+61 प्रतिक्रिया 1 कॉमेंट्स • 22 शेयर

+32 प्रतिक्रिया 3 कॉमेंट्स • 6 शेयर

+25 प्रतिक्रिया 1 कॉमेंट्स • 12 शेयर

+17 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

*ഗുരുകുലവാസം* "പ്രിയേ, ഞാനെന്താണ് ഗുരുദക്ഷിണയായി കൃഷ്ണരാമന്മാരോട് ചോദിക്കേണ്ടത്? " ഒരുദിവസം സാന്ദീപനി പത്നിയോടു ചോദിച്ചു. നിറകണ്ണുകളോടെ ഗുരുപത്നി മറുപടി നൽകി "പ്രഭോ,നമ്മുടെ നിത്യദുഃഖം നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഏകപുത്രൻ അല്ലേ? പ്രഭാസത്തിൽ മുങ്ങിയ പുത്രനെ പിന്നീടൊരിക്കലും നമുക്ക് കാണാൻ സാധിച്ചില്ലല്ലോ. അങ്ങയുടെ ഈ ശിഷ്യന്മാർ അമാനുഷരാണെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ പുത്രനെ ദക്ഷിണയായി നൽകാൻ ഇവരോടാവശ്യപ്പെടണം." പത്നിയുടെ അഭിപ്രായം ഗുരുവിനും ഉചിതമായി തോന്നി.രാമനും കൃഷ്ണനും ഗുരുദക്ഷിണ നൽകാൻ തയ്യാറായി അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. "ഗുരുദക്ഷിണയായി ഞങ്ങൾ അവിടുത്തേക്ക് എന്താണ് നൽകേണ്ടതെന്നറിയിച്ചാലും ഗുരോ." കൃഷ്ണൻ ചോദിച്ചു. "നിങ്ങൾ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ശിഷ്യരാണ്. ഞാനാവശ്യപ്പെടുന്ന ഗുരു ദക്ഷിണ നിങ്ങൾ നൽകും എന്നുതന്നെ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ പ്രഭാസതീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യവേ ഞങ്ങളുടെ ഏക പുത്രനെ കാണാതായി. അന്നു മുതൽ ഞങ്ങളനുഭവിക്കുന്ന ദുഃഖം പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവില്ല. ഈ വയസ്സുകാലത്ത് ആ പുത്രനല്ലാതെ മറ്റാരാണ് ഞങ്ങൾക്ക് ആശ്രയമായുള്ളത്.? അതിനാൽ നഷ്ടപ്പെട്ട ഞങ്ങളുടെ പുത്രനെ ഗുരുദക്ഷിണയായി നൽകണം. ഗുരുവിന്റെ ആഗ്രഹം സാധിക്കാനായി കൃഷ്ണനും രാമനും ഉടനേ രഥാരൂഢരായി പ്രഭാസത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. സമുദ്രതീരത്തെത്തിയ കൃഷ്ണനും രാമനും അൽപനേരം മണൽപരപ്പിലിരുന്ന് വരുണനെ സ്മരിച്ചു. തൽക്ഷണം സമുദ്രാധിപനായ വരുണൻ അവർക്കുമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു നമസ്കരിച്ചു. "സാന്ദീപനി മഹർഷിയുടെ പുത്രനെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയപ്പോൾ അങ്ങ് അപഹരിച്ചുകൊണ്ടു പോയല്ലോ. അവനെ ജീവനോടെ ഞങ്ങൾക്ക് മടക്കിത്തരണം." കൃഷ്ണൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ വരുണൻ പറഞ്ഞു. "ഭഗവാനേ, എല്ലാം അറിയുന്നവനാണല്ലോ അങ്ങ്. ഗുരുപുത്രനെ അപഹരിച്ചത് സമുദ്രാന്തര ഭാഗത്ത് വസിക്കുന്ന പാഞ്ചജനാൻ എന്ന അസുരനാണ്.മഹാശക്തനായഅവനെ എനിക്ക് ജയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. കൃഷ്ണരാമന്മാർ ഉടനേ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ചാടി. അടിത്തട്ടിലേക്ക് നീന്തിച്ചെന്ന അവർ പഞ്ചജനൻ എന്ന അസുരനെ കണ്ടെത്തി. ശംഖിന്റെ രൂപത്തിൽ വസിക്കുകയായിരുന്നു ആ അസുരൻ.കൃഷ്ണൻ അവനെ പിടികൂടി വധിച്ചു. ശംഖിനുള്ളിലെ മാംസം മുഴുവൻ വലിച്ചു പുറത്തിട്ടു എങ്കിലും ഗുരു പുത്രനെ ഉള്ളിൽ കണ്ടില്ല.ശംഖ് കൃഷ്ണൻ സ്വന്തമാക്കി. കൃഷ്ണന്റെ ശംഖിനെ പാഞ്ചജന്യം എന്നു പേരുണ്ടായി. ഗുരുപുത്രനെ കണ്ടെത്താനായി കൃഷ്ണ രാമന്മാർ യമന്റെ രാജധാനിയായ സംയമനിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.അവിടെ എത്തിയ ഉടൻ കൃഷ്ണൻ പാഞ്ചജന്യം മുഴക്കി. ആ ശംഖധ്വനി കേട്ടയുടൻ യമൻ അവരുടെ മുന്നിലെത്തി ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാദരിച്ചു.കൃഷ്ണരാമന്മാരുടെ സന്തോഷത്തിനായി താനെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് യമൻ വിനീതനായി ചോദിച്ചു. "ധർമ്മരക്ഷകൻ ആണല്ലോ അങ്ങ്, യമഭടന്മാർ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന സാന്ദീപനി പുത്രനെ ജീവനോടെ ഞങ്ങൾക്ക് മടക്കിത്തരണം. അതിനാണ് ഇത്ര സാഹസപ്പെട്ട് ഞങ്ങളിവിടെ എത്തിയത്". കൃഷ്ണന്റെ ആവശ്യം യമൻ അംഗീകരിച്ചു. ഉടനേ യമൻ ഗുരുപുത്രനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന് അവരെയേൽപ്പിച്ചു. കൃഷ്ണരാമന്മാർ യമനോടു യാത്രപറഞ്ഞു ഗുരുപുത്രനുമായി പ്രഭാസതീർത്ഥത്തിലേക്കു മടങ്ങി.മൂവരും രഥത്തിലേറി സാന്ദീപനിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തിച്ചേർന്നു.ഗുരുപുത്രനെ ജീവനോടെ ഗുരുദക്ഷിണയായി നൽകി അവർ ഗുരുവിനെയും പത്നിയെയും ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തി. പുത്രനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആനന്ദ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്ന വൃദ്ധദമ്പതികളെ നോക്കിനിന്നപ്പോൾ കൃഷ്ണന്റെയും രാമന്റെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു പോയി.ഗുരു കൃഷ്ണനേയും രാമനേയും പിടിച്ചു മാറോടു ചേർത്തു കൊണ്ട് ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. "പ്രിയ ശിഷ്യരെ എനിക്ക് പൂർണതൃപ്തിയായിരിക്കുന്നു.ഇതിലും വലിയ ഗുരുദക്ഷിണ മറ്റെന്താണുള്ളത്? മുങ്ങി മരിച്ചുപോയ ഏകപുത്രനെ ജീവനോടെ തിരികെതന്ന നിങ്ങൾ ദൈവപുത്രന്മാരാണ്.അമാനുഷന്മാരായ നിങ്ങൾ ദാനത്തിൽ പ്രകാശിപ്പിച്ച ധൈര്യവും തന്റേടവും യുദ്ധത്തിലും നിങ്ങൾക്കുണ്ടാകട്ടെ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ പഠിച്ചതൊന്നും ഒരിക്കലും മറക്കുകയില്ല.ഇനി സന്തോഷത്തോടെ മടങ്ങി സന്തോഷത്തോടെ മധുരയിലേക്ക് മടങ്ങിക്കൊള്ളുക. " കൃഷ്ണനും രാമനും ഗുരുപാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചശേഷം ഗുരു പത്നിയെയും വണങ്ങി രഥത്തിൽ ചെന്നുകയറി. അവരുടെ വിജയയാത്ര സാന്ദീപനീയും കുടുംബവും ആനന്ദത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. കടപ്പാട് :

+15 प्रतिक्रिया 7 कॉमेंट्स • 7 शेयर