సాయి రామ్

*శ్రీసాయిలీలా విలాసమ్*..!! షిరిడీలో నివసించిన శ్రీరామచంద్ర అమృత రావుదేశ్ ముఖ్ గారు తమ అనుభవాన్ని ఈ విధంగా వివరిస్తున్నారు. నేను షిరిడీలో నివసిస్తున్నా గాని, బాబా మందిరానికి వెళ్ళే అలవాటు నాకు లేదు.1961 వ.సంవత్సరం లో మాపెద్దమ్మాయికి టైఫాయిడ్ వచ్చింది. ఆమెను ఆస్పత్రిలో (ఇపుడది సాయినాధ్ ఛాయా గెస్ట్ హౌస్ గా పిలవబడుతూ వుంది) చేర్పించాము.ఆస్పత్రిలో వైద్యం చేయించినా గాని జ్వరం ఏమాత్రం తగ్గలేదు. నాభార్య పొద్దున్న,సాయంత్రం మాఅమ్మాయి కి బాబాతీర్ధం యిస్తూ వుండేది. ఆస్పత్రిలో 45 రోజులపాటు వైద్యం చేయించినా, పరిస్థితిలో ఎటువంటి మార్పు రాలేదు. టైఫాయిడ్ పూర్తి గా తగ్గలేదు.ఇక విసుగు వచ్చి అమ్మాయిని ఏస్థితిలో ఆస్పత్రిలో చేర్పించామో అదే స్థితిలో తిరిగి యింటికి తీసుకొని వచ్చేశాము. బాబా తీర్ధం మీదనే పూర్తి విశ్వాసంతో నాభార్య రోజుకు రెండుసార్లు ఊదీ కూడా కలిపి తీర్ధాన్ని మాఅమ్మాయికి త్రాగిస్తూ ఉండేది. ఇక మందు లేమీ వాడలేదు. మందులతోనే నయం కానిది కేవలం బాబా ఊదీ, తీర్ధంతో నయమవు తుందా అని నాభార్యతో అన్నాను. ఆస్పత్రినుంచి తీసుకువచ్చిన మూడు రోజుల తరువాత మా అమ్మాయికి నయమయి ఆహారం తీసుకోవడం మొదలుపెట్టింది. ఒక్క నెలలోనే పరిపూర్ణంగా ఆరోగ్యం చేకూరింది. మందులవల్ల నయం కానిది బాబా ఊదీ తీర్ధం వల్లనే అమ్మాయికి టైఫాయిడ్ తగ్గిందనీ, బాబానే నమ్ముకోమని నాభార్య నన్ను వత్తిడి చేసింది. మా అమ్మగారు సాయిబాబా జీవించి ఉన్నకాలంలో ఆయనని చూసింది. ఆమె ప్రతి రోజు బాబా ఆరతికి వెళ్ళేవారు. ప్రతిరోజు బాబా ఊదీ, తీర్ధం తీసుకుంటూ వుండేవారు. 1961 వ.సంవత్సరంలో ఒకరోజు మా అమ్మ గారు తెల్లవారుఝామున 4 గంటలకు కాలకృత్యాలు తీర్చుకోవడం కోసం బయటకు వెళ్ళారు. ప్రమాదవశాత్తు మాయింటి ప్రక్కనే వున్న బావిలో పడిపోయారు. ఆ విషయం ఎవరూ గమనించలేదు. ఉదయం 5 గంటలకు బావిలో నుంచి నీళ్ళు తోడుకోవడానికి వచ్చిన వాళ్ళు ఆవిడను గమనించి పైకి తీశారు. బావి 48 అడుగుల లోతు వుంది. ఆవిడ పూర్తిగా చల్లని నీటిలో తడిసిపోయారు. అంత వృధ్ధాప్యంలో బాగా చల్లగావున్న నీటిలో గంటవరకు వుండిపోయింది. ఆవిడని బయటకు తీసిన తరువాత యిద్దరు డాక్టర్స్ పరీక్షించి ఆవిడ శరీరం చాలా చల్లగా అయి పోయిందని చెప్పి, బాబా దయవల్లనే ఆవిడ బ్రతికిందని చెప్పారు. 48 అడుగుల ఎత్తు నుండి పడినప్పటికీ బాబా దయవల్ల ఆవిడ శరీరం మీద ఎటువంటి దెబ్బలు గాయాలు తగలలేదు. అంత పెద్దవయసులో ఉన్న ఆవిడకు అసలేమీ దెబ్బలుతగలకుండా అంత విపరీతమయిన చల్లని నీటిలో కూడా గంట సేపు వున్నాగాని ఆవిడ బ్రతికిందంటే శ్రీసాయి బాబా చూపించిన అధ్భుతమయిన లీల తప్ప మరేమీ కాదని డాక్టర్స్ కూడా ఆశ్చర్య పోయారు. వృధ్ధురాలయిన మా అమ్మగారిని బాబా మాత్రమే కాపాడారని నాకు తెలిసొచ్చింది. నాకు బాబా మీద పుర్తి నమ్మకం కలిగి ఆయనను పూజించడం మొదలుపెట్టాను. ప్రతిరోజూ సాయంత్రం మరాఠీ భాషలో ఉన్న బాబా సత్చరిత్ర పారాయణ మొదలుపెట్టాను. ఎప్పుడయితే నేను పారాయణ చేయడం మొదలుపెట్టడం ప్రారంభించానో సరిగా అదే సమయంలో ఒక పెద్ద కప్ప నా పారాయణ పూర్తయేంత వరకు నాప్రక్కనే వచ్చి కూర్చు నేది. ఈవిధంగా మొత్తం సత్చరిత్ర పారాయణ పూర్తి అయేంతవరకు జరిగింది. సత్ చరిత్ర పారాయణ పూర్తయిన ఆ తరువాతి రోజునుంచి ఆకప్ప మరలా రాలేదు. ఈ దృశ్యాన్ని మా కుటుంబసభ్యులే కాక మా యింటికి వచ్చిన వారందరూ చూశారు. నేను చేసే పారాయణ వింటూ నాలో ఆయనపై నమ్మకాన్ని పెంపొందించడానికే బాబా ఆ రూపంలో వచ్చారని మేమంతా ప్రగాఢంగా విశ్వసించాము. ఆతరువాత మా పెద్దమ్మాయి కి వివాహం చేయడానికి పెద్ద సమస్య ఎదురయింది. నా స్థితి ఎలా వున్నప్పటికి ఎలాగయినా సరే 1974 వ. సంవత్సరంలో మా పెద్దమ్మాయికి వివాహం జరిపి తీరాల్సిందే నని నిశ్చయించుకొన్నాను. ఆ సమయంలో నా ఆరోగ్యం పాడయింది. వివాహం జరిపించడానికి కూడా తగిన ఆర్ధిక స్థోమత లేదు. హృదయపూర్వకంగా బాబాని ప్రార్ధించాను. – “బాబా, మొదట్లో నాకు నీమీద నమ్మకం లేకపోయినా గాని నాకుటుంబానికి వచ్చిన కష్టాలను నివారించావు. నేను ఇపుడు నిన్ను మనఃపూర్వకంగా వేడుకొంటున్నాను. మా పెద్దమ్మాయి వివాహాన్ని జరిపించు. నా అనారోగ్యాన్ని నివారించి ఆరోగ్యవంతుడిని చేయి” బాబా నాప్రార్ధన విన్నారు. 1975 జనవరిలో ఒకరోజు ఉదయం మా అన్నయ్య పెళ్ళిమాటలు మాట్లాడుకోవటానికి పెళ్ళికుమారుని తల్లిదండ్రులను వెంట బెట్టు కుని మా యింటికి వచ్చాడు.18.05.1975 న వివాహానికి ముహూర్తం నిర్ణయించాము. ఎక్కువ ఆర్భాటాలు లేకుండా మాకు తగి నంతలో బాబావారి పెండ్లి మండపంలో అతి సాధారణంగా వివాహం జరిపించాము. మేము 500 మంది అతిధులకు భోజనాలనుఏర్పాటు చేశాము. మా అంచనాకు మించి 800 మంది వచ్చారు. వచ్చిన వారందరికీ భోజనాలు పెట్ట లేకపోతే మా కుటుంబగౌరవం మంట కలిసి పోతుంది. ఈ సమస్యని అధిగమించడానికి మాకు ఎటువంటి దారి కనిపించలేదు. ఏమి చేయాలో తెలియని పరిస్థితిలో పడి పోయాము. బాబామీద అచంచలమయిన పూర్తి విశ్వాసం తో వెంటనే బాబాగారి ద్వారకామాయికి పెరుగెత్తాను. మా కుటుంబగౌరవాన్ని నిలబెట్ట మని హృదయపూర్వకంగా కన్నీళ్ళతో ప్రార్ధించాను.ఊదీ తీసుకుని పెండ్లిమండపానికి తిరిగి వచ్చాను. వండిన పదార్ధాలతో నిండి వున్న పాత్రలన్నిటిలోను ఊదీ వేసి, వచ్చిన అతిధులందరికీ వడ్డన ప్రారంభించాము. ఆశ్చర్యం 800 మందికి వడ్డన చేయగా 200 మందికి సరిపడా భోజనపదార్ధాలు యింకా మిగిలి వున్నాయి. సర్వాంతర్యామి అయిన బాబా తన లీలావిలాసంతో మాయింటి గౌరవాన్ని నిలబెట్టారు.

+8 प्रतिक्रिया 1 कॉमेंट्स • 3 शेयर
Mymandir Telugu Jun 13, 2019

శ్రీ శిరిడీ సాయినాధుల వంటి కలియుగదైవం, సమర్ధ సద్గురువు, పరిశుద్ధ పరమేశ్వర అవతారం యావత్ కలియుగంలో ఇంత వరకూ అవతరించలేదు. ఆయన తన భక్త జనులకు ఇహ,పర విషయాలలో తగిన సూచనలను ఇచ్చి వారు జీవిత పరమావధి పొందేటట్లు చూస్తారు.కొన్నిసందర్భాలలో తన అభయహస్తాన్ని భక్తుల తలపై వుంచి తన యోగశక్తిని వారిలో ప్రవహింపజెసి వారికి అనిర్వచనీయమైన అధ్యాత్మికానుభూతిని కలుగజేసేవారు. పలు సందర్భాలలో భగవంతుని లీలలుకంటే భగవధ్భక్తుల లీలలను కీర్తించేవారు గొప్ప అని తెలియజేస్తుండే వారు. మహారాష్త్రలో దహను పట్టణంలో బి వి దేవ్ అనేవారు మామల్తదారు గా వుండేవారు.అతని తల్లి కుటుంబసభ్యుల మంచి కోసం 30 నోములను చేసి వాటికి ఒకే సారి ఉద్యాపన చేయ సంకల్పించింది.ఈశుభ కార్యంలో 300 మంది బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్ట సంకల్పించి సుమూర్తం నిశ్చయించారు. ఈ కార్యం కోసం దేవు బాబాకు అనుమతి కోరుతూ ఒక ఉత్తరం వ్రాసి చివరగా తన ఇంటికి వచ్చి భోజనం చేయవల్సిందిగా ఆహ్వానించాడు. బాపూసాహెబ్ జోగ్ ఆ వుత్తరం చదివి వినిపించగా చిరునవ్వుతో శ్రీ సాయి “ నా భక్తుల ప్రేమ నాకు ఎల్లప్పుడూ కావాలి ! నన్నే మన:పూర్వకంగా గుర్తుంచు కునే వారిని నేను కలలోనైనా మరువను. భక్తులకు సర్వదా ఆనందాన్ని ఇవ్వడమే నా కర్తవ్యం. మనం ముగ్గురం కలిసి ఈ సంతర్పణకు హాజరవుతామని భావూకు వుత్తరం వ్రాయు !” అని అన్నారు. ఆ వుత్తరం చదివి దేవ్ ఎంతో ఆనందించాడు. సాక్షాత్ భగవంతుడు తన ఇంటికి వచ్చి తన ఆతిధ్యం స్వీకరిస్తున్నా డంటే అంతకంటే అద్భుతమైన విషయం ఇంకేమి వుంటుంది ? ఉద్యాపనకు కొద్ది రోజుల ముందు ఒక బెంగాలీ సన్యాసి దహను స్టేషనుమాస్టర్ వద్దకు వచ్చి తాను చేపట్టిన గోసంరక్షణార్ధం చందాను ఇవ్వవలిందిగా అభ్యర్ధించాడు. అప్పుడే అక్కడకు వచ్చిన బి వి దేవ్ ఆ సన్యాసితో ఆ ఊరిలో ప్రస్తుతం మరొక చందాల పట్టీ నడుస్తున్న కారణంగా మూడు నెలల తర్వాత తిరిగి రమ్మని సూచించాడు. ఉద్యాపన రోజున సరిగ్గా 10 గంటలకు ఆ సన్యాసి ఒక టాంగాలో ఇంటి ముందు దిగగా అతను చందాలను వసూలు చేసే మిషతో వచ్చాడేమోనని దేవ్ భావించాడు. ఆతని మనోభావాలను గ్రహించిన ఆ సన్యాసి తాను చందాల కోసం రాలేదని, అన్న సంతర్పణ కార్యక్రమంలో పాలు పంచుకునేందుకు వచ్చానని చెప్పాడు. భి వి దేవ్ ఎంతో సంతోషంతో “రండి ! ఈ ఇల్లు మీదిగా భావించి విశ్రాంతి తీసుకోండి.పన్నెండు గంటల కల్లా మొదటి భోజన పంక్తి ప్రారంభ మౌతుంది.”అని అన్నాడు. అందుకు ఆ సన్యాసి “నాతో పాటు ఇంకా ఇద్దరు వున్నారు. మేమందరం పన్నెండు గంటల కల్లా వస్తాం !” అని వెళ్ళిపోయాడు.తిరిగి పన్నెండు గంటలకు ఇద్దరి శిష్యులతో వచ్చి తృప్తిగా విందారగించి దేవ్ ను, అతని తల్లిని అశీర్వదించి వెళ్ళి పోయాడు. ఆ తర్వాత దేవ్ బాబాకు చెప్పిన విధంగా రానందుకు తాను ఎంతో బాధపడుతున్నా నని, బాబా తన విషయంలో మాట తప్పారని ఎంతో నిష్టూరంగా వుత్తరం రాసాడు. జోగ్ ఆ వుత్తరం తెరవక ముందే బాబా చిరునవ్వుతో దేవ్ ఎంతో నిష్టూరంగా లేఖరాసాడు.అందులో ఆడిన మాట తప్పానని నాపై అభాండాలు వేసాడు. చెప్పిన విధంగా ముగ్గురు వెళ్ళి ఆయన ఇంట్లో భోజనం చెయ్యలేదా ? ఆ బెంగాలీ సన్యాసి రూపంలో వున్న నన్ను పోల్చుకోలేకపోయాడు. భక్తులకు ఇచ్చిన వాగ్దానం నెరవేర్చేందుకు నేను నాప్రాణాలనైనా ఇస్తాను.” అని అన్నారు. బాబా సమాధానాన్ని దేవ్ కు జోగ్ వుత్తరం ద్వారా తెలియపరచగా దానిని చదివిన దేవ్ ఆనందంతో కళ్ళ నీళ్ళ పర్యంతరమయ్యాడు. బాబా వంటి సద్గురువును తొందరపాటుతో నిందించినందుకు పశ్చాత్తాపపడ్డాడు. తాను ఆహ్వానించకపోయినా సన్యాసి భోజనం సమయానికి బాబా వ్రాసినట్లు ఇద్దరితో రావడం గుర్తించ లేనందుకు సిగ్గుపడ్దాడు. బాబా చెసిన ఈ అద్భుతమైన లీలకు ముద మొంది మనసులోనే కృతజ్ఞతాభివందనము లు తెలియజేసుకున్నాడు. భక్తులు తమ సద్గురువును అనన్యచింతనతో, పూర్ణ భక్తితో సర్వస్య శరణాగతి చేసినచో ఆయన అనుగ్రహం వలన తాము సంకల్పించిన కార్యములన్నింటినీ నిర్విఘ్నంగా నెరవేరుతా యన్న నగ్నసత్యం ఈ లీల వలన అందరికీ అవగతమయ్యింది. సర్వం శ్రీ సాయినాధపాదారవిందార్పణమస్తు. Source :- శ్రీ శిరిడి సాయి జ్ఞానామృతం

+178 प्रतिक्रिया 21 कॉमेंट्स • 100 शेयर
Murali Mohan Jun 13, 2019

+45 प्रतिक्रिया 5 कॉमेंट्स • 71 शेयर
Rambabu Bachina Jun 13, 2019

+15 प्रतिक्रिया 1 कॉमेंट्स • 44 शेयर