాయానికివీలుంటుంది. అని నాగరికులు అనుకొన్నా హెచ్చుతక్కువలు నిజంగా సమసిపోవాలంటే మన సనాతన ధర్మం పాటించడమే దానికి మార్గం. సమాజంలో నాకు ఈశ్వరుడు నిర్ణయించిన కర్మ ఇది. దానిని చేతనైనంతవఱకు నిర్వర్తించి సమాజ క్షేమమునకై పాటుపడెదను గాక- అన్న మనోభావమే ఉంటే హెచ్చుతక్కువల ప్రశంశ అసలేరాదు. ఈమనోభావం అందరికీకలగాలనీ ప్రయత్నమూప్రచారమూ చేయాలి. వారి వారి మతం ప్రకారం ఎవరికివారు చక్కగా ఆచరించితే ప్రచారానికి ప్రత్యేకంగాఅవసరముండదు. ప్రత్యక్షంగా అనుష్ఠిస్తే ప్రచార మెందుకు? ప్రజలు జీవనానికి యిస్తున్న ప్రాధాన్యం సమాజానికి మనం చేయవలసిన కర్త వ్యానికి ఇవ్వటం లేదు. ఈ కాలంలో బ్రతుకులు జీవనప్రధానములై ఏవిధంగా డబ్బును అధికంగా సంపాదించడం అనేదే పెద్ద విచారమై పోయింది మనకు. ఒక జాతి ఎక్కువ సంపాదించి ఆర్థిక సౌకర్యంతో వుంటే దానిని చూచి ఇతరులు అసూయపడటం- జరుగుతున్నది. భేదములు వృద్ధి ఔతున్నవి. ఇట్లుకాక పరస్పర వైషమ్యములు లేకుండా పొదుపుగా జీవనం గడుపుతూ సామాజికక్షేమమే ధ్యేయంగా ఉంచుకొని శాంతి సంతోషములతో ఉండవలెనంటే మనపాత ఆచారాలను, మన ధర్మాలను మనం వదలరాదు. ఈ విషయంలో మనం ఒక అడుగు వేస్తే ఈశ్వరుని అనుగ్రహమూ మన వెంట ఉంటుంది.

+1 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

_*శ్రీ దేవి భాగవతం - 265 వ అధ్యాయము*_ 🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️🕉️ *సురభివృత్తాంతము* ☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️ *నారదు డిట్లనెను:* నారాయణా ! ఆ గోలోకమునందుండి యేతెంచిన సురభి యెవరు? ఆమె జన్మవృత్తాంతము విన కుతూహల మగుచున్నది. నారాయణుడిట్లనియెను: సురభి గోవుల కదిష్ఠానదేవి - గోమాత- మొదటిగోవు-గోవులలో ప్రధానురాలు-గోలోకమున నుద్బవించినది. సురభి మొదటి సృష్టి చరిత్ర తెల్పుచున్నాను. సురభి యే కారణనున బృందా వనిలో బుట్టెనో తెలుపును వినుము. పూర్వము రాధికాలోలుడు తన్నుగోపికలు చుట్టుజేరి కొలువగ రాధనుగూడి పుణ్య బృందావనములు గల గోలోకమున కరిగెను. అతడచ్చోట వినోదముగ రహస్యముగ తిరుగుచుండగ నతనికి పాలుత్రాగు కోరిక గల్గెను. అతడు తన యెడమవైపునుండి లీలగ సురభిని సృజించెను. దాని వెంట దూడ గలదు. దాని పేరు మనోరథ. సురభిపుష్కలముగ పాలు గలది. శ్రీదాముడు దూడగల పాడి యావును చూచి క్రొత్త కడవలో పాలు పితికెను. ఆ పాలు జన్మ-మృత్యు-జరా-రోగములు పాపునవి. అమృతము కన్న తియ్యనివి. ఆ యమృత క్షీరములను గోపాలకుడు స్వయముగత్రాగెను. తర్వాత మిగిలిన పాలు గల కడవ పగిలెను. అపుడచట పాల కాసార మేర్పడెను. ఆ క్షీర కాసారము గోలోకమునందు వంద యోజనములు పొడవు వంద యోజనములు వెడల్పుగ నుండెను. ఆ సరోవరము రాధకు కృష్ణునకును క్రీడా సరస్సుగ నలరారెను. ఈశ్వరుని కోర్కె వలన దానికి రతనాల మెట్లు నిర్మించబడెను. శ్రీకృష్ణుని సంకల్పముతో నచట లెక్కలేనన్ని కామధేనువులు లక్షలు కోట్లుగ నుద్బవించెను. వెంటనే సురభిరోమ కూపములనుండియు నందఱు గోపకు లుద్బవించిరి. లెక్కలేనన్ని యావుదూడలును బుట్టెను. ఆ గోవులమందలచే జగమంతయు నిండిపోయెను. ఇట్లు గోవుల సృష్టిజరిగెను. తొలదొల్త శ్రీకృష్ణుడు సురభిని పూజించెను. ఆ తర్వాత ముల్లోకములందును గోపూజ వ్యాపించెను. దీపావళి మఱునాడు పూర్వాహ్ణమున సురభిని పూజించవలయునని శ్రీకృష్ణు డాజ్ఞాపించెను. ఇదంతయును నేను ధర్మునివలన వింటిని. సురభిమాత యొక్క ధ్యానము స్త్రోత్రము మూలమంత్రము పూజా విధానము వేదోక్తముగ తెల్పుదును. వినుము. ''ఓం సురభ్యై నమః'' అను షడక్షర మంత్రమును లక్ష జపింపవలయును. మంత్రసిద్ధి గల్గును. ఇది భక్తులకు కల్పవృక్షము. యుజుర్వేదమున సురభి ధ్యానము-గీత-పూజాదికము గలదు. సురభి బుద్ది-వృద్దు లొసంగును. సర్వకామములు దీర్చును. ముక్తిని సైత మిచ్చును. లక్ష్మీస్వరూపిణి- పరమ రాధాసహచరి-గోవుల కధిష్ఠానదేవి - గోవులకు మొదటిది - గోవుల గన్న తల్లికి నమస్కారములు. పవిత్రరూప-పూత-భక్తులకామదాయిని-విశ్వమునంత పావనమొనరించునట్టి సురభ దేవికి నమస్కారములు. బ్రాహ్మణు డొక కలశమందుగాని గోవుతలయందుగాని ఆవులను గట్టు స్తంభమందుగాని సాల గ్రామమందుగాని జలమందుగాని సురభి నావాహనము చేసి పూజింపవలయును. దీపావళి మర్నాడు పట్టపగలు గోమాతను పూజించువాడు తప్పక భూమండలమున పూజనీయుడు గాగలడు. మున్ను వరాహకల్పమున విష్ణు మాయవలన ముల్లోకము లందును పాలు లేకుండునట్లు సురభి మాయ గల్పించెను. అపుడు సురాదులు పాలులేక చింతాక్రాంతు లైరి. వారపుడు బ్రహ్మలోక మేగి బ్రహ్మను సంస్తుతించిరి. బ్రహ్మ యనుమతితో నింద్రుడు సురభిని సంతోష పఱచెను. మహాదేవి! గోబీజ స్వరూపిణి! జగదంబికా! సురభిమాతా నిన్ను నమస్కరించుచున్నాను. నీవు కృష్ణ ప్రియవు-రాధా ప్రియవు-పద్మాంశవు నగు గోమాతవు. నిన్ముపల్మారు నమస్కరించుచున్నాను. నీ వెల్లవారికి నెల్లవేళల కల్పవృక్షమువంటి దానువు-క్షీరము-సద్బుద్ది-ధనము నొసంగుదానవు. కీర్తిదాయినివి- నీకు పల్మార్లు నమస్కారుము చేయ చున్నాను. శుభాంగివి-సుభద్రపు-గోపప్రదాయినివి-యశము-కీర్తి-ధర్మము నొసంగు దేవివి నీకు నమస్కారుము చేయ చున్నాను. అను స్తోత్రము విన్నంతనే తుష్టితో సంతుష్టితో గోమాత సనాతని యగు సురభిమాత బ్రహ్మలోకమందు నావిర్బవించెను. ఆమె యింద్రునకు దుర్బభములైన కోరిన కోర్కె లీడేర్చితిరిగి గోలోకమేగెను. ఆ పిమ్మట విశ్వమంతయగును గుమ్మపాలతో. నిండిపోయెను. నారదా! అపుడు పాలు-నెయ్యి పుష్కలముగ నుంట యజ్ఞముల విరివిగ సాగెను. సుర లును ప్రీతిజెందిరి. ఈ సురభి వస్తోత్రము మహాపుణ్యప్రదమైనది. దీనిని భక్తి శ్రద్దలతో చదువువాడు గో-ధన-సంపదలతో పుత్రకీర్తిమంతుడై విలసిల్లును. సకల తీర్థములందు గ్రుంకిన వాడగును. సర్వయాగదీక్షితుడు నగును. ఈ లోకమును సుఖములనుభవించి చివరకు కృష్ణ మందిరము జేరగలడు. అట చిరకాలము శ్రీకృష్ణుని సంసేవించుచుండును. ఆ తర్వాత పవిత్ర భారతదేశమున బ్రాహ్మణుడై యుద్బవించగలడు. *ఇది శ్రీదేవీ భాగవత మహాపురాణమందలి నవమ స్కంధమున నలువదితొమ్మిదవ అధ్యాయము*

+1 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर