विष्णु सहस्रनाम

amey Sindkar May 17, 2020

*विष्णू सहस्त्र नामाची सुरस माहिती* पूर्वी एकदा १९४० किंवा ५० च्या दशकात कोणीतरी महा पेरियार कांची धर्माचार्य चंद्रशेखर सरस्वती ह्यांची मुलाखत घेत होते. ते सद्गृहस्थ मुलाखत ध्वनिमुद्रित करीत असताना टेप रेकॉर्डरचा वापर करीत होते तेव्हा पेरियार ह्यांनी प्रश्नार्थक पवित्रा घेत विचारले, " कोणाला सर्वात जुन्या टेप रेकॉर्डर विषयी माहिती आहे कां ???" ह्या नंतर त्यांनी दुसरा प्रश्न विचारला, "विष्णू सहस्त्र नाम आपल्या पर्यंत कसे आले ??? कोणी तरी म्हणाले, " पितामह भीष्म ह्यांच्या मुळे ते आपल्याला प्राप्त होऊ शकले", ह्या वर सर्वांचे एकमत झाले. त्यावर महा पेरियार ह्यांनी पुढचा प्रश्न केला, " युद्ध भूमीवर सगळ्यांनी भीष्म ह्यांना विष्णू सहस्त्र नाम म्हणताना ऐकले तेव्हा ते कोणी टिपून घेतले ???" पुन्हा एकदा शांतता पसरली. तेव्हा महा पेरियार ह्यांनी स्पष्ट केले, " जेव्हा भीष्म कृष्ण स्तुतीपर विष्णू सहस्त्र नाम म्हणत होते तेव्हा कृष्ण व्यास ह्यांच्या समवेत सर्वजण त्यांच्या कडे पाहत होते. जेव्हा त्यांनी १००० विष्णू नामे म्हणून पूर्ण केली सर्वजण त्यांच्या कडे आश्चर्यचकित होऊन पहातच राहिले. सर्वात पहिले युधिष्ठिर भानावर येऊन ह्यावर संमिश्र प्रतिक्रिया देते झाले, " पितामह ह्यांनी वासुदेवाची उत्कृष्ठ अशी रमणीय १००० नावे पठण केली, आपण सर्वजण फक्त ऐकतच राहिलो पण कोणी ती टिपून घेतली नाहीत, आता त्याचा क्रम पण आपण गमावला". तेव्हा सगळेजण कृष्णाकडे मोठ्या आशेने वळून मदतीची याचना करु लागले, नेहमी प्रमाणे कृष्ण म्हणाला," मलासुद्धा तुम्हा सर्वांप्रमाणे ऐकलेली रचना आवडली पण आपण काय करू शकतो ???" तेव्हा सर्वजण अमूल्य अश्या रचनेच्या पुनर्प्राप्तीसाठी कृष्णाची आर्जवं करु लागले तेव्हा वासुदेव उदगारले, " हे फक्त सहदेव पुनर्प्राप्त करू शकेल आणि व्यास ते टिपून घेतील". सर्वजण, सहदेव हे कार्य कश्या प्रकारे करु शकेल ??? जाणुन घेण्यासाठी उत्सुक झाले, तेव्हा कृष्णाने उत्तर दिले, " आपल्या सर्वांमध्ये सहदेवाने एकट्याने सूत स्फटिक धारण केले आहे. जर त्याने शिवाची प्रार्थना केली आणि ध्यान केलं तर तो स्फटिकाला ध्वनी लहरींमध्ये रुपांतरीत करु शकेल आणि व्यास ते टिपून घेऊ शकतील". तेव्हा सहदेव आणि व्यास जिथे त्यांनी भीष्म पितामहांना सहस्त्र नाम म्हणताना ऐकले होते त्याच ठिकाणी खाली बसले. सहदेवाने स्फटिकाच्या मार्फत ध्वनी लहरींद्वारे सहस्त्रनाम प्राप्त करण्यासाठी शिवाचे ध्यान आणि प्रार्थनेला सुरवात केली. स्फटिकाची प्राकृतिक रचना शांत वातावरणामध्ये ध्वनी हस्तगत करू शकेल अशी असते. जो श्वेतांबर आणि स्फटिकासामान आहे अश्या शिवाचे उचित असे ध्यान केल्यास ह्या ध्वनी लहरी पुनर्प्राप्त होऊ शकतात . अश्या प्रकारे विश्वातील सर्वात पहिल्या स्फटिक टेप रेकॉर्डर मार्फत रचना ऐकून व्यासांनी ती टिपुन आपल्यापर्यन्त विस्मयकारक असे विष्णू सहस्त्रनाम पोहोचवले हे जेव्हा महा पेरियार ह्यांनी स्पष्ट केले तेव्हा सर्वजण स्तंभित होऊन ऐकतच राहिले.. *आपण आज वापरतोय त्या हार्डडिस्क, मेमरी कार्ड मध्ये स्फटिकाचाच वापर होतोय याचेशी तंतोतंत जुळणारी माहिती आहे. Quartz stone or SiO2 or silicon म्हणजेच स्फटिक...* *_ॐ नमो भगवते वासुदेवाय नमः ।।_*

+29 प्रतिक्रिया 1 कॉमेंट्स • 5 शेयर

❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄❄ !! श्री स्वामी समर्थ !! 🔹श्री विष्णु सहस्त्रनाम आणि तुळशी अर्चनाचे महत्त्व :- -------------------------------------------------------------------- श्रीक्षेत्र करवीर येथे धर्मदत्त नावाचा सत् शील ब्राह्मण राहत हाेता. बालपणापासूूनच ताे विष्णुभक्त हाेता. माता पित्याच्या मृत्यूनंतर संसाराचा पाश मागे लावून न घेता त्याने ब्रह्मचारी राहून प्रभुसेवेचे व्रत घेतले. पंचगंगेवर त्रिकाल स्नान, संध्या करून ताे नामस्मरणात दंग असे. त्यासाठी त्याने श्री विष्णु सहस्त्रनामाचा अाश्रय घेतला. जागृत अवस्थेत त्याच्या मुखात सदैव श्री विष्णु सहस्त्रनाम असे. अगदी भिक्षा मागताना, इतकेच नव्हे तर रस्त्याने चालतानादेखील ताे श्री विष्णु सहस्त्र नामाचा घाेष करीत असे. विविध उपवनांमधून तुलसी मंजिरी जमा करून सायंकाळी श्री विष्णु सहस्त्र नामासह, श्री लक्ष्मी- नारायणास सहस्त्र मंजिरी (तुळस) अर्पण करण्याचे त्याचे व्रत अखंड चालू हाेते. त्यासाठी ताे पंचगंगेवर सायं संध्या करून हाती पळी-पंचपात्र व गंगेत बुडवून स्वच्छ केलेल्या सहस्त्र तुलसी मंजिरी घेऊन अाेल्याने विष्णुसहस्त्रनामाचा घाेष करीत श्री लक्ष्मी-नारायण मंदिरात जात असे. ताे ज्या मार्गाने मंदिराकडे जात असे त्या मार्गावर एक माेठा पुरातन अश्वत्थ वृक्ष हाेता. त्याच्या अाश्रयाने एक शापभ्रष्ट पिशाच्चीनी वास्तव्य करीत असे.ती लहान मुलांना त्रास देत असे. लाेक त्या मार्गाने जात नसत. त्यामुळे ताे मार्ग निर्जन हाेता. सायंकाळी तर त्या मार्गाकडे काेणी फिरकतही नसे. तुलसी अर्चनाचा धर्मदत्ताचा हा क्रम वार्धक्यापर्यंत चालू हाेता.त्याच्या येण्याकडे ही पिशाच्चीनी डाेळे व कान लावून असे. कारण दृष्टिपथा -त अालेल्या धर्मदत्ताचे श्री विष्णु सहस्त्रनाम कानावर पडल्याने तिला खूप बरे वाटे. हळूहळू तिची पिशाच्च वृत्ती पालटू लागली. अनेक वर्षे श्री विष्णु सहस्त्रनाम श्रवण झाल्याने त्या पुण्याने तिच्या मुक्ततेची वेळ जवळ अाली अाणि एके दिवशी धर्मदत्त समाेरून येताना पाहूून तिने मनात निश्चय केला. ताे अश्वत्थाजवळ येताच तिने त्याच्या पायी लाेटांगण घातले व ती रडू लागली. तिच्या रडण्याने धर्मदत्ताला तिची दया अाली. त्याने तिला रडण्याचे कारण विचारले. तेव्हा तिने अापली अवस्था सांगून या पिशाच्च याेनीतून मुक्ती देण्याची विनंती केली. धर्मदत्ताने तिला सांगितले की, "मी एक साामन्य ब्राह्मण अाहे. वेद, शास्त्र, पुराण मंत्र, तंत्र काहीही जाणत नाही. बालपणा -पासून केवळ स्नानसंध्या, पूचाअर्चा व सायंकाळी तुलसी अर्चन एवढेच करताे. मी तुझा उद्धार कसा करणार ? " यावर पिशाच्चिनीने त्याला सांगितले की, "तुझ्याजवळ श्री विष्णु सहस्त्रनामाचे पुण्य अपार साचले अाहे. त्यात तुलसी अर्चना -च्या पुण्याची भर पडली अाहे. या सर्व पुण्याचे मला दान करून तु माझी मुक्तता कर. तु दानाचा संकल्प साेडताच माझी या पिशाच्च याेनीतून मुक्तता हाेईल"असे सांगून तिने धर्मदत्ताचे पाय धरले व दीनपणे रडू लागली. तिच्या या हृदयद्रावक रडण्याने धर्मदत्ताला तिची दया अाली. त्याने विचार केला अापल्याकडूून जर तिचे दु:ख दूर हाेत असेल तर काय हरकत अाहे असा विचार करून त्याने हातात पाणी घेऊन त्याने अापले अाजवरच्या श्री विष्णु सहस्त्रनाम पाठाचे व सहस्त्र तुलसी अर्चनाचे पुण्य तिला अर्पण करीत असल्याचा संकल्प केला व त्या पाण्याचे तिच्यावर सिंचन केले. त्याबराेबर तिला दिव्य स्वरुप प्राप्त झाले. हा चमत्कार पाहून धर्मदत्त अाश्चर्यचकित झाला. पण दुसऱ्याच क्षणी त्याला अापली शक्ती नष्ट झाल्यासारखे वाटू लागले व त्याच्या मनात विचार अाला की, "माझ्या अाजवरच्या अायुष्यातील सर्व पुण्य मी या पिशाच्चीनीला दिले व मी पुण्यहीन झालाे. वार्धक्यामुळे मी ही लवकरच मरणार; पण पुण्यक्षय झाल्यामुळे अापली अवस्था काय हाेईल? कुठल्या नीच याेनीत, कदाचित नरकातही अापली रवानगी हाेईल". या विचाराने ताे रडूू लागला. त्याला अाता खराेखरच अापण भिकारी झालाे असे वाटू लागले. त्याच्या मनात नैराश्यामुळे अात्मघाताचे विचार येऊ लागले. त्याची अशी अवस्था पाहून त्याचे अाराध्य दैवत भगवान श्रीहरी विष्णुंना त्याची कणव अाली. ‘न वासुदेव भक्तांनां अशुभं विद्यते क्वचित’ या फलश्रुतीतील वचनाचा प्रत्यय अाणून देण्या साठी श्री महाविष्णु वृद्ध ब्राह्मणाच्या रुपाने तेथे अाले व धर्मदत्ताला त्यांनी रडण्याचे कारण विचारले. घडलेल्या सर्व घटनेचे वर्णन करताच ब्राह्मणरुपी विष्णू हसू लागले. धर्मदत्ताला त्यांच्या अनाठायी हसण्याचा राग अाला. ताे राेषाने म्हणाला, "मी इथे दु:खाने रडताे अाहे अाणि तुम्ही माझ्या रडण्याला हसता अाहात! जणू माझी चेष्टा करता अाहात ". त्यावर ब्राह्मणरुपी श्री हरी विष्णु म्हणाले, " हसू नकाे तर काय करू ? कारण तुम्ही नेमके उलटे करीत अाहात.तुम्हाला ज्या गाेष्टीने अानंद हाेण्या एेवजी तुम्ही रडत अाहात व दु:ख करीत अाहात. " दिङमुढ हाेवून पाहत असलेल्या धर्मदत्ताकडे दयार्द्र दृष्टीने पाहत त्यांनी स्पष्टीकरण केले की, "अहाे! या पिशाच्चीनीला श्री विष्णु सहस्त्रनाम पठणाचे पुण्य दान केल्याने तुमचे सर्व पुण्य नष्ट झाले,असे तुम्ही म्हणालात व त्यामुळे दु:खी हाेवून शाेक करीत अाहात हेच मुळी चुकीचे अाहे. याउलट या पिशाच्चीनीला पुण्य दान केल्यामुळे तुमचे पुण्य शतपटींनी वाढले अाहे.ते किती वाढले ते मी भविष्यवेत्ता असल्या -ने मला समजले व अानंद झाल्याने मी हसू लागले ". धर्मदत्ताला हायसे वाटले. त्याला अापले भविष्य जाणून घेण्याची उत्सुकता वाटू लागली.त्याने क्षमा मागूून ब्राह्मणरुपधारी श्री हरी विष्णुंना नमस्कार केला व अापले भविष्य सांगण्याची विनंती केली. तेव्हा श्री हरी विष्णु सांगू लागले की, "या पिशाच्चीनी -ला तू पुण्यदान केल्याने तुझे व तिचे पुण्य एवढे वाढले अाहे की, पुढील जन्मात तुम्ही पती-पत्नी हाेवून प्रत्यक्ष श्री महाविष्णु तुमच्या पाेटी पुत्ररुपाने अवतार घेतील. धर्मदत्ता! तुझा पुढील जन्म अयाेध्येचा राजा अज व त्याची पत्नी इंदुमती यांचे पाेटी हाेऊन तू दशरथ राजा या नावाने ख्यात हाेशील. ही पिशाच्चीनी पुढील जन्मात काेशल राजाची कन्या महाराणी काैसल्या हाेवून तुम्हा दाेघांचा विवाह हाेईल. तुमच्या पाेटी श्री महाविष्णु 'राम' हा सातवा अवतार घेतील". धर्मदत्ताच्या मनात शंका अाली ती त्याने बाेलून दाखविली की मी ब्राह्मण असता पुढील जन्मी मला क्षत्रियत्त्व कसे प्राप्त हाेईल. त्यावर हसून ब्राम्हण रूपधारी श्री महाविष्णु म्हणाले की,"तुलसी अर्चनासाठी सहस्त्र तुलसी जमा करताना तूू काहीवेळा लघूशस्त्रां- चा वापर केलास.त्या पापाने तुझे ब्राह्मणत्व जाऊन तुला क्षत्रियत्व प्राप्त हाेत अाहे. तसेच तू ब्रह्मचारी असल्याने तुला पुत्रप्रेमाचा अनुभव नाही. पुढील जन्मात श्रावणाच्या पित्याकडून पुत्रप्रेम कसे असते तेही तुला माहिती हाेईल. ही पिशाच्चीनी तर मुक्त झालीच अाहे. याेग्य काळी तिला जन्म प्राप्त हाेईल. तूही अायुष्याच्या अंतापर्यंत असेच श्री विष्णु सहस्त्रनाम पठण व श्री विष्णुभक्ती करत रहा म्हणजे तुझे कल्याण हाेईल " असा अाशिर्वाद देऊन श्रीमहाविष्णु गुप्त झाले. श्री विष्णु सहस्त्रनाम पठणाच्या पुण्याने प्रत्यक्ष श्री भगवंताचे माता-पिता हाेण्याचे भाग्य लाभते.असे अाहे " श्री विष्णु सहस्त्रनाम " पठणाचे महात्म्य. II ॐ विष्णवे नमः II II ॐ नमो नारायणाय II ❄❄❄❄❄❄❄🏵❄❄❄❄❄❄

+5 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 1 शेयर
A. G. JOSHI Feb 4, 2020

*॥श्रीविष्णूसहस्रनामस्तोत्र॥* शतकानुशतके, पिढ्यान् पिढ्या भारतीय सुसंस्कृत घरांमध्ये ज्या महत्त्वाच्या स्तोत्रांचा नित्यपाठ होतो, त्यातील एक कल्याणकारी स्तोत्र म्हणजे *श्रीविष्णूसहस्रनामस्तोत्र*. याची संक्षिप्त माहिती पाहू. प्रसंग असा आहे की, महाभारत युद्ध समाप्त झाल्यावर धर्मराज युधिष्ठिरास राज्याभिषेक झाला. धर्मराज्याची स्थापना झाली. यानंतर शरपंजरी पडलेल्या पितामह भीष्मांनी निजधामास जाण्याचे ठरविले. त्या वेळी त्यांच्या इच्छेनुसार पांडव व भगवान श्रीकृष्ण भीष्मांसन्मुख उपस्थित होतात. तेव्हा युधिष्ठिर भीष्मांना या जगात एकच देव कोण? एकच परम आश्रय कोण? कोणत्या देवाची स्तुती केल्यास कल्याण होईल? कोणाचा जप केल्यास संसारबंधातून मुक्ती मिळेल? असे प्रश्न विचारले. यावर भीष्मांनी दिलेले उत्तर व श्रीकृष्णांची केलेली स्तुती म्हणजेच विष्णूसहस्रनाम स्तोत्र होय. हे स्तोत्र गातच भिष्म निजधामास गेले. *आद्य शंकराचार्यांनी* तर महाभारत ही गाय, गीता हे तिचे दुध व विष्णू सहस्त्रनाम म्हणजे तूप असे म्हणून गौरव केला आहे. या दिव्य स्तोत्राच्या नित्य पठणामुळे पारमार्थिक, ऐहिक कल्याण होईल असे फलश्रुतीत म्हटले आहे.साधका भोवती अदृश्य संरक्षक कवच निर्माण होऊन संकटातून रक्षण होईल. याचा एक दृष्टांत म्हणजे दत्त संप्रदायातील एक सत्पुरूष म्हणजे *टेंबे स्वामी उर्फ वासुदेवानंद सरस्वती* यांच्या जीवनातील एक प्रसंग. त्यांच्यावर एका मांत्रिकाने अघोरी शक्तीचा प्रयोग केला. ती शक्ती जेव्हा स्वामींजवळ आली तेव्हा ती शक्ती त्या मूर्ख मांत्रिकावरच उलटली व त्याला त्रास होउ लागला. पुढे तो मांत्रिक स्वामींना शरण गेला. स्वामींनीही त्याला क्षमा केली आणि दुःख मुक्त केले. मांत्रिकाने याबाबत विचारले असता स्वामींनी सांगितले की, माझा विष्णूसहस्रनामाचा नित्यनेम आहे. त्यामुळे कोणतीही वाईट शक्ती त्यांचे काहीही वाईट करू शकत नाही. म्हणूनच तुम्ही कोणत्याही संप्रदायाचे असाल,कोणत्याही देवतेचे उपासक असाल तरी (शेवटी अंतिम परमेश्वरी तत्त्व एकच आहे) दररोज *विष्णूसहस्रनाम*म्हणत चला. प्रापंचिक समस्याहि कमी होण्यास मदत होईल. संकटात ठाम उभे राहण्याचे सामर्थ्य प्राप्त होईल. *॥शुभं भवतु॥*

+18 प्रतिक्रिया 10 कॉमेंट्स • 27 शेयर
A. G. JOSHI Jun 28, 2019

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 *श्री विष्णु सहस्त्रनाम आणि तुळशी अर्चनाचे महत्त्व.* *श्रीक्षेत्र करवीर येथे धर्मदत्त नावाचा सत् शील ब्राह्मण राहत हाेता. बालपणापासूूनच ताे विष्णुभक्त हाेता. माता पित्याच्या मृत्यूनंतर संसाराचा पाश मागे लावून न घेता त्याने ब्रह्मचारी राहून प्रभुसेवेचे व्रत घेतले. पंचगंगेवर त्रिकाल स्नान, संध्या करून ताे नामस्मरणात दंग असे. त्यासाठी त्याने श्री विष्णु सहस्त्रनामाचा अाश्रय घेतला. जागृत अवस्थेत त्याच्या मुखात सदैव श्री विष्णु सहस्त्रनाम असे. अगदी भिक्षा मागताना, इतकेच नव्हे तर रस्त्याने चालतानादेखील ताे श्री विष्णु सहस्त्रनामाचा घाेष करीत असे. विविध उपवनांमधून तुलसी मंजिरी जमा करून सायंकाळी श्री विष्णु सहस्त्रनामासह, श्री लक्ष्मी-नारायणास सहस्त्र मंजिरी (तुळस) अर्पण करण्याचे त्याचे व्रत अखंड चालू हाेते. त्यासाठी ताे पंचगंगेवर सायं संध्या करून हाती पळी-पंचपात्र व गंगेत बुडवून स्वच्छ केलेल्या सहस्त्र तुलसी मंजिरी घेऊन अाेल्याने विष्णुसहस्त्रनामाचा घाेष करीत श्री लक्ष्मी-नारायण मंदिरात जात असे.* *ताे ज्या मार्गाने मंदिराकडे जात असे त्या मार्गावर एक माेठा पुरातन अश्वत्थ वृक्ष हाेता. त्याच्या अाश्रयाने एक शापभ्रष्ट पिशाच्चीनी वास्तव्य करीत असे. ती लहान मुलांना त्रास देत असे. लाेक त्या मार्गाने जात नसत. त्यामुळे ताे मार्ग निर्जन हाेता. सायंकाळी तर त्या मार्गाकडे काेणी फिरकतही नसे. तुलसी अर्चनाचा धर्मदत्ताचा हा क्रम वार्धक्यापर्यंत चालू हाेता. त्याच्या येण्याकडे ही पिशाच्चीनी डाेळे व कान लावून असे.कारण दृष्टिपथा -त अालेल्या धर्मदत्ताचे श्री विष्णु सहस्त्रनाम कानावर पडल्याने तिला खूप बरे वाटे. हळूहळू तिची पिशाच्च वृत्ती पालटू लागली. अनेक वर्षे श्री विष्णु सहस्त्रनाम श्रवण झाल्याने त्या पुण्याने तिच्या मुक्ततेची वेळ जवळ अाली अाणि एके दिवशी धर्मदत्त समाेरून येताना पाहूून तिने मनात निश्चय केला. ताे अश्वत्थाजवळ येताच तिने त्याच्या पायी लाेटांगण घातले व ती रडू लागली. तिच्या रडण्याने धर्मदत्ताला तिची दया अाली. त्याने तिला रडण्याचे कारण विचारले. तेव्हा तिने अापली अवस्था सांगून या पिशाच्च याेनीतून मुक्ती देण्याची विनंती केली. धर्मदत्ताने तिला सांगितले की, "मी एक साामन्य ब्राह्मण अाहे. वेद, शास्त्र, पुराण मंत्र, तंत्र काहीही जाणत नाही. बालपणा -पासून केवळ स्नानसंध्या, पूचाअर्चा व सायंकाळी तुलसी अर्चन एवढेच करताे. मी तुझा उद्धार कसा करणार?"* *यावर पिशाच्चिनीने त्याला सांगितले की, "तुझ्याजवळ श्री विष्णु सहस्त्रनामाचे पुण्य अपार साचले अाहे. त्यात तुलसी अर्चना -च्या पुण्याची भर पडली अाहे. या सर्व पुण्याचे मला दान करून तु माझी मुक्तता कर. तु दानाचा संकल्प साेडताच माझी या पिशाच्च याेनीतून मुक्तता हाेईल"असे सांगून तिने धर्मदत्ताचे पाय धरले व दीनपणे रडू लागली. तिच्या या हृदयद्रावक रडण्याने धर्मदत्ताला तिची दया अाली. त्याने विचार केला अापल्याकडूून जर तिचे दु:ख दूर हाेत असेल तर काय हरकत अाहे असा विचार करून त्याने हातात पाणी घेऊन त्याने अापले अाजवरच्या श्री विष्णु सहस्त्रनामपाठाचे व सहस्त्र तुलसी अर्चनाचे पुण्य तिला अर्पण करीत असल्याचा संकल्प केला व त्या पाण्याचे तिच्यावर सिंचन केले. त्याबराेबर तिला दिव्य स्वरुप प्राप्त झाले. हा चमत्कार पाहून धर्मदत्त अाश्चर्यचकित झाला. पण दुसऱ्याच क्षणी त्याला अापली शक्ती नष्ट झाल्यासारखे वाटू लागले व त्याच्या मनात विचार अाला की, "माझ्या अाजवरच्या अायुष्यातील सर्व पुण्य मी या पिशाच्चीनीला दिले व मी पुण्यहीन झालाे. वार्धक्यामुळे मी ही लवकरच मरणार; पण पुण्यक्षय झाल्यामुळे अापली अवस्था काय हाेईल? कुठल्या नीच याेनीत, कदाचित नरकातही अापली रवानगी हाेईल". या विचाराने ताे रडूू लागला. त्याला अाता खराेखरच अापण भिकारी झालाे असे वाटू लागले. त्याच्या मनात नैराश्यामुळे अात्मघाताचे विचार येऊ लागले. त्याची अशी अवस्था पाहून त्याचे अाराध्य दैवत भगवान श्रीहरी विष्णुंना त्याची कणव अाली. ‘न वासुदेव भक्तांनां अशुभं विद्यते क्वचित’ या फलश्रुतीतील वचनाचा प्रत्यय अाणून देण्या साठी श्री महाविष्णु वृद्ध ब्राह्मणाच्या रुपाने तेथे अाले व धर्मदत्ताला त्यांनी रडण्याचे कारण विचारले. घडलेल्या सर्व घटनेचे वर्णन करताच ब्राह्मणरुपी विष्णू हसू लागले. धर्मदत्ताला त्यांच्या अनाठायी हसण्याचा राग अाला. ताे राेषाने म्हणाला, "मी इथे दु:खाने रडताे अाहे अाणि तुम्ही माझ्या रडण्याला हसता अाहात! जणू माझी चेष्टा करता अाहात". त्यावर ब्राह्मणरुपी श्री हरी विष्णु म्हणाले, "हसू नकाे तर काय करू? कारण तुम्ही नेमके उलटे करीत अाहात. तुम्हाला ज्या गाेष्टीने अानंद हाेण्याएेवजी तुम्ही रडत अाहात व दु:ख करीत अाहात".* *दिङमुढ हाेवून पाहत असलेल्या धर्मदत्ताकडे दयार्द्र दृष्टीने पाहत त्यांनी स्पष्टीकरण केले की, "अहाे! या पिशाच्चीनीला श्री विष्णु सहस्त्रनाम पठणाचे पुण्य दान केल्याने तुमचे सर्व पुण्य नष्ट झाले, असे तुम्ही म्हणालात व त्यामुळे दु:खी हाेवून शाेक करीत अाहात हेच मुळी चुकीचे अाहे. याउलट या पिशाच्चीनीला पुण्य दान केल्यामुळे तुमचे पुण्य शतपटींनी वाढले अाहे.ते किती वाढले ते मी भविष्यवेत्ता असल्या -ने मला समजले व अानंद झाल्याने मी हसू लागले". धर्मदत्ताला हायसे वाटले. त्याला अापले भविष्य जाणून घेण्याची उत्सुकता वाटू लागली. त्याने क्षमा मागूून ब्राह्मणरुपधारी श्री हरी विष्णुंना नमस्कार केला व अापले भविष्य सांगण्याची विनंती केली. तेव्हा श्री हरी विष्णु सांगू लागले की, "या पिशाच्चीनी -ला तू पुण्यदान केल्याने तुझे व तिचे पुण्य एवढे वाढले अाहे की, पुढील जन्मात तुम्ही पती-पत्नी हाेवून प्रत्यक्ष श्री महाविष्णु तुमच्या पाेटी पुत्ररुपाने अवतार घेतील. धर्मदत्ता! तुझा पुढील जन्म अयाेध्येचा राजा अज व त्याची पत्नी इंदुमती यांचे पाेटी हाेऊन तू दशरथ राजा या नावाने ख्यात हाेशील. ही पिशाच्चीनी पुढील जन्मात काेशल राजाची कन्या महाराणी काैसल्या हाेवून तुम्हा दाेघांचा विवाह हाेईल. तुमच्या पाेटी श्री महाविष्णु 'राम' हा सातवा अवतार घेतील". धर्मदत्ताच्या मनात शंका अाली ती त्याने बाेलून दाखविली की मी ब्राह्मण असता पुढील जन्मी मला क्षत्रियत्त्व कसे प्राप्त हाेईल. त्यावर हसून ब्राम्हणरूपधारी श्री महाविष्णु म्हणाले की,"तुलसी अर्चनासाठी सहस्त्र तुलसी जमा करताना तूू काहीवेळा लघूशस्त्रां- चा वापर केलास.त्या पापाने तुझे ब्राह्मणत्व जाऊन तुला क्षत्रियत्व प्राप्त हाेत अाहे. तसेच तू ब्रह्मचारी असल्याने तुला पुत्रप्रेमाचा अनुभव नाही. पुढील जन्मात श्रावणाच्या पित्याकडून पुत्रप्रेम कसे असते तेही तुला माहिती हाेईल. ही पिशाच्चीनी तर मुक्त झालीच अाहे. याेग्य काळी तिला जन्म प्राप्त हाेईल. तूही अायुष्याच्या अंतापर्यंत असेच श्री विष्णु सहस्त्रनाम पठण व श्री विष्णुभक्ती करत रहा म्हणजे तुझे कल्याण हाेईल" असा अाशिर्वाद देऊन श्रीमहाविष्णु गुप्त झाले.* *श्री विष्णु सहस्त्रनाम पठणाच्या पुण्याने प्रत्यक्ष श्री भगवंताचे माता-पिता हाेण्याचे भाग्य लाभते.* *असे अाहे "श्री विष्णु सहस्त्रनाम" पठणाचे महात्म्य.* *II ॐ विष्णवे नमः II* *II ॐ नमो नारायणाय II* 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

+159 प्रतिक्रिया 58 कॉमेंट्स • 157 शेयर