രാമായണം

അനീഷ് Aug 16, 2019

1194 കർക്കടകം 31 #രാമായണ #പാരായണം മുപ്പത്തി ഒന്നാം ദിവസം ഉത്തര രാമായണം തുടർച്ച മഹാപ്രസ്ഥാനം അക്കൗേെകട്ടു രഘുനാൗനെുമമാത്യന്മാ രൊക്കവേ വരികെന്നു വിളിച്ചുവരുത്തിനാന്‍. 1650 'ഞാനിനിയിവിടെ വാഴ്‌കെന്നുള്ളതില്ല നൂനമാ നന്ദംപൂണ്ടു സുമിത്രാത്മജന്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗംപുക്കാന്‍. വൈകാതെ ഞാനുമവിടെപ്പുക്കു വസിയ്ക്കുന്നേന്‍. കൈകേയീസുതന്‍തന്നെ വാഴുക ധരാതലം.' അന്നേരം പൗരന്മാരുമനുജന്‍ ഭരതനും മന്നവനുടെ കാല്‍ക്കല്‍ വീണുടന്‍ വണങ്ങിനാര്‍. കണ്ണുനീര്‍ വാര്‍ത്തുവാര്‍ത്തു ചൊല്ലിനാന്‍ ഭരതനു 'മെന്നെ നിന്തിരുവടി വെടിയാതിരിയ്ക്കണം. നിന്തിരുവടി നരകംതന്നില്‍ വസിയ്ക്കിലും, സന്തതം വാനോര്‍പുരിതന്നിലേ വസിയ്ക്കിലും, 1660 പിരിഞ്ഞു വാണീടുവാന്‍ വിധിച്ചീടരുതെന്നെ പിരിഞ്ഞാല്‍ പൊറുതിയില്ലടിയനൊരിയ്ക്കലും.' ശത്രുഘ്‌നന്‍തന്നോടിവ ചെന്നറിയിയ്ക്കയെന്നു സത്വരം ദൂതന്മരെയയച്ചു ഭരതനും. മാനവപ്രവരനുണ്ടായ ദുഃഖത്തെക്കേട്ടു ഭാനുപുത്രാദി കപിവീരന്മാരൊക്കെ വന്നു രാക്ഷസസൈന്യത്തൊടും വന്നിതു വിഭീഷണന്‍ സാക്ഷാല്‍ ശ്രീരാമചന്ദ്രപാദങ്ങള്‍ വണങ്ങിനാന്‍. അന്നേരം പൗരന്മാരായുള്ളവര്‍ തെരുതെരെ വന്നുവന്നവനീശന്‍തന്നെ വന്ദിച്ചീടിനാര്‍. 1670 അന്നേരം വസിഴനും നൃപനോടരുള്‍ചെയ്തു: 'ഇന്നിനിയിവര്‍ദുഃഖം തീര്‍ക്ക നീ കൃപയാലെ.' സന്തുഷ്ടനായ നൃപനവരോടരുള്‍ചെയ്താ 'നെന്തഭിമതം നിങ്ങള്‍ക്കെന്നതു ചൊല്ലീടുവിന്‍.' 'നന്തിരുവടിയോടുകൂടെപ്പോരുന്നു ഞങ്ങള്‍ ചിന്തിച്ചാല്‍ പിരിഞ്ഞു വാണീടുവാനില്ല ധൈര്യം. പുത്രദാരാദികളോടൊന്നിച്ചു പോരുന്നതും ഭക്തവത്സല! മുടക്കീടൊലാ ദയാനിധേ! എങ്കിലോ നിങ്ങള്‍ കൂടേപ്പോന്നുകൊണ്ടാലുമൊരു സങ്കടമതിന്‍മൂലം നിങ്ങള്‍ക്കുമുണ്ടാകേണ്ടാ.' 1680 ഭൂദേവന്മാരും മുനീന്ദ്രന്മാരുമായിപ്പിന്നെ മോദേന കുശലവന്മാര്‍ക്കഭിഷേകം ചെയ്തു. നാലംഗപ്പടയോടു ധനരത്‌നാദികളും ബാലന്മാര്‍ക്കനവധി കൊടുത്തു രാമചന്ദ്രന്‍. ഗാഡമായാശ്ലേഷിച്ചു ചുംബിച്ചു നെറുകയില്‍ ഗാഡമായ് സീതാദേവിതന്നെയോര്‍ത്തിതു രാമന്‍. ശത്രുഘ്‌നനതുകാലം ദൂതവാക്യങ്ങള്‍ കേട്ടു പുത്രന്മാരെയുമോരോ രാജ്യേ വാഴിച്ചു ബഹുവിത്തവും ചതുരംഗസേനയും നല്‍കിപ്പുന രത്തലെന്നിയേ വാഴ്വിനെന്നനുഗ്രഹിച്ചിതു. 1690 പിന്നെ വേഗേന ചെന്നു രാഘവന്‍തന്നെത്തൊഴു 'തെന്നെയും കൂടെക്കൊണ്ടുപോകേണ'മെന്നു ചൊന്നാന്‍. 'നീ കൂടെപ്പോന്നാലു'മെന്നരുളിച്ചെയ്തു നാൗനൊ കുലമകന്നിതു സുമിത്രാതനയനും. വാനരവരന്മാരും രാക്ഷസവീരന്മാരും മാനവേന്ദ്രനെ വന്നു വന്ദിച്ചാരതുകാലം. 'എങ്ങെഴുന്നള്ളത്തവിടേയ്ക്ക നിന്തിരുവടി ഞങ്ങളെക്കൂടെക്കൊണ്ടുപോകണം മടിയാതെ.' അന്നേരം വിഭീഷണന്‍തന്നോടു രഘുപതി നന്ദിച്ചു വിളിച്ചരുള്‍ചെയ്തിതു മധുരമായ്: 1700 'ആദിത്യചന്ദ്രന്മാരുമാകാശഭൂമികളും യാതൊരു കാലമുള്ളൂ കേവല,മത്രനാളും ലങ്കയില്‍ നിശാചരരാജാവായ് വാഴ്ക ഭവാന്‍ സങ്കടം വിശ്വത്തിനുമുണ്ടാകയില്ലയെന്നാല്‍.' പിന്നെ മാരുതി തന്നോടരുളിച്ചെയ്തു നാൗന്‍െ: 'മുന്നമേയെന്നോടപേക്ഷിച്ചതില്ലയോ ഭവാന്‍? എത്രനാളേയ്ക്കു രാമചരിതമുള്ളൂ ഭുവി അത്രനാളേയ്ക്കും ജീവിയേ്ക്കണം ഞാനെന്നിങ്ങനെ, നീയെന്നോടര്‍ത്ഥിച്ചതിനന്തരം വന്നീടാതെ വാഴുക പിന്നെ ബ്രഹ്മപദവും പ്രാപിച്ചാലും. 1710 ധന്യാത്മാവായ വിഭീഷണനും ഹനുമാനുമിന്നു ഞാന്‍ ചൊന്നവണ്ണം വാഴുവിനെല്ലാനാളും. എന്നോടുകുടെപ്പോന്നുകൊള്ളുക മറ്റെല്ലാരും.' എന്നതുകേട്ടു സുഖമായിതെല്ലാര്‍ക്കുമപ്പോള്‍. ഇത്ഥമോരോന്നേ പറഞ്ഞിരുന്നു പുലര്‍ന്നിതു നിത്യാചാരവും ചെയ്തു രാമചന്ദ്രനുമപ്പോള്‍ ഗുരുവാം വസിഴനോടഗ്നി കൈക്കൊള്‍കയെന്നു പുരുഷോത്തമന്‍താനും പറഞ്ഞു യൗാെവിധി കര്‍മ്മങ്ങള്‍ചെയ്തു മഹാപ്രസ്ഥാനമാരംഭിച്ചാന്‍. ധര്‍മ്മേണ വഹ്നിയുമായ് നടന്നു മുമ്പില്‍ ചിലര്‍. 1720 വേദങ്ങളോടു മഹാമന്ത്രങ്ങള്‍ ശക്തികളും, സോദരാമാത്യപുരാംഗനമാര്‍ പൗരന്മാരും, മാനുഷനിശാചരവാനരവരന്മാരുമാ ദരിച്ചയോദ്ധ്യയില്‍ വാഴുന്ന ജനങ്ങളും, പക്ഷികള്‍ പശുക്കളും മൃഗജാതികള്‍ മറ്റും രക്ഷിതാവായ രഘുനാൗേെനാടൊക്കെപ്പോയാര്‍. 'ഭാഗ്യമെത്രയും നമുക്കില്ലിതിന്‍മീതെയൊരുസൗഖ്യ'മെന്നോ ര്‍ത്തു സകല പ്രാണികളുമെല്ലാം രാമഭദ്രസ്വാമിതന്നോടുകൂടൊക്കത്തക്ക ശ്രീമയമായ സരയൂതീരം പുക്കാരല്ലൊ. ബ്രാഹ്മാവിന്റെ സ്തുതി അന്നേരമവിടെ നാലരനാഴികനേരം നിന്നിതു പരനേകാത്മാവായ നാരായണന്‍. സകല ജഗന്മയനാകിയ സനാതനന്‍ ജഗതി നിറഞ്ഞൊരു വൈഷ്ണവതേജസ്സൊടും, നിന്നരുളുന്നനേരമംബുജാസനന്‍ തത്ര വന്നിതു വിമാനങ്ങള്‍ തോറും ദേവകളുമായ് ഭക്തികൈക്കൊണ്ടു പിന്നെ സ്തുതിച്ചു തുടങ്ങിനാന്‍: 'ഭക്തന്മാര്‍ക്കെല്ലാം മുക്തി കൊടുക്കും നാൗ!െ ജയ അംബുധിമദ്ധ്യേ പള്ളികൊള്ളുന്ന നാൗ!െ ജയ അംബുജത്തിങ്കലെന്നെ നിര്‍മ്മിച്ച നാൗ!െ ജയ. 1740 യുദ്ധത്തിന്നടുത്തൊരു മധുകൈടഭന്മാരെ ബദ്ധരോഷേണ കൊന്നു മുടിച്ച നാൗ!െ ജയ. ദൈത്യന്മാരുടെ മഹാമേദസ്സുകൊണ്ടുതന്നെ ധാത്രീമണ്ഡലത്തെയും നിര്‍മ്മിച്ച നാൗ!െ ജയ. ധാത്രിയിലെന്നെക്കൊണ്ടു സകല ജന്തുക്കളെ പ്പേര്‍ത്തൂ നിര്‍മ്മിപ്പിച്ചൊരു പരമാത്മാവേ! ജയ. കാലത്താല്‍ പ്രപഞ്ചസംഹാരം ചെയ്‌വതിനായി നീലലോഹിതനായും വാണീടും നാൗ!െ ജയ. ഭൂപതിസത്യവ്രതാനുഗ്രഹത്തിനു മത്സ്യ രൂപത്തെപ്പരിഗ്രഹിച്ചോരു രാഘവ! ജയ. 1750 മന്ദരമുയര്‍ത്തുവാന്‍ കൂര്‍മ്മമായവതരിച്ച ിന്ദ്രാദി ദേവകളെപ്പാലിച്ച നാൗ!െ ജയ. ഹിരണ്യാക്ഷനെക്കൊല്‍വാനാദിസൂകരമായിദ്ധര ണീദേവിതന്നെ രക്ഷിച്ച നാൗ!െ ജയ. ഹിരണ്യകശിപുവാമസുരേന്ദ്രനെക്കൊല്‍വാന്‍ നരസിംഹാകാരനായ് ചമഞ്ഞ നാൗ!െ ജയ. മൂന്നു ലോകവും മഹാബലിയോടര്‍ത്ഥിച്ചുടന്‍ മൂന്നടിയായളന്ന വാമനമൂര്‍ത്തേ! ജയ. ധരണീന്ദ്രന്മാരായ ദുഷ്ടരെ വധിപ്പാനായ് പരശുരാമനായിപ്പിറന്ന നാൗ!െ ജയ. 1760 രാവണന്‍തന്നെക്കൊല്‍വാന്‍ രാമനായ്പിറന്നിപ്പോള്‍ ദേവകള്‍ തന്നെപരിപ്പാലിച്ച നാൗ!െ ജയ. വസുദേവാത്മജനായിനിമേല്‍ ബലനായി വസുധാഭാരം തീര്‍ക്കും രേവതീപതേ! ജയ. ദേവകീതനയനായ് കൃഷ്ണനായിപിറന്നിനി സ്സേവകന്മാര്‍ക്കു മുക്തി കൊടുക്കും നാൗ!െ ജയ. ഖഡ്ഗവും ധരിച്ചിനിക്കലികാലാന്തത്തിങ്കല്‍ കല്ക്കിയായ് ദുഷ്ടവധംചെയ്തീടും നാൗ!െ ജയ. നിഷ്‌കളനായ തവ തത്ത്വത്തെ നിരൂപിച്ചാ ലുള്‍ക്കമലത്തിലറിയാവതല്ലൊരുവര്‍ക്കും. 1770 സദ്ഗതിയടുത്തവനാചാര്യരൂപം കൈക്കൊ ണ്ടുള്‍ക്കാമ്പില്‍ നാനാഭേദഭ്രമവും തീരുംവണ്ണം, സത്യമായുള്ള വസ്തു കാണുന്നോരുപദേശം ഭക്തനാം ശിഷ്യനറിയിച്ചാല്‍ കണ്ടീടാമത്രേ. സകല ശരീരികളുള്ളിലും ജീവാത്മാവായ് സുഖബോധകമായ പരമാത്മാനം പരം അറിഞ്ഞു പുകഴ്ത്തുവാനില്ല വല്ലഭം വിശ്വം നിറഞ്ഞു മരുവീടും പുരുഷോത്തമ! ജയ. ഇക്കാലം ദശരൗപെുത്രനായയോദ്ധ്യയില്‍ വിഖ്യാതകീര്‍ത്ത്യാ രാമനായ മാധവ! ജയ. 1780 വിശ്വരക്ഷാര്‍ത്ഥം പിന്നെ ലക്ഷ്മണനോടൂം കൂടി വിശ്വാമിത്രന്റെ പിമ്പേ പോയ രാഘവ! ജയ. കാടകംപുക്കശേഷം വിശ്വാമിത്രന്റെ ചൊല്ലാല്‍ താടകതന്നെക്കൊലചെയ്ത രാഘവ! ജയ. വേഗേന സിദ്ധാശ്രമം പുക്കു കൗശികനുടെ യാഗവും പരിപാലിച്ചിരുന്ന നാൗ!െ ജയ. വിശ്വാമിത്രോക്ത്യാ, പുനരഹല്യാശാപംതീര്‍ത്തു വിശ്വനായകചാപം ഖണ്ഡിച്ച നാൗ!െ ജയ. സീതാവല്ലഭനായിപ്പോരുമ്പോള്‍ മദ്ധ്യേമാര്‍ഗ്ഗം പ്രീതനായ് ഭാര്‍ഗ്ഗവനെജ്ജയിച്ച രാമ! ജയ. 1790 ബന്ധുവര്‍ഗ്ഗവുമായിച്ചെന്നയോദ്ധ്യയില്‍ പുക്കു പന്തീരാണ്ടാനന്ദിച്ചു വസിച്ച നാൗ!െ ജയ. ജനകനഭിഷേകത്തിനു ഭാവിച്ചനേരം ജനനി കൈകേയിയും മുടക്കിക്കളകയാല്‍ സീതയുമനുജനും താനുമായ് വനം പുക്കു മോദേന ചിത്രകൂടത്തിങ്കല്‍ മേവിന കാലം ഖേദിച്ചു താതന്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗംപുക്കാനെന്നതു കേട്ടു ഖേദിച്ചു ശേഷക്രിയചെയ്ത രാഘവ! ജയ. ഭരതന്‍തന്റെ ദുഃഖമടക്കി രാജ്യമെല്ലാം ഭരമേത്തിച്ചു യാത്രയയച്ചോരനന്തരം 1800 ദണ്ഡകാരണ്യം പുക്കു ദുഷ്ടനാം വിരാധനെ ഖണ്ഡിച്ചു മുനികളെ വന്ദിച്ച നാൗ!െ ജയ. താപസനായ സൂതീക്ഷ്ണനെയും വന്ദിച്ചുടന്‍ ശോഭതേടീടുമഗസ്ത്യാശ്രമം പുക്കശേഷം താപസോത്തമാനാകുമഗസ്ത്യന്‍ കൊടുത്തൊരു ചാപവും ശരവും കൈക്കൊണ്ടുടന്‍ പുറപ്പെട്ടു ഗൗതമിയാകും നദിതന്നുടെ തീരത്തിങ്കല്‍ കൗതുകത്തോടു സുമിത്രാത്മജന്‍ ചമച്ചൊരു പര്‍ണ്ണശാലയില്‍ ഭാര്യാസോദരസമേതനായ് ദണ്ഡമെന്നിയേ സുഖിച്ചിരുന്ന നാൗ!െ ജയ. 1810 വന്നു കാമിച്ച രാത്രിഞ്ചരിയാം ശൂര്‍പ്പണഖതന്നുടെ മൂക്കു മുല ഛേദനം ചെയ്തമൂലം ക്രുദ്ധനായ് പതിന്നാലുസഹസ്രം പടയോടും യുദ്ധത്തിനടുത്തൊരു ഖരനെക്കൊലചെയ്തു, പൊന്മാനായ് വന്ന മാരീചാസുരനുടെ പിമ്പേ സമ്മോഹംപൂണ്ടു പോയനേരത്തു ദശാനനന്‍ വൈദേഹിതന്നെക്കട്ടുകൊണ്ടുപോയവസ്ഥകള്‍ ഖേദേന ജടായു ചൊന്നതിനെക്കേട്ടശേഷം മരിച്ച പക്ഷിയ്ക്കു ശേഷക്രിയകളുംചെയ്തു, കരുത്തനായ കബന്ധനു സല്‍ഗതി നല്‍കി, 1820 ശബരിതന്നെക്കണ്ടു വരവും കൊടുത്തുടന്‍ സപദി പമ്പാതീരം പുക്കതിശോകത്തോടും, നടക്കുന്നേരം വായുപുത്രനെക്കണ്ടുകിട്ടി, പടുത്വമോടുമവന്‍ സുഗ്രീവന്‍തന്നെക്കാട്ടി, സഖ്യവും ചെയ്യിപ്പിച്ചു ബാലിയെ വധംചെയ്തു, ദുഃഖേന ചാതുര്‍മ്മാസ്യമിരുന്ന നാൗ!െ ജയ. നാലു ദിക്കിലും നാനാ വാനരപ്രവരന്മാര്‍ കാലേ പോയന്വേഷിയ്ക്ക ജാനകീദേവിതന്നെ അംഗുലീയവും ഹനുമാനുടെ കൈയില്‍ നല്‍കിയംഗദാ ദികളോടും തെക്കോട്ടു നടകൊണ്ടാര്‍. 1830 പാതാളംതന്നില്‍ സ്വയംപ്രഭയെക്കണ്ടുകിട്ടി പ്രീതന്മാരായിച്ചെന്നു വാരിധീതീരംപുക്കാര്‍. സമ്പാതിവാചാ സമുദ്രം കടപ്പാനായ് വായുസംഭവന്‍ മഹേന്ദ്രത്തിന്‍ മുകളില്ക്കരേറിനാന്‍. വാരിധി ചാടിക്കടന്നാശു ലങ്കയില്‍ ചെന്നു താരില്‍മാതിനു തിരുവാഴിയും കൊടുത്തവന്‍, ചൂഡാരത്‌നവും വാങ്ങീട്ടുദ്യാനഭംഗംചെയ്തു പ്രൗഡതയോടുമുടന്‍ പോരിന്നു നേരിട്ടൊരു രക്ഷോവീരന്മാരെയും രാവണതനയനാ മക്ഷകുമാരനേയും കൊന്നു രാവണനാകും 1840 ദുഷ്ടനെക്കണ്ടു വൃത്താന്തം പറഞ്ഞിട്ടു ലങ്ക ചുട്ടു പൊട്ടിച്ചു വാരാന്നിധിയും കടന്നുടന്‍ തുഷ്ടിപൂണ്ടംഗദാദി വാനരന്മാരുമായ് വന്നി ഷ്ടമോടാശു 'കണ്ടേന്‍ ദേവിയെ'യെന്നു ചൊന്ന മാരുതിതന്നെപ്പിടിച്ചാശ്ലേcഷംചെയ്തു വാരിജാക്ഷിയെച്ചിന്തിച്ചിരുന്ന നാൗ!െ ജയ. സുമുഹൂര്‍ത്തേന മഹാ വാനരപ്പടയോടും സമരത്തിനു പുറപ്പെട്ട രാഘവ! ജയ. ദക്ഷിണസമുദ്രത്തിന്നുത്തരതീരം പുക്കു രക്ഷോനാൗനെും വിചാരം തുടങ്ങിനാനപ്പോള്‍ 1850 വന്നിങ്ങു കണ്ട വിഭീഷണനെ ലങ്കാനാൗനൈന്നഭിഷേകംചെയ് തു വാഴിച്ച നാൗ!െ ജയ. വരുണന്‍ വഴി നല്‍കാത്തളവു വില്ലും വാങ്ങി ശ്ശരവും തൊടുത്തപ്പോളവനും ഭയപ്പെട്ടാന്‍. നളനെക്കൊണ്ടു ചിറ കെട്ടിച്ചുകൊള്‍ക ഞാന്‍താന്‍ വഴിയും തരാമെന്നു വരുണന്‍ ചൊന്നനേരം രാമനാൗനൈ പ്രതിഴിച്ചനുഗ്രഹം വാങ്ങിത്താ മസിയാതെ നളനിട്ടൊരു ചിറതന്മേല്‍ മര്‍ക്കടപ്പടയോടുമക്കരെക്കടന്നുടന്‍ രക്ഷോനായകന്‍തന്നെക്കൊന്ന രാഘവ! ജയ. 1860 തല്‍ക്ഷണേ വിഭീഷണന്‍തന്നെ ലങ്കേശനെന്നു രക്ഷോവീരന്മാരോടും വാഴിച്ച നാൗ!െ ജയ. അഗ്നിയില്‍ മുഴുകി വന്നോരു ജാനകിയായ പത്‌നിയെ പരിഗ്രഹിച്ചോരു രാഘവ! ജയ. സോദരനിശാചരവാനരപ്പടയുമായ് വൈദേഹിയോടുംകൂടെ പുഷ്പകം കരയേറി, നന്ദിഗ്രാമത്തിങ്കല്‍ വന്നിറങ്ങിബ്!ഭരതനെ നന്ദിപ്പിച്ചാശ്ലേഷംചെയ്‌തൊരു രാഘവ! ജയ. താപസനിശാചരവാനരവരരൊടും, താപങ്ങളകന്നൊരു സോദരവീരരൊടും, 1870 ഭൂദേവാദികളായ രാജ്യവാസികളൊടും, വൈദേഹിയോടുമയോദ്ധ്യാപുരമകംപുക്കു അഭിഷേകവുംചെയ്തു ബന്ധുവര്‍ഗ്ഗത്തോടും ചെന്നഭിമോ ദേന രാജ്യം പാലിച്ച നാൗ!െ ജയ. കുംഭസംഭവന്‍ പറഞ്ഞന്‍പോടു നിശാചര സംഭവമെല്ലാമറിഞ്ഞോരു രാഘവ! ജയ. മൈൗിെലിതന്നെയപവാദശങ്കയാ കളഞ്ഞാ തങ്കമുള്ളില്‍ മറച്ചിരുന്ന നാൗ!െ ജയ. സ്വര്‍ണ്ണംകൊണ്ടവളുടല്‍ നിര്‍മ്മിച്ചു യാഗങ്ങളുമൊ ന്നാന്നായ്‌ചെയ്തു കീര്‍ത്തി പൊങ്ങിച്ച നാൗ!െ ജയ. 1880 അമ്മമാരുടെ ശേഷക്രിയകളെല്ലാം ചെയ്തു ധര്‍മ്മദാനങ്ങള്‍ചെയ്തു വസിച്ച നാൗ!െ ജയ. വാല്‍മീകിയുടെ ശിഷ്യരാകുന്ന കുമാരന്മാര്‍ സൗമ്യന്മാരായ കുശലവന്മാര്‍ ഗാനംചെയ്ത ചിത്രമാം രാമായണമാകിയ കാവ്യം കേട്ടു ചിത്തസന്തോഷംപൂണ്ടു വസിച്ച നാൗ!െ ജയ. സത്യത്തെ രക്ഷിപ്പാനായ് സൗമിത്രിതന്നെ ത്യജിച്ചെ ത്രയും ദുഃഖത്തോടെ വസിച്ച നാൗ!െ ജയ. മൈൗിെലീതനയന്മാരാകിയ കുശലവ ന്മാരെയുമോരോ ദിശി വാഴിച്ച നാൗ!െ ജയ. 1890 സോദരാമാത്യനിശാചരവാനരരോടും സാദരമയോദ്ധ്യാവസികളാമവരോടും വന്നിഹ സരയൂതീരത്തിങ്കലിതുകാലം നിന്നരുളുന്ന രാമ! രാഘവ! ജയ ജയ. നമസ്‌േത രാമ രാമ! സമസ്‌േത സീതാപതേ! നമസ്‌േത രഘുപതേ! രാവണാന്തക! ഹരേ! നമസ്‌േത നാരായണ! നമസ്‌േത ലക്ഷ്മീപതേ! നമസ്‌േത ഭുവനൈകനായക! കൃപാനിധേ! പരമാനന്ദമൂര്‍ത്തേ! നമസ്‌േത പരാത്മനേ! പരബ്രഹ്മമേ! പരംപുരുഷ! നമോസ്തു തേ.' 1900 ചതുരാനനനിതി സ്തുതിചെയ്‌തോരു നേരം മധുരŠുടാക്ഷരമരുളിച്ചെയ്തു ദേവന്‍: 'എന്നോടുകൂടിപ്പോരും ജനങ്ങള്‍ക്കെല്ലാവര്‍ക്കും വിണ്ണവരുടെ ലോകം കൊടുത്തീടുകവേണം.' എന്നതു കേട്ടു വിധാതാവരുള്‍ചെയ്തീടിനാന്‍: 'വന്നിഹ സരയൂവില്‍ മുഴുകീടുവിനെങ്കില്‍. വാനരപ്രവരന്മാര്‍ തങ്ങള്‍ക്കു കാരണമാം വാനവരോടു ചെന്നുചേര്‍ന്നിതു സമസ്തരും മറ്റുള്ള ജനങ്ങളുമന്നേരം സരയൂവില്‍ തെറ്റെന്നു മുഴുകിപ്പോയ് ദിവ്യവേഷത്തെപ്പൂണ്ടാര്‍. 1910 പൂര്‍വ്വദേഹങ്ങളെല്ലാമുദകംതന്നിലാക്കി ദ്ദേവലോകവും പുക്കാര്‍ സമസ്തജനങ്ങളും. വിഷ്ണുമൂര്‍ത്തിയുമനുജന്മാരോടൊരുമിച്ചു വിഷ്ണുലോകവും പുക്കാനമരന്മാരുമായാര്‍. മാനുഷര്‍ നിശാചരര്‍ പക്ഷികള്‍ മൃഗങ്ങളും വാനരര്‍ പിപീലികാജാതികളാദിയെല്ലാം രാഘവസ്വാമിയുടെ കാരുണ്യമുണ്ടാകയാല്‍ നാകലോകവും പുക്കു സുഖിച്ചിതെല്ലാവരും. ദേവകള്‍ സനകാദിമുനികള്‍ വിരിഞ്ചനും സേവിച്ചു ലക്ഷ്മീദേവിതന്നൊടും ഭൂമിയോടും, 1920 യോഗേശനനന്തനാം പള്ളിതത്തത്തിന്മേലേ യോഗനിദ്രയുംപുണ്ടു ഭഗവാന്‍ നാരായണന്‍. രാമനാമത്തെജ്ജപിച്ചീടുന്ന ജനങ്ങളും രാമസായുജ്യം പ്രാപിച്ചീടുവോരെന്നു നൂനം. പാരിലുള്ളജ്ഞാനികള്‍ക്കറിവാന്‍ തക്കവണ്ണം ശ്രീരാമചരിതം ഞാനിങ്ങനെ ചൊല്ലീടിനേന്‍. സജ്ജനമാനന്ദിച്ചു നല്‍കീടുമനുഗ്രഹം ദുര്‍ജ്ജനദുര്‍ഭാഷണം ബഹുമാനിച്ചീടേണ്ട. രാമചന്ദ്രസ്വാമിയെന്മാനസേ വസിയ്ക്കണം ശ്രീമഹാലക്ഷ്മിയോടുമതിനു വന്ദിയ്ക്കുന്നേന്‍. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞടങ്ങീടിനാള്‍ കിളിമകള്‍ തിങ്ങിന ഭക്തിപൂണ്ടു വസിച്ചാരെല്ലാരുമേ. 1932 *ഉത്തരരാമയണം മൂന്നാമദ്ധ്യായം സമാപ്തം.* *അദ്ധ്യാത്മരാമായണം* *ഉത്തരരാമയണം* *സമാപ്തം* *അദ്ധ്യാത്മരാമായണം* *സമാപ്തം* *ശുഭമസ്തു*

+5 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 2 शेयर
അനീഷ് Aug 15, 2019

1194 #കർക്കടകം 30 #രാമായണ പാരായണം മുപ്പതാം ദിവസം #ഉത്തര രാമായണം തുടർച്ച ഗന്ധര്‍വ്വനിഗ്രഹം അങ്ങനെ രാമാദികള്‍ വാഴും നാളൊരുദിനം മങ്ങാതെ ഗജാശ്വരത്‌നാഭരണാദികളും 1430 കൊടുത്തു പുരോഹിതന്‍തന്നെയുമയച്ചിതു പടുത്വമേറും യുധാജിത്തു കേകയനൃപന്‍. അവനുമയോദ്ധ്യപുക്കവയെല്ലാമേ പുന രവനീപതീന്ദ്രനു കൊടുത്തു കണ്ടീടിനാന്‍. അവയെല്ലാമേ പരിഗ്രഹിച്ചു നരാധിപനവനെ വഴിപോലെ പൂജിച്ചു സമ്മാനിച്ചാന്‍. സാദരമവനോടു ചോദിച്ചു രഘുപതി 'മാതുലന്‍ സുഖേന വാഴുന്നിതോ രാജ്യത്തിങ്കല്‍! എന്തോന്നു വിശേഷിച്ചു ചൊല്ലിവിട്ടതുമെല്ലാം സന്തോഷത്തോടു ഭവാനെന്നോടു ചൊല്ലീടണം.' 1440 എന്നതുകേട്ടു പുരോഹിതനുമുരചെയ്തു: 'നന്നായി സുഖേന വാഴുന്നിതു നൃപാധിപന്‍ ചൊല്ലിവിട്ടവസ്ഥകള്‍ കേട്ടാലുമെങ്കില്‍ ഭവാന്‍: വല്ലഭമേറെയുള്ള ഗന്ധര്‍വ്വപ്രവരന്മാര്‍ പൂര്‍വ്വസാഗരതീരേ ശൈലുഷതനയന്മാര്‍ മേവിനാര്‍ മൂന്നുകോടിപ്പടയുമായേ നിത്യം. അവരെ യുദ്ധം ചെയ്തു ജയിച്ചീടുകിലിപ്പോ ളവിടമൊരു രാജ്യമാക്കി വാണീടാമല്ലൊ.' മന്നവര്‍മന്നനതു കേട്ടു സന്തോഷത്തോടു തന്നുടെ സഹജനാം ഭരതനോടു ചൊന്നാന്‍: 1450 'പോകണം ഭവാനര്‍ത്ഥപുരുഷകാരത്തൊടും, കേകയരാജ്യത്തിനു താപസവരരൊടും, ധീരന്മാരായ സേനാപതിവീരന്മാരോടും, വാരണവാജിരൗകൊലാളാം പടയോടും, അര്‍ത്ഥവും വേണ്ടുവോളം കൊണ്ടുപോയ്‌ക്കൊള്‍ക വേണം. യുദ്ധംചെയ്താശു ഗന്ധര്‍വ്വന്മാരെ നിഗ്രഹിച്ചാല്‍ തക്ഷകനെയും തൗാെ പുഷ്‌കലനെയും തത്ര ശിക്ഷിച്ചുരണ്ടു രാജ്യത്തിങ്കലും വാഴിച്ചു നീ വൈകാതെ വന്നീടുക, പുത്രന്മാരിരുവര്‍ക്കും കേകയന്മാരെത്തുണയാക്കിപ്പോരിക ഭവാന്‍.' 1460 ഭൂപതിതന്നെത്തൊഴുതന്നേരം ഭരതനും ശോഭനമായ മൂഹൂര്‍ത്തംകൊണ്ടു പുറപ്പെട്ടാന്‍. പക്ഷികള്‍ മൃഗങ്ങളും ഭൂതപൈശാചങ്ങളും, ഭക്ഷണാര്‍ത്ഥികള്‍ കൂടെ മുമ്പിലെ നടകൊണ്ടാര്‍. കേകയരാജ്യം ചെന്നു പുക്കിതു ഭരതനും, ഭഗിനീതനയനെപ്പുണര്‍ന്നാന്‍ യുധാജിത്തും, തന്നുടെ പടയോടുംകുടവേ പുറപ്പെട്ടാന്‍, ചെന്നു ഗന്ധര്‍വ്വന്മാരോടേറ്റിതു മഹാബലം. ഏഴഹോരാത്രമൊരുപോലെ യുദ്ധവും ചെയ്തു കോഴപൂണ്ടിരു പടയ്ക്കന്നേരം ഭരതനും 1470 കാലാസ്ര്തം പ്രയോഗിച്ചു ഗന്ധര്‍വ്വന്മാരെയെല്ലാം കാലമന്ദിരം പ്രാപിപ്പിച്ചിതു ലഘുതരം. ഒടുങ്ങി മൂന്നുകോടിപ്പടയും ഗന്ധര്‍വ്വന്മാ രടങ്ങി രാജ്യം രണ്ടു കോട്ടയുമതുകാലം. അഞ്ചുവത്സരംകൊണ്ടു രാജ്യശിക്ഷയുംചെയ്തു കിഞ്ചന ഭയംവിനാ പുത്രന്മാരെയും തത്ര വാഴിച്ചു മാതുലനെബ്ഭാരമേത്തിച്ചു താനും ഘോഷിച്ചു പുറപ്പെട്ടു വന്നയോദ്ധ്യയും പുക്കാന്‍. രാമചന്ദ്രനെക്കണ്ടു വന്ദിച്ചു വൃത്താന്തങ്ങളാ മോദം വരുമാറു കേള്‍പ്പിച്ചാനഖിലവും. 1480 അംഗദനെയും ചന്ദ്രകേതുവാമവനെയുമെങ്ങനെ വാഴിയ്ക്കാവു ചൊല്ലുവിനെന്നനേരം, മതിമാനംഗദനെ വാഴിയ്ക്കാമിനിത്താരാ പൗമൊമവനിയിലെന്നതു ഭരതനും. ചന്ദ്രകേതുവിനേയും വാഴിയ്ക്കാമല്ലോ പിന്നെ ചന്ദ്രകാന്തത്തിങ്കല്‍ നിര്‍മ്മിച്ചൊരു പുരവരേ. എങ്കിലോ താരാപൗേ െവാഴിയ്‌ക്കെന്നഭിഷേകമംഗദന്‍തനി യ്ക്കുചെയ്തരുളിച്ചെയ്തു നാൗന്‍െ: 'മംഗളം വരുമാറു പശ്ചിമദിശി ഭവാ നംഗദനേയുംകൊണ്ടു പോക സൗമിത്രേ ശീഘ്രം.' 1490 ചന്ദ്രകാന്താഖ്യദേശേ വാഴുകെന്നഭിഷേകം ചന്ദ്രകേതുവിന്നു ചെയ്തീടിനാന്‍ ജഗന്നാൗന്‍െ. 'ഉത്തരദിശി പോക ഭരതനിവനുമായ് സത്വരം കാര്യം സാധിച്ചത്രൈവ വന്നീടു നീ.' ഇത്ഥമാജ്ഞാപിച്ചയച്ചോരളവിരുവരും ബദ്ധമോദേന പുറപ്പെട്ടിതു പടയുമായ്. ഏകവത്സരംകൊണ്ടു സാധിച്ചു കാര്യങ്ങളും സാകേതപുരി പുക്കു ഭരതനനുജനും. കാകുല്‍സ്ഥനവരജന്മാരുമായയോദ്ധ്യയില്‍ ഭോഗത്തോടിരുന്നിതു പിന്നെയുമനേകം നാള്‍. 1500 അക്കാലം യമന്‍ മുനിവേഷമായ് വന്നീടിനാന്‍, ചൊല്‍ക്കൊള്ളുമയോദ്ധ്യയില്‍ രാമചന്ദ്രനെക്കണ്മാന്‍. ഗോപുരദ്വാരത്തിങ്കല്‍ച്ചെന്നു നിന്നതുകാലം താപസന്‍ സൗമിത്രിയെക്കണ്ടുടനറിയിച്ചാന്‍: 'ഞാനൊരു മഹാമുനിശ്രേഴന്‍തന്നുടെ ദൂതന്‍ മാനവേന്ദ്രനെക്കാണ്മാനായ് വന്നേനറിഞ്ഞാലും. ഭൂപതിതന്നോടതു ചെന്നറിയിയ്ക്ക'യെന്നു താപസന്‍ പറഞ്ഞതു കേട്ട ലക്ഷണന്‍ ചെന്നു സംഭ്രമത്തോടെയുണര്‍ത്തിച്ചതു കേട്ടനേരം സംപ്രീതിപൂണ്ടു ചെന്നു വന്ദിച്ചു മുനീന്ദ്രനെ. 1510 എന്തഭിമതമെന്നു ചൊല്‍കെന്നു കേട്ടനേരം, സന്തോഷത്തോടും പറഞ്ഞീടിനാന്‍ മുനീന്ദ്രനും: 'ആരുംകൂടാതെ തമ്മില്‍തന്നെ മന്ത്രിയ്ക്കവേണ്ടും കാര്യമുണ്ടതിന്നു നീയൊന്നു ചെയ്കയും വേണം. ഓരോന്നു തമ്മില്‍പ്പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നതിന്‍മദ്ധ്യേയാരാ നും വരികില്‍ നീയവരെ വധിയ്ക്കണം. എന്നതെന്നോടു സത്യം ചെയ്കില്‍ ഞാനഖിലവും വന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞീടുവന്‍ ധരാപതേ! 'എന്തതിനൊരു ദണ്ഡമതു ഞാന്‍ ചെയ്തീടുവന്‍, ചിന്തിതമെന്നോടറിയിച്ചാലും വൈകീടാതെ. 1520 ലക്ഷ്മണാ! നീ താന്‍തന്നെ ഗോപുരദ്വാരത്തിങ്കല്‍ നില്ക്കണമിത്താപസന്‍ പോവോളമൊരുത്തരും ഇങ്ങോട്ടു കടന്നുവന്നീടാതെ നിര്‍ത്തീടണ' മങ്ങനെതന്നെയെന്നു ലക്ഷ്മണനുരചെയ്താന്‍. ഗോപുരദ്വാരേ ചെന്നു നിന്നിതു സൗമിത്രിയും താപസനോടു രഘുനാൗനെുമുരചെയ്താന്‍: 'മന്ത്രശാലയില്‍ പോക, വിജനത്തിങ്കല്‍ തവ ചിന്തിതമെല്ലാമെന്നോടറിയിയ്ക്കയും വേണം.' താപസന്‍താനും രഘുനാൗേെനാടറിയിച്ചാന്‍: 'ഭൂപതേ! കേട്ടുകോള്‍ക ഞാന്‍ വന്ന കാര്യമെല്ലാം, 1530 ധര്‍മ്മതത്തരനായ ധര്‍മ്മരാജന്‍ ഞാനിഹ ബ്രഹ്മാവിന്‍ നിയോഗത്താല്‍ വന്നിതെന്നറിഞ്ഞാലും. ബ്രഹ്മാവിന്നരുളപ്പാടെല്ലാമേ ചൊല്ലാമല്ലൊ: ചിന്മയനായ ഭവാനാദികാലത്തു മുദാ സര്‍വ്വലോകങ്ങളേയും തങ്കലേയടക്കിക്കൊ ണ്ടവ്യയനായ ഭവന്നാഭിപങ്കജത്തിങ്കല്‍ എന്നെയും നിര്‍മ്മിച്ചുടനനന്താകൃതിപൂണ്ടു പന്നഗമായ തത്തേ പള്ളികൊള്ളുന്ന നേരം, തന്നുടെ കര്‍ണ്ണമലംകൊണ്ടു നിര്‍മ്മിച്ചീടിനാ നുന്നതന്മാരാം മധുകൈടഭാസുരന്മാരെ. 1540 യുദ്ധംചെയ്തയ്യായിരം ദിവ്യവത്സരത്തിനാ ലുദ്ധതന്മാരെ വധിച്ചവര്‍കള്‍ മേദസ്സിനാല്‍ മേദിനിതന്നെ നിര്‍മ്മിച്ചോരനന്തരം ഭവാന്‍, ധാതാവാമെന്നെക്കൊണ്ടു നിര്‍മ്മിപ്പിച്ചിതു പിന്നെ നാനാജന്തുക്കളേയുമീരേഴു ലോകങ്ങളും, മാനമോടവറ്റെത്താങ്ങുന്നതും നീതാനല്ലോ. ഓരോരോതരമവതാരം ചെയ്തിന്ദ്രാദികള്‍ക്കോ രോരോതരമുണ്ടാമാപത്തു തീര്‍ത്തുകൊണ്ടു, ധര്‍മ്മത്തെ സ്ഥാപിച്ചധര്‍മ്മങ്ങളെ ക്ഷയിപ്പിച്ചു കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്യിപ്പിച്ചു രക്ഷിക്കുന്നതും ഭവാന്‍. 1550 ഇക്കാലം ദശരൗപെുത്രനായ്പിറന്നുടനിക്ഷ്വാ കുവംശത്തെയും വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചനുദിനം, വത്സരം പതിനോരായിരവും ചെന്നു ഭക്ത വത്സല! കാലം ത്രേതായുഗമെന്നറിഞ്ഞാലും. മാനുഷവേഷംപൂണ്ടു ഭൂമിയില്‍ വസിച്ചതും മാനവവീര! മതിയെന്നും ധാതാവിന്‍ മതം. ബാലന്മാര്‍ താതനോടു പറയുംവണ്ണം ഞാനീ കാലദേശാവസ്ഥകള്‍ ചൊന്നതു ധരിച്ചാലും. ധാതാവു മുന്നമപേക്ഷിച്ച കാര്യങ്ങളെല്ലാം സാധിച്ചിതിപ്പോഴവതാരകാര്യങ്ങള്‍ നാൗ!െ 1560 വൈകുണ്ഠലോകത്തിങ്കലെഴുന്നള്ളുവാന്‍ കാലം വൈകരുതെന്നു ധാതാ ചൊല്‍കയാല്‍ വന്നു ഞാനും. 'എന്നുടെ മനസ്സിലുമുണ്ടിതു പിതൃപതേ! വന്നീടുന്നുണ്ടു കാലം വൈകാതെ ഞാനും നൂനം.' എന്നിവര്‍ തമ്മില്‍ പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നതിന്മദ്ധ്യേ വന്നിതു ദുര്‍വ്വാസാവും ഗോപുരദ്വരത്തിങ്കല്‍ ലക്ഷ്മണനോടു മുനിമുഖ്യനുമരുള്‍ചെയ്തു: 'ലക്ഷ്മീവല്ലഭന്‍തന്നെ കാണ്മാനായ് ഞാനുമത്ര നില്ക്കുന്നിതെന്നു ചെന്നു വൈകാതെ പറക നീ, സല്ക്കരിപ്പതിനെന്നെപ്പാര്‍പ്പിച്ചീടരുതേതും.' 1570 എന്നതുകേട്ടു ഭീതി പൂണ്ടു ലക്ഷ്മണന്‍ ചൊന്നാ നിന്നഭിമതമെന്തെന്നരുളിച്ചെയ്‌കേ വേണ്ടു അല്ലായ്കില്‍ മുഹൂര്‍ത്തം നിന്നരുളീടുകവേണമല്ലല ുണ്ടഗ്രജനു കാല്‍ക്ഷണം കാലം പോറ്റീ!' എന്നതു കേട്ടു മുനി കോപം പൂണ്ടരുള്‍ചെയ്തു: 'ഇന്നിനിപ്പാര്‍പ്പാനെനിയ്ക്കില്ലവസരമേതും ഭൂപതിതന്നെക്കാണ്മാനില്ലവസരമെങ്കില്‍ ശാപത്താല്‍ മുടിപ്പന്‍ ഞാന്‍ ഭാനുവംശത്തെയെല്ലാം.' എന്നതു കേട്ടനേരം സൗമിത്രി വിചാരിച്ചാ 'നിന്നു ഞാന്‍മൂലം മുടിഞ്ഞീടരുതല്ലോ വംശം, 1580 വംശനാശത്തില്‍ നല്ലൂ ഞാനേകന്‍ മരിപ്പതും സംശയമില്ലെ'ന്നോര്‍ത്തു സൗമിത്രി പുറപ്പെട്ടാന്‍. രാമചന്ദ്രനെക്കണ്ടു തൊഴുതു ചൊല്ലിടിനാന്‍: 'വാമദേവാംശോല്‍ഭൂതന്‍ താപസനത്രിപുത്രന്‍ ഗോപുരദ്വാരത്തിങ്കലുണ്ടു നില്ക്കുന്നു കാണ്മാന്‍ താപസോത്തമന്‍തന്നെ ചെന്നു വന്ദിച്ചീടണം.' ഇത്ഥമാകര്‍ണ്യ കാലനാകിയ മുനിതന്നെ സത്വരം പോകെന്നുടനയച്ചു പുറപ്പെട്ടാന്‍. അത്രിപുത്രനെത്തൊഴുതെന്തഭിമതമെന്നു ചിത്തമോദേന ചോദിച്ചളവു ചൊന്നാന്‍ മുനി: 1590 'ആയിരം സംവത്സരമുണ്ടു ഞാനനശനനാ യിരിയ്ക്കുന്നു പുനരിന്നതിന്നവസാനം. പാരണ ചെയ്തീടേണമിന്നതിന്നെനിയ്ക്കിപ്പോള്‍ പാരാതെ തരിക നീ ഭോജന'മെന്ന നേരം, മൃഷ്ടമായന്നം കൊടുത്തീടിനാന്‍ നരേന്ദ്രനും തുഷ്ടിപൂണ്ടിതു മുനി തൃപ്തനായതുനേരം ആശീര്‍വ്വാദവും ചൊല്ലിപ്പോയിതു മുനീന്ദ്രനു മാശു മാനസേ ചിന്തിച്ചീടിനാന്‍ നരപതി. ലക്ഷ്മണപരിത്യാഗം 'നമ്മിലെസ്സംവാദങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞുകൂടുംമുമ്പേ നമ്മുടെ മുമ്പില്‍ വരുന്നവരെ വധിപ്പന്‍ ഞാ 1600 നെന്നു താപസനോടു സത്യവും ചെയ്‌തേനല്ലോ, വന്നിഹ പറഞ്ഞതു ലക്ഷ്മണനല്ലോതാനും. എങ്ങനെയവനെ ഞാന്‍ കൊല്ലുന്നു നിരൂപിച്ചാല്‍ മംഗളമല്ല സത്യലംഘനം ചെയ്യുന്നതും. എന്നുടെ പരിതാപം കണ്ടാലുമയ്യോ പാപം!' എന്നു ഖേദിച്ചീടിനാന്‍ മാനവപ്രവരനും. ആനനാബ്ജവും കുമ്പിട്ടാധിയില്‍ മുഴുത്തതിദീനനാ യ് മരുവീടുമഗ്രജന്‍തന്നെക്കണ്ടു സന്തുഷ്ടഭാവത്തോടു സുമിത്രാപുത്രന്‍ ചൊന്നാന്‍: 'സന്താപമെന്നെക്കുറിച്ചുണ്ടായീടൊല്ല നാൗ!െ 1610 സത്യത്തെ രക്ഷിച്ചുകൊള്‍കെന്നെ നിഗ്രഹിച്ചു നീ, ചിത്തത്തിലെന്നിലൊരു കാരുണ്യമുണ്ടാകൊല്ലാ.' ഇത്ഥമോരോന്നേ സുമിത്രാത്മജന്‍ ചൊല്ലുന്തോറുമെത്രയും വളര്‍ന്നിതു സന്താപം മേല്ക്കുമേലെ. മന്ത്രികളോടു കുലാചാര്യാദി ജനത്തെയും തന്‍തിരുമുമ്പില്‍ വരുത്തിപ്പറഞ്ഞിതു നൃപന്‍. സന്താപമൂലമെല്ലാം കേട്ടൊരു വസിഴനും ചിന്തിച്ചു നരേന്ദ്രനോടന്നേരമരുള്‍ചെയ്താന്‍: 'സത്വരം സൗമിത്രിയെ വധിച്ചു പാലിയ്ക്ക നീ സത്യത്തെയല്ലെന്നാകില്‍ മറയും ധര്‍മ്മമെല്ലാം. 1620 ധര്‍മ്മനാശത്താല്‍ ജഗത്ത്രയവും മുടിഞ്ഞുപോം നിര്‍മ്മലന്‍ ദശരൗന്‍െ നിന്നുടെ താതന്‍ മുന്നം പുത്രസ്‌നേഹത്തെയുപേക്ഷിച്ചു പാലിച്ചാനല്ലോ സത്യത്തെ,യതുമൂലം തനിയ്ക്കു ദുഃഖത്തിനായ് മൃത്യു വന്നതും പുനരെന്നതു ധരിയ്ക്ക നീ. പൃത്ഥീപാലന്മാരായാല്‍ സത്യത്തെ രക്ഷിയേ്ക്കണം.' പുത്രദാരാര്‍ത്ഥാദികളോടു വേര്‍പെട്ടീടാതെ ഇത്രിലോകത്തിലാരുമില്ലെന്നു ധരിച്ചാലും. സോദരസ്‌േനഹം തവ പാരമുണ്ടറിഞ്ഞു ഞാന്‍ സാദരമെന്നാകിലും സത്യത്തെ രക്ഷിയേ്ക്കണം. 1630 എന്നവര്‍ പറയുന്ന വാക്കുകള്‍ കേട്ടനേരം തന്നുള്ളില്‍ വളര്‍ന്നോരു ദുഃഖത്താല്‍ നരേന്ദ്രനും: 'പോക സൗമിത്രേ! ഭവാന്‍ നിന്നെ ഞാനുപേക്ഷിച്ചേന്‍ ത്യാഗവും വധവുമൊക്കും നിരൂപിച്ചു കണ്ടാല്‍. ജീവനമായ നിന്നെയിന്നുപേക്ഷിച്ചു ഞാനും ജീവിച്ചുവാണീടുമോ ഭൂമിയിലെത്ര കഷ്ടം!' അററമില്ലാത വിഷാദത്തെപ്പൂണ്ടതുകണ്ടു മറ്റുള്ള ജനങ്ങളുമെത്രയും ദുഃഖംപൂണ്ടാര്‍. അഗ്രജന്മാരെത്തൊഴുതാചാര്യപാദാബ്ജവുമഗ്രേ വീണുടന്‍ നമസ്‌ക്കരിച്ചു പുറപ്പെട്ടാന്‍. 1640 ചെന്നിരുന്നിതു മഹാസരയൂനദീതീരേ തന്നുള്ളില്‍ ബ്രഹ്മധ്യാനമുറച്ചു യോഗത്തോടെ ദേവകള്‍ പുഷ്പവൃഷ്ടി ചെയ്‌തേറ്റം പുകഴ്ത്തിനാര്‍. ദേവേന്ദ്രന്‍ വിമാനവുമായ് വന്നാനതുനേരം. സുമിത്രാത്മജനെയും വ്യോമയാനത്തിലേറ്റിയമര്‍ത്ത്യാല യത്തിങ്കല്‍ സുഖിച്ചു വസിപ്പിച്ചാന്‍. ആദിതേയന്മരെല്ലാം പ്രീതന്മാരായാരപ്പോള്‍ ആദിനാൗനെുമെഴുന്നള്ളുമെന്നോര്‍ത്തു ഭക്ത്യാ.

+8 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 2 शेयर
അനീഷ് Aug 14, 2019

1194 #കർക്കടകം 29 #രാമായണ #പാരായണം #ദിവസം #ഇരുപത്തി #ഒമ്പത് (ഉത്തര രാമായണം തുടർച്ച) അശ്വമേധയാഗം തദനു സൗമിത്രിയോടരുളിച്ചെയ്തു രാമന്‍: 'വിധിനന്ദനനായ വസിഴമുനിയേയും വാമദേവാദികളാം താപസേന്ദ്രന്മാരെയും ഭൂമിദേവന്മാരെയും ഝടിതി വരുത്തുക. ഭൂമിപാലന്മാരെയുമൊക്കവേ വരുത്തണം. സാമോദം സുഗ്രീവാദി വാനരേന്ദ്രന്മാരെയും, രക്ഷോവീരന്മാരോടുംകൂടി മല്‍ഭക്തനാകും രക്ഷസാംപതി വിഭീഷണനും വന്നീടണം. 1200 ദിക്കുകള്‍തോറുമശ്വം നടത്തി വന്നീടു നീ ലക്ഷ്മണാ! കാലമേതും വൈകരുതറിക നീ. സുരമന്ദിരം പോലെ നൈമിഷക്ഷേത്രത്തിങ്കല്‍ ഭരതന്‍ തീര്‍പ്പിയ്ക്കണം യാഗശാലയും ദ്രുതം. ഭൂപതിമാര്‍ക്കു വസിപ്പാനുള്ള ഗൃഹങ്ങളും, താപസേന്ദ്രന്മാര്‍ക്കിരിപ്പാനുള്ള ഗൃഹങ്ങളും, ചതുരംഗത്തിനു വാണീടുവാന്‍ ശാലകളും, സദനങ്ങളും നാനാവര്‍ണ്ണികള്‍ക്കിരിപ്പാനായ്, അങ്ങാടിത്തെരുവുകള്‍ വൈശ്യമന്ദിരങ്ങളും, മംഗളഗൃഹങ്ങള്‍ വിദ്വാന്മാര്‍ക്കു വസിപ്പാനായ്, 1210 ഭണ്ഡാരം വയ്പാനപവരകം വിചിത്രമായ്, മണ്ഡപങ്ങളും മഹാസൗധഗോപുരങ്ങളും, ധനധാന്യാദികളും നടത്തിവച്ചീടുക, മുനിവിപ്രാദികള്‍ക്കു ദാനംചെയ്‌വതിന്നായി.' സുമന്ത്രാദ്യമാത്യന്മാരരുള്‍ചെയ്തവയെല്ലാം സാമോദം പ്രവര്‍ത്തിച്ചാരമിതാനന്ദത്തോടെ. രാഘവന്‍ ചതുരംഗവാഹിനിയോടും പുന രാകുലം കൂടാതെകണ്ടഖിലവാദ്യത്തോടും ശോഭനമുഹൂര്‍ത്തേന പ്രസ്ഥാനം ചെയ്തു പര മാഭോഗോത്സവം ചെന്നു നൈമിഷക്ഷേത്രം പുക്കാന്‍. 1220 തല്ക്കാലേ മുനീന്ദ്രന്മാര്‍ ഭൂദേവപ്രവരരും സല്‍ക്കവിമുഖ്യന്മാരും നര്‍ത്തകിമാരും വന്നാര്‍. തങ്ങള്‍തങ്ങള്‍ക്കുള്ളൊരു വിരുതും വാദ്യങ്ങളും, മങ്ങാതെ ചതുരംഗമാകിയ സൈന്യത്തോടും, തങ്ങളാലായ സല്ക്കാരങ്ങളുമെടുപ്പിച്ചു തുംഗന്മാരായ മഹീപാലരും വന്നീടിനാര്‍. ആകുലമെന്യേയവരേകനായകനായ രാഘവന്‍തന്നെക്കണ്ടു കാഴ്ചയുംവച്ചശേഷം കൈകേയീസുതസുമന്ത്രാദികള്‍ ബഹുമാനി ച്ചേകൈകഗൃഹംതോറും സല്ക്കരിച്ചിരുത്തിനാര്‍, 1230 ഭോജനസുഗന്ധാനുലേപനാദികളാലേ രാജഭോഗങ്ങള്‍കൊണ്ടു പൂജിച്ചു യൗോെചിതം. ലക്ഷ്മണന്‍ കുതിരയും നടത്തിക്കൊണ്ടു വന്നാന്‍. രാക്ഷസപ്രവരനും വന്‍പടയോടും വന്നാന്‍. ഭാസ്‌ക്കരപുത്രന്‍ കപിസേനയുമായി വന്നാന്‍. ഭാസ്‌ക്കരശിഷ്യനായ ശ്രീഹനുമാനും വന്നാന്‍. മാനുഷനിശാചരവാനരവീരരെല്ലാം മാനസമൊരുമിച്ചു തങ്ങളിലഭേദമായ് തന്നുടെ ഗുരുവായ വസിഴനിയോഗത്താല്‍ പൊന്നുകൊണ്ടൊരു സീതതന്നെയും നിര്‍മ്മിച്ചുടന്‍ 1240 രാഘവന്‍തിരുവടി യാഗവും ദീക്ഷിച്ചിതു. നാകവാസികളെല്ലാം ഹവിര്‍ഭാഗവും കൊണ്ടാര്‍. കാമ്യങ്ങളായ ധനധാന്യാദിവസ്തുക്കളും ബ്രാഹ്മണര്‍ക്കനവധി നല്‍കിനാരെല്ലാവരും. വസ്ര്തകാഞ്ചനരത്‌നഗോഭൂമിഗ്രാമങ്ങളും, വസ്ര്തങ്ങള്‍ സുവര്‍ണ്ണരൂപ്യങ്ങളായുള്ളവയും, ഭോജനദാനങ്ങളുമെന്തു ചൊല്ലാവതോര്‍ത്താല്‍ ഭാജനമെല്ലാവര്‍ക്കും സുവര്‍ണ്ണമയമത്രേ. ഉര്‍വ്വീപാലേന്ദ്രന്മാരുമുര്‍വ്വീദേവേന്ദ്രന്മാരും, സര്‍വ്വാഭീഷ്ടവും ലഭിച്ചേറ്റവുമാനന്ദിച്ചാര്‍. 1250 മര്‍ത്ത്യാമര്‍ത്ത്യാദി ജന്തുസഞ്ചയം തൃപ്തിപൂണ്ടാ രിത്ഥമാരാനും യാഗം ചെയ്തവാറുണ്ടോ കേള്‍പ്പാന്‍! സുത്രാമാ കൃതാന്തനും പാശിയും ശശാങ്കനും പ്രദ്യുമ്‌നാദികളും പണ്ടിങ്ങനെ ചെയ്തീലാരും. മര്‍ത്ത്യമര്‍ക്കടരാത്രിഞ്ചരന്മാരൊരുമിച്ചു വിത്തമത്യര്‍ത്ഥം വാരിക്കോരി ദാനങ്ങള്‍ ചെയ്താര്‍. 'സൂര്യവംശാലങ്കാരഭൂത! രാഘവ! ജയ! ശൗര്യവാരിധേ! ജയ! രാവണാന്തക! ജയ! രാമ! രാജേന്ദ്ര! ദശരൗനെന്ദന! ജയ! രാമ! കൗസല്യാത്മജ! ഭാഗ്യവാരിധേ! ജയ!' 1260 ഇത്ഥമോരോരോ ജനം പത്തുദിക്കിലും നിന്നു ഭക്തവത്സലനെക്കൊണ്ടത്യന്തം സ്തുതിയ്ക്കയും, അശ്രാന്തമശ്വമേധമീദൃശം വര്‍ത്തിയ്ക്കുന്നാള്‍ വിശ്രുതനയ മുനിമുഖ്യനാം വാല്‍മീകിയും ഋഷ്യഗാരാന്തേ കുശലവന്മാരായ നിജശിഷ്യന്മാര ുമായ്‌വന്നു പുക്കാനെന്നറിഞ്ഞാലും. ബാലകന്മാരോടരുള്‍ ചെയ്തിതു വാല്‍മീകിയും: 'കാലേ പോയ് രാമായണം നേരോടെ ഗാനം ചെയ്‌വിന്‍. ഭൂദേവമുനിവരഭൂപാലസഭാമധ്യേ, മാധുര്യത്തോടു ഗാനം ചെയ്താലും രാമായണം. 1270 രാജാവു വിളിപ്പിയ്ക്കില്‍ നാണം കൂടാതെചെന്നു രാജസന്നിധിയിങ്കലിരുന്നു ഗാനം ചെയ്‌വിന്‍. ഭൂപതിവീരന്‍ നിങ്ങളാരെന്നു ചോദിയ്ക്കിലോ, താപസകുമാരന്മാര്‍ ഞങ്ങളെന്നുരചെയ്‌വിന്‍. നിങ്ങള്‍ക്കു സമ്മാനമായേതാനും നല്‍കീടുകില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കു ഫലമൂലമൊഴിഞ്ഞു വേണ്ടാ ധനം എന്നുരചെയ്തു വാങ്ങീടായ്‌കേതും ധനം നിങ്ങളെ'ന്നു ബോധിപ്പിച്ചയച്ചീടിനാന്‍ വാല്‍മീകിയും. വാസരമുഖകൃതകര്‍മ്മങ്ങളനുഴിച്ചു ഭാസമാനന്മാരായ ബാലന്മാരിരുവരും 1280 താപസകുമാരന്മാര്‍ ഗാനവും ചെയ്താരല്ലോ. കാവ്യമെത്രയും മനോമോഹനം നാനാജനശ്രാ വ്യമെന്നാശു രാമഭദ്രനും കേട്ടനേരം 'ബാലകന്മാരെ വരുത്തീടുകെ'ന്നരുള്‍ ചെയ്തു. നീലനീരജനേത്രനന്നേരമമാത്യന്മാര്‍ താപസബാലന്മാരെ വരുത്തിയതുനേരം ഭൂപതിതിലകനെ വന്ദിച്ചാരവര്‍കളും. ഗാനം ചെയെ്കന്നു നിയോഗിച്ചതു കേട്ടനേര മാനന്ദം പൂണ്ടു ഗാനം ചെയ്തിതു ബാലന്മാരും. 1290 ചൊല്ലിനാരിരുപതു സര്‍ഗ്ഗവുമന്നുതന്നെ കല്യാണപ്രദം രാമചരിതം മനോഹരം. എത്രയും ചിത്രം! ചിത്രം! ബാലന്മാര്‍ക്കിരുവര്‍ക്കും ചിത്തസന്തോഷം വരുമാറുടന്‍ കൊടുക്കണം സ്വര്‍ണ്ണവും പതിനെണ്ണായിര,മെന്നതു കേട്ടു സുവര്‍ണ്ണമായ പൊന്നു കൊടുത്താരതുനേരം. 'ഫലമൂലങ്ങളൊഴിഞ്ഞെന്തിനു ഞങ്ങള്‍ക്കിതു? ഫലമില്ലിവകൊണ്ടു ഞങ്ങള്‍ക്കെന്നറിഞ്ഞാലും.' അതു കേട്ടവരവര്‍ ബഹുമാനിച്ചാരേറ്റമതുല ഗുണവാന്മാരിവരെന്നറിഞ്ഞാലും. 1300 സാരസവിലോചനന്‍ ബാലന്മാരോടു ചൊന്നാ 'നാരിതു ചമച്ചതു? നിങ്ങളാരിരുവരും? ചമച്ച കവിശ്രേഴനെവിടെ വസിയ്ക്കുന്നു? സമസ്ത വൃത്താന്തവും ചൊല്‍വി'നെന്നതുനേരം 'ഇക്കാവ്യം ചമച്ചതു വാല്‍മീകി മഹാമുനി സര്‍ഗ്ഗവുമഞ്ഞൂറുണ്ടു; മുനിശിഷ്യന്മാര്‍ ഞങ്ങള്‍, ഗോമതീതീരേ മുനീന്ദ്രാശ്രമേ വസിയ്ക്കുന്നു. കോമളമായ കാവ്യം കേള്‍ക്കണമെന്നാകിലോ യജ്ഞകൃത്യാനന്തരം മദ്ധ്യാഹ്നം കഴിഞ്ഞാലിതജ്ഞാ നവിനാശനം കേള്‍പ്പിയ്ക്കാമഖിലവും.' 1310 മന്നവനതു കേട്ടു പിറ്റേന്നാളതു കേള്‍പ്പാന്‍ തന്നുടെ ബന്ധുക്കളുമായൊരുമ്പെട്ടാനല്ലോ. കൈകേയീതനയാദി സോദരവീരന്മാരും സാകേതവാസികളും മന്ത്രികള്‍ സാമന്തന്മാര്‍ നാനാദേശ്യന്മാരായ ഭൂപാലവീരന്മാരും, വാനരകദംബവും രാക്ഷസപ്രവരരും, താപസവരന്മരും ബ്രാഹ്മണനികരവും, വ്യാപാരനിരതന്മാരാകിയ വൈശ്യന്മാരും, പാദജാതികളായ നാനാവര്‍ണ്ണികള്‍ ചുഴ ന്നാദരാലാസ്ഥാനസിംഹാസനേ മരുവിനാര്‍. 1320 സരസമായ കാവ്യം കേട്ടൊരു മഹാജനം പരമാനന്ദംപൂണ്ടു ചമഞ്ഞിതെല്ലാവരും. അങ്ങനെ ചിലദിനം കേട്ടിതു രാമയണം മംഗളപ്രദം മോക്ഷസാധനം മനോഹരം. *സീതയുടെ തീരോധാനം* തല്ക്കാലേ സീതാദേവിതന്നുടെ പുത്രന്മാരെ ന്നുള്‍ക്കാമ്പിലറിഞ്ഞിതു രാഘവന്‍തിരുവടി. ഗോമതീതീരേ വാഴും വാല്‍മീകിതന്നെക്കാണ്മാന്‍ രാമഭദ്രനുമൊരു ദൂതനെ നിയോഗിച്ചാന്‍. 'ജാനകീദേവി ശുദ്ധയെങ്കില്‍ കൈക്കൊള്ളാമല്ലോ, നാനാലോകരും കാണ്‍കെ പ്രത്യയം ചെയ്തീടണം' 1330 എന്നതു ദൂതന്‍ ചൊന്നനേരത്തു വാല്‍മീകിയും 'നന്നിതു നാളെത്തന്നെ സത്യം ചെയ്യിയ്ക്കാമല്ലോ.' എന്നു വാല്‍മീകിയരുള്‍ചെയ്തതു കേട്ടു ദൂതന്‍ വന്നു രാഘവന്‍തന്നോടുണര്‍ത്തിയ്ക്കയും ചെയ്താന്‍. 'ഉണ്ടല്ലോ നാളെ സീതാശപൗംെ മഹാജനം കണ്ടുകൊള്ളണമതു താപസാദികളെല്ലാം' എന്നതു കേട്ടു മഹാലോകരും പ്രശംസിച്ചാര്‍. വന്ദ്യനാം വാല്‍മീകിയുമാദരാല്‍ പുറപ്പെട്ടാന്‍ ശ്രീഭഗവതിയോടും വിരിഞ്ചന്‍ വരുമ്പോലെ താപസോത്തമന്‍ സീതാദേവിയുമായി വന്നാന്‍. 1340 പാരതില്‍ കുലനാരീവരമാരിവളോടു നേരായിക്കാണ്മാനില്ല കേള്‍പ്പാനുമില്ല നൂനം. എന്നെല്ലാം പ്രശംസിച്ചാര്‍ കണ്ടുനിന്നവരെല്ലാ മന്നേരം വാല്‍മീകിയും രാഘവനോടു ചൊന്നാന്‍: 'സത്യമെന്നിയേ പറഞ്ഞറിവില്ലൊരുനാളും പൃത്ഥ്വീനന്ദനയായ ജാനകീദേവിയേ്ക്കതും ദൂഷണമില്ലെന്നൊരു സത്യം ഞാന്‍ ചെയ്തീടുവന്‍. യോഷമാര്‍മണിയായ ലക്ഷ്മിയായതുമിവള്‍. നിനക്കു ശങ്ക തീര്‍ന്നില്ലെങ്കിലോ നീ ചൊല്ലിയാ ലനര്‍ത്ഥം കൂടാതെ കണ്ടവള്‍താനറിയിയ്ക്കും.' 1350 'നിന്തിരുവടി പറഞ്ഞാലതുതന്നെ മതി ചിന്തിച്ചു കണ്ടാലതിന്മീതെയില്ലൊരു സത്യം. വഹ്നിദേവനും മഹാദേവനും വിരിഞ്ചിനുമന്യദേവന്മാര ുമിതെന്നോടു ചൊന്നാരല്ലോ. അന്ധനായ് വിചാരമില്ലായ്കയാലുപേക്ഷിച്ചേന്‍, നിന്തിരുവടിയതു പൊറുത്തുകൊള്ളേണമേ. മുറ്റും ഞാനപവാദം പേടിച്ചുതന്നെ ചെയ്‌തേന്‍ കുറ്റമില്ലിവള്‍ക്കെന്നതറിയാഞ്ഞല്ലയല്ലോ. ഇന്നിനി മഹാജനമറിയുമാറു സത്യം ധന്യയാമിവള്‍ ചെയ്തീടട്ടപവാദം തീര്‍പ്പാന്‍.' 1360 അന്നേരം ബ്രഹ്മാവാദിയായുള്ള ദേവഗണം വന്നൊക്കെ നിറഞ്ഞിതാകാശാന്തേ വിമാനാഗ്രേ. മാനുഷജനങ്ങളും രാക്ഷസപ്രവരരും, വാനരന്മാരും മുനിവൃന്ദവും ദ്വിജന്മാരും, വന്നൊക്കെ നിറഞ്ഞപ്പോളുണ്ടായിതൊരു ചിത്രം മന്ദമായ് ശൈത്യസൗരഭ്യാദിയാം ഗുണത്തോടും വന്നൊരു സമീരണന്‍ വീശിനാനെല്ലാടവും, വന്നൊരാനന്ദംപൂണ്ടു മേവിനാരെല്ലാവരും. പരമഗുണവതിയാകിയ സീതയപ്പോള്‍ വരനെത്തന്നെ നോക്കി കണ്ണുനീര്‍ വാര്‍ത്തു വാര്‍ത്തു 1370 ഖേദമെത്രയും നിറഞ്ഞുള്ള മാനസത്തൊടും മേദിനീപുത്രി പറഞ്ഞീടിനാളതുനേരം: 'സത്യം ഞാന്‍ ചൊല്ലീടുന്നിതെല്ലാരും കേട്ടുകൊള്‍വിന്‍ വൃത്തമെന്‍ പതിന്നാലുപേരുമുണ്ടറിഞ്ഞിട്ടു ഭര്‍ത്താവുതന്നെയൊഴിഞ്ഞന്ന്യപുരുഷന്മാരെ ചിത്തത്തില്‍ കാംക്ഷിച്ചേനില്ലേകദാ മാതാവേ! ഞാന്‍. സത്യമിതെങ്കില്‍ മമ നല്‍കീടൊരുനുഗ്രഹം സത്യമാതാവേ! സകലാധാരഭൂതേ! നാൗേ!െ' തല്‍ക്ഷണേ സിംഹാസനഗതയായ് ഭൂമി പിളര്‍ന്നക്ഷീണാ ദരം സീതതന്നെയുമെടുത്തുടന്‍ 1380 സസ്‌േനഹം ദിവ്യരൂപം കൈക്കൊണ്ടു ധരാദേവി രത്‌നസിംഹാസനേ വച്ചാശു കീഴ്‌പോട്ടു പോയാള്‍. വിശ്വമാതാവു പാതാളാന്തേ പോയ്മറഞ്ഞപ്പോള്‍ വിശ്വവും നിശ്ചഞ്ചലമായിതന്നേരം തന്നെ. വിസ്മയപ്പെട്ടു നിന്നാര്‍ കണ്ടൊരു ജനമെല്ലാം സസ്മിതം പുഷ്പവൃഷ്ടി ചെയ്തു ദേവകളെല്ലാം. കണ്ണുനീര്‍ വാര്‍ത്തു വാര്‍ത്തു കുമ്പിട്ടുനിന്നീടിനാന്‍ മന്നവന്‍താനുമരനാഴികനേരം പിന്നെ. വന്ന കോപത്തോടു ചൊല്ലീടിനാന്‍ രാമന്‍, ഭൂമിതന്നോ ടു 'മമ മതമെന്തെന്നു ധരിയ്ക്കാതെ 1390 എന്നുടെ മുമ്പില്‍നിന്നു സീതയെക്കൊണ്ടുപോയതന്യാ യമെന്നു വരുത്തീടുവനധുനാ ഞാന്‍. ഭൂതലം ജലമയമാക്കുവനിന്നേമുതല്‍, ഭൂതങ്ങള്‍ നാലേയുള്ളു നൂനമെന്നാക്കീടുവന്‍.' ക്രുദ്ധനായ് രാമചന്ദ്രനിത്ഥം ചൊന്നതുനേരം സത്വരം പരിത്രസ്തമായിതു ഭുവനവും. അന്നേരം പ്രജാപതിതാനും ദേവകളുമായ് വന്നിതു ചതുര്‍മ്മുഖന്‍ രാമചന്ദ്രോപാന്തത്തില്‍. പത്മലോചനന്‍ വീണു നമസ്‌ക്കാരവും ചെയ്തു പത്മസംഭവന്‍ താനുമരുളിച്ചെയ്താനപ്പോള്‍: 1400 'എന്തൊരു ബന്ധമിത്ര കോപമുണ്ടാവാനിപ്പോള്‍? ചിന്തിച്ചു കാണ്‍ക നീയാരെന്നതു പരമാര്‍ത്ഥം. വൈദേഹിയോടുംകൂടി മേലിലും വാഴാമല്ലോ ഖേദവും കൂടാതെ കണ്ടാനന്ദസമന്വിതം. മുഖ്യമാം മനുഷ്യജന്മത്തിങ്കലെല്ലാവര്‍ക്കും ദുഃഖസൗഖ്യങ്ങളിടകലര്‍ന്നുണ്ടറിക നീ. വാല്‍മീകി ചൊന്ന കാവ്യമാകിയ രാമയണമാ മോദം വരുമാറു ശേഷവും കേട്ടീടു നീ. എന്നാല്‍ നിന്നുടെ മായാമോഹമെല്ലാമേ നീങ്ങു' മെന്നരുള്‍ചെയ്തു മറഞ്ഞീടിനാന്‍ വിധാതാവും. 1410 മാധുര്യമോടു കുശലവന്മാര്‍ ഗാനംചെയ്താര്‍ സാമോദം രാമായണം കേട്ടിതു സമസ്തരും. അത്ഭുതമവഭൃൗസെ്‌നാനാഘോഷങ്ങള്‍ ചൊല്‍വാന്‍ സര്‍പ്പരാജനും പണി വാഗ്ഭംഗി പോരായല്ലോ. നാനാദേശ്യന്മാരായ രാജാക്കന്മാരെയെല്ലാ മാനന്ദിപ്പിച്ചു പറഞ്ഞയച്ചു രഘുവരന്‍. സുഗ്രീവാദികളായ വാനരരേയും തദാ രാക്ഷസപ്രവരനാകും വിഭീഷണനേയും ഭക്തനാം ജഗല്‍പ്രാണപുത്രനെ വിശേഷിച്ചും ചിത്രാനന്ദേന യാത്ര വിധിച്ചോരനന്തരം 1420 താപസദ്വിജവരന്മാരെയുമയച്ചതി ശോഭയോടയോദ്ധ്യയെ പ്രാപിച്ചു പടയോടും. ധര്‍മ്മേണ ജഗത്ത്രയം പാലിച്ചു വാഴുംകാല മമ്മമാര്‍ പരലോകം പ്രാപിച്ചാരെല്ലാവരും. പൈതൃകകര്‍മ്മം മുദാ ചെയ്തിതു പുത്രന്മാരും ഭൂദേവന്മാര്‍ക്കു ധനരത്‌നങ്ങള്‍ ദാനം ചെയ്തു. അമര്‍ത്ത്യാലയേ ദശരൗേെനാടൊരുമിച്ചു രമിച്ചു വാണീടിനാരവരും ചിരകാലം.

+8 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर
അനീഷ് Aug 12, 2019

1194 #കർക്കടകം 27 #രാമായണ #പാരായണം #ഇരുപത്തിയേഴാം #ദിവസം (ഉത്തര രാമായണം തുടർച്ച) ലവണാസുരവധം പ്രത്യുഷസ്യുത്ഥായ ശത്രുഘ്‌നനും വാല്‍മീകിയെ നത്വാ യാത്രയുമയപ്പിച്ചുടന്‍ നടകൊണ്ടാന്‍. കാളിന്ദീതീരം പുക്കു താപസാശ്രമങ്ങളി ലാനന്ദംപൂണ്ടു വസിച്ചീടിനാന്‍ പടയോടും. താപസേന്ദ്രന്മാര്‍ പറയും പുരാണങ്ങള്‍ കേട്ടു താപവുമകന്നിരുന്നന്നേരം ചോദ്യം ചെയ്താന്‍: 'ശിവനാല്‍ ദത്തമായ ശൂലംകൊണ്ടാരാനെയും ലവണന്‍ വധിച്ചവാറുണ്ടോ ചൊല്ലുകവേണം.' 830 എന്നതു കേട്ടു മുനിശ്രേഴനുമരുള്‍ചെയ്തു: 'മുന്നം മാന്ധാതാവായ ഭൂപതികുലശ്രേഴന്‍ വിക്രമംകൊണ്ടു ഭൂമിമണ്ഡലമടക്കിനാന്‍. സ്വര്‍ഗ്ഗവുടക്കി വാഴേണമെന്നൊരുമ്പെട്ടാന്‍. ശക്രനുമതുകണ്ടു ഭൂപതിയോടു ചൊന്നാന്‍: 'ശക്യമെത്രയും ഭവാന്‍ ഭാവിച്ചതുപപന്നം. അവനിതന്നില്‍ മധുവനമാം ദേശേ വാഴും ലവണന്‍തന്നെ ഭവാന്‍ സമരേ ജയിച്ചിതോ?' മാന്ധാതാവതു കേട്ടു ലവണന്‍തന്നെ വെല്‍വാന്‍ കാന്താരേ വന്നു യുദ്ധത്തിന്നായി വിളിച്ചിതു. 840 ശൂലാഗ്നിജ്വാലയാലേ ദഗ്ദ്ധനായിതു നൃപന്‍ കാലാരിയുടെ ശൂലമെത്രയും പേടിയേ്ക്കണം' ഇത്ഥം താപസവാക്യം കേട്ടുടന്‍ ശത്രുഘ്‌നനും പ്രത്യുഷസ്സിങ്കല്‍ കൃതകൃത്യനായ് പുറപ്പെട്ടാന്‍. ആഹാരം തേടിപ്പോയി ലവണനെന്നതറിഞ്ഞാ ഹവത്തിനു ചെന്നു ഗോപുരദ്വാരി പുക്കാന്‍. മദ്ധ്യാഹ്നേ വന്നു മധുപുത്രനുമതുനേരം: ശത്രുഘ്‌നന്‍തന്നെക്കണ്ടു നിന്നിതു ലവണനും ചാപബാണങ്ങളോടും ശത്രുഘ്‌നന്‍തന്നെക്കണ്ടു സാപഹാസം ചൊല്ലിനാന്‍ മധുപുത്രനുമേവം: 850 'മുന്നവുമെന്നെക്കൊല്‍വാന്‍ വന്നിതു പല നൃപര്‍ തന്നുടല്‍ തന്നു മമ നാകലോകവും പുക്കാര്‍. ഇന്നു കിട്ടിയ മാംസം പോരാഞ്ഞുണ്ടുള്ളില്‍ ഖേദം നിന്നെയും തിന്നാല്‍ വിശപ്പെല്ലാമേയടങ്ങീടും.' ഇത്തരം കേട്ടു കോപം വര്‍ദ്ധിച്ചു നില്ക്കുന്നൊരു ശത്രുഘ്‌നനന്‍തന്നെ നോക്കിക്കൂടാതെ തേജസ്സൊടും മദ്ധ്യാഹ്നമാര്‍ത്താണ്ഡന്‍തന്‍ മണ്ഡലമെന്നപോലെ സിദ്ധഗന്ധര്‍വ്വാദികള്‍ വിസ്മയപ്പെട്ടു നിന്നാര്‍. ശത്രുഘ്‌നനോടു മധുപുത്രനുമുരചെയ്താന്‍: 'യുദ്ധത്തിനായ്‌ക്കൊണ്ടു നീ വന്നുവെന്നാകിലിനി 860 നിന്നാലുമത്ര ഭവാനരനാഴികനേരം ചെന്നു ഞാനായുധവും ധരിച്ചുവന്നീടുവന്‍ എന്നാല്‍ നിന്‍ മദമെല്ലാമടക്കീടുവ'നെന്നു ചൊന്നവന്‍തന്നോടാശു ശത്രുഘ്‌നനരുള്‍ചെയ്താന്‍: 'ദുഷ്ടരെക്കണ്ണില്‍ക്കണ്ടാലയയ്‌ക്കെന്നുള്ളതില്ല. നഷ്ടമാക്കാതെയതു നൃപധര്‍മ്മവുമല്ല, നില്ലൊരു വിനാഴികനേരം നീയെന്നാല്‍ നിന്നെ സ്വര്‍ല്ലോകത്തിനുതന്നെ യാത്രയാക്കീടാമല്ലോ.' ശ്രുത്വാ ശത്രുഘ്‌നവാക്യം ക്രുദ്ധനാം നക്തഞ്ചര നദ്രിപാഷാണവൃക്ഷവൃന്ദത്താല്‍ പ്രഹരിച്ചാന്‍. 870 അസ്ര്തങ്ങള്‍കൊണ്ടു ഖണ്ഡിച്ചീടിനാനവയെല്ലാം ശത്രുഘ്‌നന്‍ പിന്നെ രഘുനായകദത്തമസ്ര്തം ഭക്തികൈക്കൊണ്ടു ജപിച്ചയച്ചാനതുനേര മുത്തമാംഗവും മുറിച്ചീടിനാന്‍ ജിതശ്രമം. പൃത്ഥ്വിയും പിളര്‍ന്നു പോയബ്ധിയില്‍ മുഴുകി ത ന്നുത്തമതൂണിതന്നില്‍ മമിതാനന്ദം പൂണ്ടു വസിച്ചാരെല്ലാവരും. നാലു വത്സരംകൊണ്ടു ശത്രുഘ്‌നന്‍ മധുവനമാല യങ്ങളാല്‍ പരിപൂര്‍ണ്ണമായ്ത്തീര്‍ത്താനല്ലൊ. 880 കോട്ടയും ഗോപുരങ്ങള്‍ മതിലും കിടങ്ങുകള്‍ ഗോഴങ്ങള്‍ ദേവാലയം ചാതുര്‍വ്വര്‍ണ്ണ്യാലയങ്ങള്‍ യമുനാതീരസ്ഥലേ മൗുെരാപുരി നൂനമമരാ പുരിയിലുമേറ്റമായ് ശോഭിയ്ക്കുന്നു. തത്രൈവ ചിരകാലം വസിച്ചു ശത്രുഘ്‌നനും മിത്രവര്‍ഗ്ഗത്തെക്കാണ്മാനായ്‌ക്കൊണ്ടു പുറപ്പെട്ടാന്‍. സ്വത്തസൈന്യനായ് നിജതാപസജനത്തൊടുമു ത്തന്നാനന്ദം വാല്‍മീക്യാശ്രമം പുക്കീടിനാന്‍. സല്ക്കാരം ചെയ്തു മുനിമുഖ്യനാം വാല്‍മീകിയും. മുഖ്യഭോഗേന നിശി വസിച്ചു മുനിയുമായ് 890 പ്രത്യുഷസ്യുത്ഥായ മദ്ധ്യാഹ്നേ ചെന്നയോദ്ധ്യയില്‍ ബദ്ധമോദേന പുക്കാന്‍ രാമപാദാബ്ജങ്ങളില്‍ നത്വാ പൂര്‍വ്വജന്മാരെ വന്ദിച്ചാന്‍ ഭക്തിയോടേ. ചിത്താനന്ദേന പുണര്‍ന്നീടിനാരവര്‍കളും. മാതാക്കന്മാരെ വന്ദിച്ചാദരപൂര്‍വ്വമവന്‍ ഖേദവും കളഞ്ഞവരാശീര്‍വ്വാദവും ചെയ്താര്‍. മധുനന്ദനന്‍തന്നെ വധിച്ച പ്രകാരവും മൗുെരാപുരം തത്ര സത്വരം തീര്‍ത്തവാറും രാമചന്ദ്രനെയും മറ്റുള്ളവരേയും കേള്‍പ്പിച്ചാ മോദംപൂണ്ടു വസിച്ചീടിനാന്‍ ചിലദിനം. 900 രാഘവന്‍ തിരുവടിയരുളിച്ചെയ്താന്‍ പിന്നെ: 'വൈകാതെ പോകവേണം മൗുെരാപുരിയ്ക്കു നീ.' എന്നതു കേട്ടനേരം ശത്രുഘ്‌നനുരചെയ്താന്‍: 'എന്നോടിത്തരമരുള്‍ചെയ്യരുതിനിയേതും നിന്തിരുവടിതന്നെപ്പിരിഞ്ഞാല്‍ പൊറുക്കയിപുക്കിതു വിശിഖവും. യമുനാതീരസ്ഥന്മാരാകിയ മുനികളു മമിതാനന്ദം പൂണ്ടു വസിച്ചാരെല്ലാവരും. നാലു വത്സരംകൊണ്ടു ശത്രുഘ്‌നന്‍ മധുവനമാല യങ്ങളാല്‍ പരിപൂര്‍ണ്ണമായ്ത്തീര്‍ത്താനല്ലൊ. 880 കോട്ടയും ഗോപുരങ്ങള്‍ മതിലും കിടങ്ങുകള്‍ ഗോഴങ്ങള്‍ ദേവാലയം ചാതുര്‍വ്വര്‍ണ്ണ്യാലയങ്ങള്‍ യമുനാതീരസ്ഥലേ മൗുെരാപുരി നൂനമമരാ പുരിയിലുമേറ്റമായ് ശോഭിയ്ക്കുന്നു. തത്രൈവ ചിരകാലം വസിച്ചു ശത്രുഘ്‌നനും മിത്രവര്‍ഗ്ഗത്തെക്കാണ്മാനായ്‌ക്കൊണ്ടു പുറപ്പെട്ടാന്‍. സ്വത്തസൈന്യനായ് നിജതാപസജനത്തൊടുമു ത്തന്നാനന്ദം വാല്‍മീക്യാശ്രമം പുക്കീടിനാന്‍. സല്ക്കാരം ചെയ്തു മുനിമുഖ്യനാം വാല്‍മീകിയും. മുഖ്യഭോഗേന നിശി വസിച്ചു മുനിയുമായ് 890 പ്രത്യുഷസ്യുത്ഥായ മദ്ധ്യാഹ്നേ ചെന്നയോദ്ധ്യയില്‍ ബദ്ധമോദേന പുക്കാന്‍ രാമപാദാബ്ജങ്ങളില്‍ നത്വാ പൂര്‍വ്വജന്മാരെ വന്ദിച്ചാന്‍ ഭക്തിയോടേ. ചിത്താനന്ദേന പുണര്‍ന്നീടിനാരവര്‍കളും. മാതാക്കന്മാരെ വന്ദിച്ചാദരപൂര്‍വ്വമവന്‍ ഖേദവും കളഞ്ഞവരാശീര്‍വ്വാദവും ചെയ്താര്‍. മധുനന്ദനന്‍തന്നെ വധിച്ച പ്രകാരവും മൗുെരാപുരം തത്ര സത്വരം തീര്‍ത്തവാറും രാമചന്ദ്രനെയും മറ്റുള്ളവരേയും കേള്‍പ്പിച്ചാ മോദംപൂണ്ടു വസിച്ചീടിനാന്‍ ചിലദിനം. 900 രാഘവന്‍ തിരുവടിയരുളിച്ചെയ്താന്‍ പിന്നെ: 'വൈകാതെ പോകവേണം മൗുെരാപുരിയ്ക്കു നീ.' എന്നതു കേട്ടനേരം ശത്രുഘ്‌നനുരചെയ്താന്‍: 'എന്നോടിത്തരമരുള്‍ചെയ്യരുതിനിയേതും നിന്തിരുവടിതന്നെപ്പിരിഞ്ഞാല്‍ പൊറുക്കയി ല്ലന്ധനാമടിയനു കാരുണ്യവാരാന്നിധേ!' ഇത്തരം വാക്കു കേട്ടു രാഘവനരുള്‍ചെയ്താന്‍: 'എത്രയും ബാലന്‍തന്നെ നീയെന്നു ധരിച്ചേന്‍ ഞാന്‍. എത്രയും പ്രയാസം ചെയ്തുണ്ടാക്കിത്തീര്‍ത്ത രാജ്യം വ്യര്‍ത്ഥമാക്കരുതെന്നു നിന്നുള്ളിലുണ്ടാകേണം. 910 എന്നെയും മദ്ധ്യേ മദ്ധ്യേ വന്നു കണ്ടീടാമല്ലോ പിന്നെയും ചെന്നും പോന്നുമിരിയ്ക്കാമറിക നീ. അര്‍ത്ഥവും പുരുഷകാരത്തോടുകൂടി നിനക്കെത്ര യുണ്ടപേക്ഷയെന്നാലതു കൊണ്ടുപോക.' എന്നരുള്‍ചെയ്തു പുണര്‍ന്നയച്ചാനനുജനെച്ചെ ന്നുടന്‍ മൗുെരയില്‍ വാണിതു ശത്രുഘ്‌നനും. ശംബൂകന്റെ മോക്ഷപ്രാപ്തി അക്കാലമയോദ്ധ്യയിലില്ലമായൊരുവിപ്രന്‍ രക്ഷിച്ചു നിത്യം ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം വഴിപോലെ. ഉത്തമയായ തന്റെ ഗൃഹിണിയോടുംകൂടി വര്‍ത്തിക്കും കാലമവനെത്രയുമാസ്ഥയോടെ 920 പുത്രനുമുണ്ടായവനയ്യാണ്ടുകാലം ചെന്നു മൃത്യുലോകവും പുക്കാനെത്രയും കഷ്ടം കഷ്ടം! പുത്രന്റെ ശവശരീരത്തെയുമെടുത്തു കൊ ണ്ടത്തല്‍പൂണ്ടലറിവന്നാനയോദ്ധ്യയിലവന്‍. ഗോപുരദ്വാരത്തിങ്കലിരുന്നു രാജാവിനെ ത്താപേനെ പറഞ്ഞേറ്റം ദുഃഖിച്ചു കരയുമ്പോള്‍ നാരദവസിഴാദി മുനികളോടു രാമന്‍ 'നേരെ ചൊല്ലുവിനിതിന്‍ കാരണ'മെന്നു ചൊന്നാന്‍. 'ശംബൂകനായ ശൂദ്രന്‍തന്നുടെ തപസ്സുകൊ ണ്ടമ്മഹീദേവാത്മജന്‍ മരിച്ചാനെന്നു നൂനം. 930 ചെന്നവന്‍തന്നെ വധിച്ചാലുടന്‍ ജീവിച്ചീടും നിര്‍ണ്ണയം ദ്വിജാത്മജ'നെന്നവരരുള്‍ചെയ്താര്‍. ബാലകനുടെ ശവം തൈലദ്രോണിയിലിട്ടു പാലിച്ചുകൊള്‍കയെന്നു രാഘവനരുള്‍ചെയ്തു. പുഷ്പകവിമാനത്തെ സ്മരിച്ചാനതുനേര മപ്പൊഴേ വന്നുനിന്നു വന്ദിച്ചു വിമാനവും. ചാപബാണാദികളും ധരിച്ചു രഘുവീരന്‍ ശോഭയേറീടും വിമാനോപരി കയറിപ്പോയ് ദിക്കുകള്‍ മൂന്നിങ്കലുമധര്‍മ്മം കാണാഞ്ഞുടന്‍ തെക്കുദിക്കിനു ചെന്നനേരത്തു കാണായ്‌വന്നു 940 ചലനം കൂടാതെകണ്ടരണ്യം തന്നില്‍ നിജതല യും കീഴായ്ത്തൂങ്ങിത്തപസ്സുചെയ്തീടിനാന്‍ ഒരുത്തനവനോടു ചോദിച്ചു രഘുവര 'നുരത്ത തപോബലമുള്ളവനാരു നീയും? എന്തു കത്തിച്ചിങ്ങനെ തപസ്സു ചെയ്തീടുന്നു? ചിന്തിതമെന്തെന്നതുമുരചെയ്യണം ഭവാന്‍.' എന്നതു കേട്ടനേരമവനും തെരുതെരെ വന്ദിച്ചു ചൊല്ലീടിനാന്‍ തന്നുടെ പരമാര്‍ത്ഥം: 'ശംബൂകനെന്നു നാമമായൊരു ശൂദ്രനഹം, സംവിദ്രൂപത്തെ ധ്യാനിച്ചാകുന്നു തപസ്സുമേ. 950 മോക്ഷം വന്നീടുവതിനാഗ്രഹിച്ചറിഞ്ഞാലും സാക്ഷാല്‍ നിന്തിരുവടി നല്‍കണമാശു മാര്‍ഗ്ഗം.' അന്നേരം വാളാല്‍ തല വെട്ടി നിഗ്രഹിച്ചിതു വന്നിതു ശംബൂകനും തന്നുടെ മനോരൗംെ. ഭൂദേവകുമാരനും ജീവിച്ചാനതുനേര മാദിതേയന്മാര്‍ പുഷ്പവൃഷ്ടിയും ചെയ്തീടിനാര്‍. ദേവേന്ദ്രനനുജ്ഞയും കൊടുത്തു ചൊല്ലീടിനാന്‍ 'പോവതിനുഴറുന്നു ഞങ്ങളെന്നറിക നീ. കുംഭസംഭവനാകുമഗസ്ത്യതപോധനന്‍ സംപ്രതി മഹാനിയമം തുടങ്ങിനാനതും 960 പന്തീരാണ്ടുണ്ടു കാലം കൂടുന്നതിനുതന്നെ; സന്തുഷ്ടന്മാരായിതു ഞങ്ങളുമതിനാലേ. അവിടെപ്പോകേണമെന്നതിനാലുഴറുന്നു നൃവരശിഖാമണേ! നീ കൂടെപ്പോന്നീടുക. കല്യാണാലയനാകുമഗസ്ത്യന്‍തന്നെക്കണ്ടാല്‍ നല്ലതു വന്നുകൂടും നിനക്കു നരപതേ! ശക്രനുമൊക്കെത്തക്കപ്പോകെ'ന്നു ചൊന്നനേരം പുഷ്‌കരനയനനും പുഷ്പകമേറീടിനാന്‍. ദേവകളോടുമഗസ്ത്യാശ്രമം പുക്കീടിനാന്‍. ദേവേന്ദ്രാദികള്‍ തമ്മെപ്പൂജിച്ചു മുനീന്ദ്രനും. 970 നാകലോകവും പുക്കാര്‍ ദേവകളതുകാലം രാഘവനഗസ്ത്യനെ നമസ്‌ക്കാരവും ചെയ്താന്‍. എത്രയും നന്നായിതു വന്നതെന്നരുള്‍ചെയ്തു ഭക്തികൈക്കൊണ്ടു പൂജിച്ചീടിനാന്‍ മുനീന്ദ്രനും. 'വിപ്രസന്താപം തീര്‍ക്കാന്‍ ശംബൂകന്‍തന്നെക്കൊന്നു പുഷ്പകമേറിബ്ഭവാന്‍ വന്നിട്ടു'ണ്ടവയെല്ലാം വൃത്രാരി പറഞ്ഞു ഞാന്‍ മുന്നമേ ധരിച്ചിതു; ചിത്തത്തില്‍ സദാകാലം കാണുന്നേന്‍ ഭവാനെ ഞാന്‍. എത്രയും സുഖംവന്നു കണ്ടതിനാലെ പുന രത്രൈവ വസിയ്ക്കണം ഞാനുമായിന്നു ഭവാന്‍. 980 സത്തുരുഷന്മാരെക്കണ്ടെത്തുവാന്‍ പണിയല്ലോ. പുഷ്പകമേറി നാളെപ്പോയ്‌ക്കൊള്ളാം പുലര്‍കാലേ.' ഇത്തരമരുള്‍ചെയ്തു പിത്താടു ചൊന്നു മുനി: 'ചിത്രമായിരിപ്പൊരാഭരണം കണ്ടാലും നീ, വിശ്വവിസ്മയകരമെത്രയും മനോഹരം, വിശ്വകര്‍മ്മാവുതന്നെ നിര്‍മ്മിച്ചതെന്നു നൂനം. ഇത്രിഭുവനത്തിങ്കലിതിനെദ്ധരിപ്പാനു മുത്തമപുരുഷന്മാര്‍ മറ്റാരുമില്ല നൂനം. നിനക്കു തന്നീടണമെന്നു ഞാന്‍ മനക്കാമ്പില്‍ നിനച്ചു വസിയ്ക്കുമ്പോള്‍ വന്നിതു ഭവാനിപ്പോള്‍.' 990 എന്നരുള്‍ചെയ്തു കൊടുത്തീടിനാന്‍ മുനീന്ദ്രനും വന്ദിച്ചു വാങ്ങീടിനാന്‍ മാനവശ്രേഴന്‍താനും. 'നിന്തിരുവടിയ്ക്കിതു തന്നതാരെന്നുമെനി യ്ക്കന്തരാത്മനി ധരിച്ചീടുവാനുണ്ടാഗ്രഹം.' 'എങ്കിലോ കേട്ടാലും നീ ഞാനിഹ ത്രേതായുഗേ ശങ്കകൂടാതെ ചെന്നേന്‍ ദണ്ഡകവനം തന്നില്‍ കാണായി വനമദ്ധ്യേ നിര്‍മ്മലതടാകവുമൂനംകൂടാ തെയൊരു ശവവും കണ്ടേനതില്‍. ഞാനൊരു മുഹൂര്‍ത്തമാത്രം തത്ര നില്ക്കുന്നേരം കാണായിതാകാശാന്തേ ശോഭിച്ച വിമാനവും. 1000 തത്രൈവ വിഭൂഷണഭൂഷിതശരീരനായ് സിദ്ധഗന്ധര്‍വദിവ്യന്മാരാല്‍ സേവിതനായി ആലവട്ടവും വെഞ്ചാമരവും ദിവ്യസ്ര്തീകളാല സ്യം തീരുമാറു മന്ദമായ് വീശുന്നതും വെണ്‍കൊറ്റക്കുടതന്‍ കീഴെത്രയും സുന്ദരനായ് പങ്കജശരസമനായൊരു പുരുഷനെ കണ്ടു ഞാന്‍ നില്ക്കുന്നേരം പൊയ്കയിലിഴിഞ്ഞതും കണ്ടൊരു ശവം തിന്നു ദേഹശുദ്ധിയും ചെയ്താന്‍. ഞാനതു കണ്ടു ചോദിച്ചീടിനേനവനോടു 'മാനുഷശവമിതു ഭക്ഷിയ്ക്കയില്ലാരുമേ. 1010 എന്തൊരു കഷ്ടം! ഭവാന്‍ ദേവസന്നിഭനെന്നാ ലെന്തുകാരണം ശവം ഭക്ഷിപ്പാന്‍ ചൊല്ലീടണം.' എന്നതു കേട്ടു പറഞ്ഞീടിനാനെന്നോടവന്‍: 'മന്നവന്‍ സുദേവനെന്നുണ്ടായാന്‍ വൈദര്‍ഭകന്‍ നന്ദനന്മാരായവരിരുവരുണ്ടായ് വന്നു. മുന്നേവന്‍ ശ്വേതനഹമനുജന്‍ സുരൗനെും. ജനകന്‍ മരിച്ചശേഷം നൃപനായ് വന്നേന്‍ ഞാന്‍ മനസി നിരുപിച്ചേന്‍ ചിലനാള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ നൃപത്വംകൊണ്ടു കാര്യമില്ലെനിയ്ക്കിനിയേതും, തപസ്സു ചെയ്തു ഗതിവരുത്തിക്കൊള്‍ക നല്ലു. 1020 എന്നു കത്തിച്ചു രാജ്യം വാഴിച്ചു സുരൗനൈ വന്നു ഞാനിപ്പൊയ്കതന്‍ തീരത്തു പുക്കീടിനേന്‍. സല്‍ഗതിവരുവാനായ് തപസ്സും ചെയ്‌തേന്‍ ചിരം സ്വര്‍ഗ്ഗവും പുക്കീടിനേനക്കാലം വിധിവശാല്‍, സ്വര്‍ഗേ ഭോഗങ്ങളനുഭവിച്ചു വാഴും കാലം ദുഃഖവും മുഴുത്തിതാഹാരമില്ലായ്കമൂലം. ക്ഷുത്തിപാസാദികള്‍കൊണ്ടെത്രയും ദുഃഖിച്ചു ഞാ നബ്ജസംഭവനോടു ചെന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ടേന്‍. സ്വര്‍ഗ്ഗലോകത്തിങ്കലാഹാരമില്ലായ്‌വാന്‍ മുന്നം ദുഷ്‌കര്‍മ്മം ചെയ്തതെന്തെന്നറിഞ്ഞതില്ലയല്ലോ. 1030 ആഹാരമെനിയ്‌ക്കെന്തെന്നരുളിചെയ്തീടണം. ദേഹി ഭോജനം മമ കാരുണ്യവാരാന്നിധേ! എന്നതു കേട്ടു വിധാതാവരുള്‍ചെയ്തീടിനാ നന്നദാനം നീയാര്‍ക്കും ചെയ്യാതെ നിന്റെ ദേഹം തന്നെ നീ ഭരിച്ചതുതന്നെ കേളാഹാരവുമിന്നു പൈദാഹമുണ്ടാവാനതുതന്നെ മൂലം. നിന്നുടെ ശവമുണ്ടു പൊയ്കയില്‍ കിടക്കുന്നു, തിന്നാലുമതുതന്നെ നിത്യവുമിനി ഭവാന്‍. എത്രയും സ്വാദുകരമായിരിയ്ക്കയും ചെയ്യും നിത്യവും തിന്നുന്തോറും നാശവും വരായല്ലോ. 1040 അഗസ്ത്യമുനീന്ദ്രനെക്കാണ്മോളം തിന്‍ക ശവ മകൃത്യമിതുമതിയെന്നവന്‍ വിലക്കീടും.' എന്നരുള്‍ചെയ്തു ധാതാവതിനാലനേകം നാള്‍ തിന്നേന്‍ ഞാന്‍ മമ ശവമിന്നെയോളവും വിഭോ! നിന്തിരുവടിതന്നെ കുംഭസംഭവനെന്നു ചിന്തിച്ചീടിനേനിനി മറ്റൊരാശ്രയമില്ല.' എന്നുരചെയ്തു മമ തന്നാനാഭരണമിതന്നുതൊ ട്ടുടനത്ര മറഞ്ഞു ശവമതും. നിര്‍മ്മലന്‍ വിമാനവുമേറിപ്പോയ് സ്വര്‍ഗ്ഗംപുക്കാന്‍. ധര്‍മ്മാധര്‍മ്മങ്ങളറിഞ്ഞീടുവാന്‍ പണിയല്ലോ. 1050 മാനുഷമൃഗപക്ഷിജാതികളാരുമില്ല കാനനമതു നൂറുയോജനവിസ്താരവും, കണ്ടു ഞാന്‍ നില്ക്കുന്നേരം തന്ന ഭൂഷണമിതുകൊ ണ്ടലങ്കരിയ്‌ക്കെ'ന്നു കൊടുത്തു മുനീന്ദ്രനും. മാനവവീരനതു കേട്ടു ചോദിച്ചീടിനാന്‍ കാനനമതിലൊരു ജന്തുക്കളില്ലാഞ്ഞതിന്‍ കാരണമെന്നോടരുള്‍ചെയ്യണമെന്നനേരം ശ്രീരാമന്‍തന്നോടതുമഗസ്ത്യനറിയിച്ചാന്‍:

+9 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 1 शेयर