#பட்டீஸ்வரர் !!! ஐந்து அதிசயங்களை உள்ள‍டங்கிய ஆயிரமாண்டு (5000)ஆலயம் ஒன்று உள்ள‍ து. கோயம்புத்தூரில் இருந்து மேற்கு திசையில் ஆறாவது கிலோமீட்ட‍ர் தொலைவில் உள்ள‍து "பேரூர் " என்னும் பாடல்பெற்ற‍ ஸ்தலம். நால்வரால் பாடல்பெற்ற‍ இவ்வாலயம் மேல சிதம்பரம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இங்கு "நடராஜப்பெருமான்" ஆனந்த தாண்டவம் ஆடியபோது . . . அவர் காலில் அணிந்திருந்த சிலம்பு தெறித்து சிதம்பரத்தில் விழுந்ததாக செவிவழிச் செய்தியும் உண்டு. இக்கோவிலில் ஐந்து அதிசயங்கள் எது என்றால்,. . . *இறவாத "பனை", *"பிறவாத புளி," *"புழுக்காத சாணம்," *"எலும்பு கல்லாவது," *"வலதுகாதுமேல் நோக்கிய நிலையில் இறப்ப‍து." "இதுதான் அந்த அதிசயங்கள்" இறவாத பனை:- பல ஆண்டுகாலமாக இன்றும் பசுமை மாறாமல் இளமையாகவே ஒரு பனைமரம் நின்று கொண்டிருக்கிறது. இந்த மரத்திற்கு இறப்பென்று எப்போதுமே கிடையாதாம். இந்த பனை மரத்தின் பட்டையை இடித்துக் கஷாயம் போட்டுக் குடித்தால், . . . தீராத வியாதியெல்லாம் தீரும் என்கிறார்கள். இது தான் "இறவாத பனை" பிறவாத புளி:- அடுத்து "பிறவாதபுளி," என்றுபோற்ற‍ப்படும் "புளியமரம்" இங்கு இருக்கிறது. இந்த "புளியமரத்தின்" கொட்டைகள் மீண்டும் முளைப்ப‍தேயில்லையாம். "புளியம்பழத்தின்" கொட்டைகளை மீண்டும் முளைக்க‍ வைப்ப‍தற்காக வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த விஞ்ஞானிகள் பலரும் எவ்வ‍ளவோ முயற்சி செய்து பார்த்து விட்டார்கள். "முளைக்க‍வே இல்லை." இந்த "புளியமரம்" இந்த பிறவி மட்டுமே என்று வரம் வாங்கி வந்துள்ள‍தாம். அதனால் "பிறவாத புளி "என்று அழைக்கிறார்கள். புழுக்காத சாணம்,:- மூன்றாவதாக புழுக்காத "சாணம்," கோயில் இருக்கிற "பேரூர்" எல்லைக் குட்பட்ட‍ பகுதிகளில் . . . ஆடு, மாடு போன்ற கால் நடைகளின் "சாணம் " மண்ணில் கிடந்தால் . . . எத்த‍னை நாட்கள் ஆனாலும் அவற்றிலிருந்து புழுக்க‍ள் உண்டாவதே இல்லையாம். மனித எலும்புகள் கல்லாவது: அடுத்து "மனித எலும்புகள்" கல்லாவது. இங்குள்ள‍வர்களில் யாரேனும் இறந்து விட்டால் அந்த உடலை எரித்த‍ப் பிறகு மிச்ச‍மாகும் எலும்புகளை . . . இந்த ஆத்மா புண்ணியம் பெறவேண்டும் என்பதற்காக இங்குள்ள‍ நொய்யால் ஆற்றில் விடுவார்களாம். அப்ப‍டி ஆற்றில் விடப்படுகிற "எலும்புகள் "சிறிது காலத்தில் "கற்களாக உருமாறி" கண்டெடுக்க‍ப்படுகிறதாம். *அதுதான்" பட்டீஸ்வரரின்" திருவருவள். த‌மது வலது "காதை" மேல் நோக்கி வைத்த‍படி மரணிப்ப‍து:- ஐந்தாவதாக "பேரூரில்" மரணமடையும் மனிதன் முதல் அனைத்து ஜீவராசிகளும் இறக்கும் தருவாயில் தமது "வலது காதை" மேல் நோக்கி வைத்த‍படிதான் மரணம் அடைகின்ற அதிசயமும் இங்கு இன்னமும் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றது. இந்த அதிசயங்களை நடத்திக் கொண்டிருக்கின்ற "பட்டீஸ்வரர்," . . . இங்கு அமைதியாகத்தான் காட்சித்தருகிறார். ஆனால் இவரின் வரலாறு நமக்கு ஆச்ச‍ரியத்தைத் தருகின்றது. முன்பு இக் கோயில் இருந்த இடம் அரச மரங்கள் நிறைந்த காடாக இருந்ததாம். அப் போது பல பசுமாடுகள் இங்கு வந்து மேய்ந்து கொண்டிருக்கும் . . . *அதில் ஒரு மாடு மட்டும் அருகிலுள்ள‍ பாம்பு புற்றின் மீது பாலை சொறியுமாம். இதைப்பார்த்த‍ ஒருவன் மற்ற‍வர்களிடம் சொல்ல‍ அவர்கள் அந்த இடத்தைத் தோண்டும்போது கிடைத்த‍வர்தான் நமது "பட்டீஸ்வரர்." **கிடைக்கும்போதும் அதிசயத்துடன் கிடைத்த‍வர் இவர். இவரின் திருமேனியில் தலையில் ஐந்து தலைப்பாம்பு படமெடுத்த‍ நிலை, . . . மார்பில் பாம்பின் பூணூல், தலையில் அழகழகாய் சடைக்கொத்துக்கள், சடைகளுக்கு அரணாய் இருப்ப‍துபோல் கங்கை, அன்ன‍மும், பன்றியுமாய் பிரம்மா, விஷ்ணு அடிமுடி தேடிய அடையாளங்கள், இவைகளோடு " பட்டீஸ்ரர்" தலையில் மாட்டின் கால் குளம்புகள் மூன்றும், கொம்பு முட்டிய தழும்பும் காணப்படுகின்றன. இதையெல்லாம் பார்த்த‍ மக்க‍ள் பரவசத்துடன் வழிபட ஆரம்பித் திருக்கிறார்கள். இவர் இருக்கும் பின்புறம் பன்னீர் மரங்கள் பன்னீர் பூக்க‍ளைச் சொறிந்து கொண்டிருக்கின்றன. ஒரு முறை மார்கழி மாதம் திருவாதிரை நட்சத்திரத்தன்று கோயிலுக்குத் திடீர் என்று வந்திருக்கின்றான் மன்ன‍ன் ""திப்பு சுல்தான்."" இந்தக் கோயில் . . . அதிசயங்களை எல்லாம் பார்க்க‍ வந்தவனுக்கு மீண்டும் ஒரு அதிசயத்திஐ இங்குள்ளோர் சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஆம் இறைவன் குடியிருக்கும் "சிவலிங்கம்" அடிக்க‍டி அசையும் என்று, . . . இதை நம்பாமல் "சிவாலயத்தின் " மீது கைவைத்துப் பார்த்திருக்கிறான் மன்ன‍ன் "திப்பு சுல்தான்" *அப்போது அவன் உடலில் அதிர்வுகள் தோன்றியிருக்கின்றன. நெருப்பின்மீது கைகள் வைப்ப‍துபோல் உணர்ந்து துடித்திருக்கிறான். கண்கள் இரண்டு கீழே விழுந்தவன் சிறிது நேரத்திற்குப்பின் சுய நினைவு அடைந்த பின் தன் செயலுக்கு வருந்தி கண்களில் கண்ணீர் மல்க கை தொழுது "பட்டீஸ்வரரிடம்" தன்னை மன்னிக்குமாறு வேண்டியிருக்கின்றான். கோயிலுக்கு நிலங்களை மானியமாக தந்திருக்கிறான். இவனைப்போன்றே "ஹைதர் அலியும் " நிலங்களை மானியங்களாக தந்திருப்ப‍தாக கல்வெட்டுகளில் செய்திகள் காணப்படுகின்றன. இக்கோயிலின் "ஸ்தல விருட்சம் அரச மரமாகும்." இங்குள்ள‍ அம்ம‍னின் பெயர் ""பச்சை நாயகியாகும்."" ""பச்சை நிறமாகிய மரகதக் கல்லில்" அன்னை எழில் ஓவியமாக எழுந்தருளியிருக்கிறாள். அன்னையின் அன்புமுகத் தைப்பார்த்து கொண்டேயி ருக்க‍லாம். அவ்வ‍ளவு அழகு, வேண்டுவோர்க்கு வேண்டும் வரம் தரும் அன்னை கற்பக விருட்சமாய் காட்சி தருகின்றாள். *இவளின் ஆலயத்தின் முன்பு சிங்கமொன்று சிலை வடிவில் காட்சித் தருகின்றது. அத‌ன் வாயினுள் உருண்டைக் கல்லொன்று உருளுகின்றது. கல்வெளியில் வராதவாறு சிங்கத்தின் பற்கள் நிற்கின்றன. அற்புதமாக கலை நுட்பத்துடன் கண்டோர் வியக்கும் வண்ண‍ம் சிங்கத்தின் சிலை உருவாக்க‍ப்பட்டுள்ள‍து. ஒரே கல்லில் செதுக்க‍ப்பட்ட‍ சுழல் தாமரை, நான்குபுறமும் தொங்கும் கல்லால் ஆன சங்கிலிகள். இதுபோன்ற ஏராளமான சிற்பங்கள் ஆலயத்தி வடிவமைக்க‍ப்பட்டுள்ள‍ன. **குறிப்பாக கோயிலின் வட பக்க‍ம் உள்ள‍ பெரிய மண்டபம் 94 அடி நீளமும் 38 அடி அகலமும் உடையது. இம்மண்டபத்தை 16 அடி உயரமுள்ள‍ 36 பெரிய கல் தூண்கள் தாங்கி நிற்கின்றன. சிற்பங்களால் வடிவமைக்க‍ப்பட்டுள்ள‍ இக்க‍ல் தூண்கள் தாங்கி நிற்பது பெரிய மண்டபத்தை மட்டும் அல்ல‍, . . . தமிழனின் புகழையும் தான் என்று நாம் எண்ணும் போதே பெருமையால் நமது நெஞ்சு நிமிர்கின்றது. மேலும் கோயிலின் வடமேற்கில் பிரம்ம‍குண்ட விபூதி எனப்படும் திருநீறுமேடு இன்றும் காணப்படுகிறது. அருள் நிரம்பிய இந்த ஆலயத் தைப் பஞ்சபாண்டவர்களும், பரசுராமரும் காமதேனு, வியாக்யபாதர், பதஞ்சலி, காலவரிஷி, கோமுனி, பட்டிமுனி , போன்றவர்களும் வணங்கி அருள் பெற்றுள்ளனர். அருணகிரி நாதரால் பாடல் பெற்றுள்ள‍ மூருகன் பழனியில் உள்ள‍தை போன்றே மேற்கு நோக்கி தண்டபானித் தெய்வமாய் பக்தர்களுக்கு காட்சி தருகின்றான். * நால்வரில் ஒருவராகிய "சுந்தரர், "இங்குள்ள‍ "பட்டீஸ்வர்ரை" வணங்க வர வேண்டும் என்று நினைக்கிறாராம். எப்போதுமே "சுந்தரரிடம்" ஒரு நல்ல‍ குணம் உண்டு. எந்த ஊர்சென்றாலும் வழிச்செலவுக்கு இறைவனிடம் காசு கேட்பார். ஏன் என்றால், இவர் இறைவனின் தோழன் அல்ல‍வா! இறைவனும் இவர் சொல்லைத் தட்டாது பணம் கொடுப்பாராம். செல்வ செழிப்போடு இருந்த "ஈசனுக்கே" ஒருமுறை பணம் தட்டுப்பாடாம். "சுந்தரர் " வந்தால், பணம் கேட்பானே என்ன‍ செய்வது என்று யோசித்த" பட்டீஸ்வரர்" "சுந்தரரிடமிருந்து" தப்பித்துக் கொள்வதற்காக நிலத்தில் நாறும் நடும் கூலி தொழிலாளியாய், "பச்சையம்ம‍னுடன்" சேர்ந்து நாற்று நடும்போது "சுந்தரர்" பார்த்து விடுகின்றார். அவை அழைத்து வந்து ஆட வைக்கிறாராம். அவரிடமிருந்து ஒரு பாட்டும் வருகின்றது. *அந்த அற்புமான பாட்டைப் பார்ப்போம்:- பாரூரும் அரவு அல்குல அமைநங்கை அவள் பங்கன் பைங்கண் ஏற்ற‍ன் ஊர் ஊரான் தருமனார் தமர் செக்கில் இடும்போது தடுத்து ஆட்கொள்வான் கொங்கில் ஆணி காஞ்சி வாய்ப் பேரூர்ப் பெருமானைப் புலியூர்ச் சிற்ற‍ம்பலத்தே பெற்றாம் அன்றே! **சுந்தரர்க்காக அம்பலத்தில் ஆடினான் "இறைவன்" அதைக்கண்டு மகிழ்ந்து பாடினார் "சுந்தரர்." "சுந்தரர்" பாடிய "இறைவனை" மட்டுமல்லாமல் நம்மையும் மகிழ்விக்கின்றது. ""பேரூரில் இறைவனும் இறைவியும் "" நடவு நட்ட‍ வரலாற்றை இன்றும் இவ்வூர் மக்க‍ள் ""ஆணி மாதத்தில்"" வரும் ""கிருத்திகை நட்சத்திரத்தன்று"" உற்சாக‌மாய் கொண்டாடி மகிழ்கின்றார்கள். ஹர ஹர மஹாதேவா திருச்சிற்றம்பலம் ஓம் நமசிவாய அன்பே சிவம்...🙏🙏🙏🙏🙏ஆன்மீகம்#உன்னத_பக்தி!!!! #ஆந்திராவில்_உள்ள #ஸ்ரீ_மட்ட_பல்லி #மஹா_நரசிம்ஹ #சேத்திரத்தில்_நடந்த #நிகழ்வு. #முக்கூர்_ஸ்ரீலட்சுமி #நரசிம்மாச்சார்யார் #எழுதிய_புத்தகத்தில் #இருந்து...... காடுகள் சூழ்ந்து, அழகான இயற்கை எழில் கொண்டு ஸ்ரீ கிருஷ்ண நதிக்கரையில் அமையப் பெற்ற இத் திருத்தலத்திற்கு அருகில் காட்டு வாழ் ஜாதி மக்கள் வசித்து வந்தனர். லம்பாடி இனத்தைச் சேர்ந்த அவர்கள், தற்போதும் வசித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். முன்பு ஒரு சமயம், அந்த லம்பாடி இனத்தைச் சேர்ந்த வயதான கிழவர் ஒருவர், மிகவும் ஏழை, தனக்கு காட்டில் கிடைத்த தேன், தினை மாவு, கொஞ்சம் அரிசி, பருப்பு, பழங்கள் இவைகளை சிறிய மூங்கில் கூடையில் எடுத்துக் கொண்டு, அக் காட்டு வழியே இரவு 11 மணிக்கு மேல் ஸ்ரீ மட்ட பல்லி மஹாே சக்திரத்தை வந்தடைந்தான். ஊரே அடங்கி நிசப்தமாய் இருக்கின்றது. வெளியிலுள்ள மண்டபத்தில் வந்து அமர்ந்து கொண்டான். என் செய்வான்? பாவம், அந்தோ, அவனது பஞ்சடைந்த கண்கள் குளமாயின. கதறுகிறான்" ஐயோ, ஸ்வாமி, உன்னைக் கண்களார சேவிக்க வேண்டும், இவைகளை உனக்கு ஸமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்று வந்தேனே, என் மூப்பு காரணமாய் நேரத்தில் உன் தலத்திற்கு வந்து சேர முடியவில்லையே', பரம ஏழை நான் என்ன பண்ணுவேன், நின் அருளே புரிந்திருக்கிறேன்., உன் அருளுக்கே பாத்திரமாகிறேன். என்று பலவாறு புலம்பிக் கொண்டிருந்தார். அவ்வமையம், தோளில் கோயில் சாவிக் கொத்தைப் போட்டுக் கொண்டு, அக்கோயிலின் பிரதான அர்ச்சக ஸ்வாமிகள் அவரிடம் வந்து, "ராவய்யா, இந்த சேபு ஏமி சேசாவு, ரா தொந்தரகா, நீகுதர்சனம் சேயிஸ்தானு" என்று கூறி அவரை கோயிலுக்குள் மிகவும் ஜாக்கிரதையாக அழைத்துச் சென்றார். "வாப்பா, வா.. இவ்வளவு நேரம் என்ன செய்தாய்?.' சீக்கிரம் வா... உனக்கு தர்சனம் செய்து வைக்கிறேன்." என்று ஆந்திர பாசையில் அவர் கூறியது உங்களுக்குப் புரிந்திருக்கும் . அந்த வயோதிகனை மிகவும் ஜாக்ரதையாய் உள்ளே அழைத்துச் சென்று, அவர் கொண்டு வந்த கூடையையும் கையில் வாங்கிக் கொண்டு குகை வாயிலைத் திறந்து எம் பெருமானுக்கு முன்னிலையில், அவரையும் நிறுத்தி, அவர் கொண்டு வந்த பிரசாதங்களை எல்லாம் எம்பெருமான் மீதும் தாயார் ஸ்ரீ ராஜ்ய லக்ஷ்மியின் மீதும் சேர்த்தார். அர்ச்சனை நன்றாகக் செய்து, ஹாரதியையும் நன்கு காண்பித்து அந்த முதியவரை மிகவும் நெருக்கமாய் வந்து நின்று சேவிக்கச் சொல்லி, அவருக்குப் பிரசாதமும் கொடுத்து இப்படி அவரிடம் பேரன்புக் கொண்டு மிகவும் நன்றாக சேவை பண்ணி வைத்தார். பிறகு அவரை மெதுவாக கை பிடித்து அழைத்துக் கொண்டு வந்து வெளி மண்டபத்திலேயே இரவு படுத்துறங்கி காலை எழுந்து ஊர் போய் சேருவாயாக என்று கூறிவிட்டு கோயில் கதவை நன்றாக தாளிட்டுக் கொண்டு அர்ச்சகர் தம் திருமாளிகையை நோக்கி விரைந்தார்... அந்த முதியவரும் பிரசாதங்களை நன்கு சாப்பிட்டு விட்டு அம்மண்டபத்திலேயே படுத்துறங்கி விட்டார். சிற்றஞ் சிறு காலையில் அதே அர்ச்சகர் கோயிலைத் திறப்பதற்கு மறுபடியும் வருகிறார். மண்டபத்தில் முதியவர் படுத்துறங்குவதைப் பார்த்து மிகுந்த கோபம் கொண்டு "இங்கா நித்ரபோது ன்னா வா? இதே மிகுடி அனுகுந் நாவா? லேகசத்ரமா?... முந்து லே இக்கடனுஞ் சி" என்று மிரட்டி எழுப்பினார். "எழுந்திரு, இன்னும் என்ன தூக்கம், இது என்ன சத்திரம், சாவடியா ? விசாரமில்லாமல் தூங்குகின்றாயே, உடனே எழுந்திரு என மிரட்டினார். அவரும் திடுக்கிட்டு எழுந்தார். எதிரில் அர்ச்சக ஸ்வாமி நிற்பதைக் கண்டு வணங்கினார். இரவில் வந்தவரின் கருணை எங்கே? அவரே இவ ரானாலும் இப்படிக் கடிந்து கொள்கிறாரே, என்று மிகவும் பயந்தவராய் தள்ளாடிக் கொண்டு கிருஷ்ணா நதியில் இறங்கி ஸ்நாநம் பண்ணிக்கொண்டிருந்தார். இதற்கிடையில் அர்ச்சகர் கதவை திறந்து " கெளஸல்யா சுப்ரஜா ராம, பூர்வாஸந்த்யாப்ரவர்த்ததே " என்று சுப்ரபாதம் பாடிக் கொண்டு திரையை நீக்கினார். அப்போது திடுக்கிட்டுப் போனார். அரிசி, பருப்பு, தேன், தினை மாவு, எல்லாம் எம்பெருமான் மீதும், எம்பெருமாட்டியின் மீதும் சமர்பிக்கப்பட்டிருந்தன. பூஜைகள் நடந்து எம் பெருமான் பரம திருப்த்தியாய் இருந்தார். இதோடு மேலும் ஒரு ஆச்சர்யத்தைக் கண்டார் அவர்... எம்பெருமான் உள்ள இடத்தில் அந்தப் பரம ஏழையான, லம்பாடி முதியவர் தெரிகிறார். நடுங்கிப் போன அர்ச்சகர் அந்த முதியவரைத் தேடிக் கொண்டு வெளியில் ஓடி வருகிறார். ஸ்ரீ கிருஷ்ணா நதியில் அவர் குளித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டு பரமானந்தமடைந்தவராய் ஓடிச் சென்று அவரது திருவடியில் விழுந்துக் கதறி அழுகிறார். அப்பனே !! உன் பக்தி எங்கே ? என் பக்தி எங்கே ? நானும் எத்தனையோ ஆண்டுகளாக எம்பெருமானுக்குப் பூஜை செய்து கொண்டு வருகிறேன். ஒரு நாளாவது அவருடைய தரிசனம் அடியேனுக்குக் கிடைத்ததா?.. இல்லையே !! உமக்கு சுலபமாய் கிடைத்து விட்டதே. அவரது இன்னரு ளுக்குப் பாத்திரமான நீரே சிறந்த பாகவதோத்மன் என்று தனது கண்ணீரால் அவரது பாதம் கழுவினார். அந்த முதியவரும் செய்வதறியாது திகைத்து நின்று விட்டார். பிறகு மிகவும் கூச்சப்பட்டார். எப்பேர்பட்ட மஹான் தன் காலில் விழுந்ததை நினைத்து மிகவும் வருத்தப்பட்டார். பின்னர் எம்பெருமானுடைய சேவையை மறுபடியும் அவருக்கு நன்றாக செய்து வைத்து , அவருக்கு நிறைய பிரசாதமும் கொடுத்து அனுக்ரஹித்தார் அர்ச்சகர் . நன்றாகப் புரிந்தது இரவில் வந்த அர்ச்சகர் சாக்ஷாத் ஸ்ரீ மட்ட பல்லி நாதனே, "ஏழை ஏதலன் கீழ் மகனென்னாது இரங்கி இன்னருள்பொழிவான் " பக்தியொன்றைத்தான் பகவான் பார்ப்பார். அவர்கள் சமர்பிக்கும் பொருளையல்ல !! ஒரு இலையோ, புஷ்ப மோ, பழமோ, ஜலமோ, இவற்றில் ஏதாவது ஒன்றை தூய பக்தியுடன் ஸமர்பித்தால் போதும் பகவான் பரிபூர்ண ஸந்தோஷத்தையடைந்து அவைகளை ஏற்று அருள் புரிகிறார். உயர்ந்த பொருள்களை ஸமர்பித்து விட்டு உள்ளார்ந்த பக்தி இல்லை என்றால் அதை பகவான் ஏற்பதில்லை. இந்நிகழ்வு அதற்கோர் எடுத்துக்காட்டாகும். "#ஸ்ரீ_நரசிம்ஹர் #திருவடிகளே_சரணம்"ஆன்மீகம்*பூஜை_என்றால்*😳🤔👌👏👍🙌🙏 ஒரு சமயம் ஸ்ரீ காஞ்சி மஹா பெரியவா தஞ்சை மாவட்டத்தில் யாத்திரை சென்றபோது குடவாசலிலிருந்து கொரடாச்சேரிக்குச் சென்றுகொண்டிருந்தார்…. செல்லும் வழியில் திருக்களம்பூர் என்ற பாடல் பெற்ற சிவ ஸ்தலத்திற்குக் கிழக்கே சாலை ஓரத்தில் அந்த சுற்றுப்புறத்தைச் சேர்ந்த ஹரிஜன மக்கள் யாவரும் ஸ்ரீ மாஹா பெரியவா ஸ்வாமிகளை தரிசிப்பதற்காகக் குழுமியிருந்தனர். அப்படிக் கூடியிருந்த அம்மக்கள் தங்கள் பகுதியில் வசூல் செய்த சிறு தொகையுடன், பழம் மற்றும் விதவிதமான பூக்கள் முதலியவற்றையும் ஸ்ரீ மஹா ஸ்வாமிகளுக்குச் சமர்ப்பிப்பதற்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தனர். ஸ்ரீ மஹா பெரியவா அவர்கள் அனைவரையும் ஆசீர்வத்தார். அந்த எளிய மக்கள் தமக்கு சமர்பித்தக் காணிக்கையை மனமுவந்து ஏற்றுக் கொண்டார்… அவர்கள் அளித்த பொருட்களை பார்த்து வியந்தார். உடனடியாக அவ்விடத்திலேயே அவர்கள் யாவருக்கும் வேஷ்டி, புடவைகள் வாங்கிவர தம்முடன் வந்திருந்த காஞ்சி மடத்தின் சிப்பந்திகளுக்கு உத்திரவிட்டார். பெரியவா சொன்னதுபோது வேஷ்டி, புடவைகள் வாங்க உள்ளூரில் கடைகள் கிடையாது. அதனால் மடத்தின் சிப்பந்திகள் குடவாசலுக்கு சென்றனர். சென்றவர்கள் திரும்பிவர அதிக நேரமாகுமே… அவர்கள் வந்தபிறகு வாங்கு வந்த வேஷ்டி, புடவைகளை அப்பகுதி மக்களுக்கு விநியோகம் செய்துவிட்டு, மஹா பெரியவா அடுத்த முகாமுக்குச் சென்று பூஜை முடிப்பதென்றால் அந்தி நேரமாகிவிடுமே! பெரியவா அதன்பிறகுதானே ஆகாரம் கொள்வார்கள்…? பெரியவாவுடன் வந்திருந்த மற்றவர்கள் இப்படி எண்ணமிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் பெரியவா இதைப் பற்றியெல்லாம் துளியும் எண்ணியதாகத் தெரியவில்லை…. அவர் தம்மை தரிசிப்பதற்காக வந்திருவர்களுடன் அன்போடு பேசிக்கொண்டிருந்தார். மாலை நேரத்தில் புடவை, வேஷ்டிகள் அவ்விடம் வந்து சேர்ந்தன. அவைகளை தம்மை காண வந்தவர்களுக்கு விநியோகம் செய்தார் பெரியவா. அந்த ஏழை மக்கள் தங்களுக்கு பெரியவா அளித்த புடவை, வேஷ்டிகளை ஆனந்தத்துடன் பெற்றுக்கொண்டனர். மற்றவர்களுக்கு கொடுப்பதில்தான் எத்தனை சுகம். ஆனந்தத்தின் எல்லைக்கேச் சென்றார் பெரியவா. “பூஜைக்கு நேரமாகிவிட்டது… என்றார் காஞ்சி மட சிப்பத்தி ஒருவர். ஸ்ரீ பரமாச்சாரியார் தம்மை சுற்றிருந்த ஏழை மக்களையெல்லாம் அன்புடன் நோக்கினார் பிறகு தம்மிடம் பூஜையைப் பற்றி நினையூட்டிய சிப்பந்தியை தமது ஒளிமிகுந்த கண்களால் பார்த்தார்… பிறகு மெல்லியக் குரலில்… “பூஜைக்கா… நேரமா? இதுதான் பூஜை” என்றார். இதற்கு மேலாக ஒரு தத்துவத்தை தம்முடைய வாழ்நாளில் எந்த சாஸ்திரத்திலும் படித்ததில்லை…. ஸ்ரீ ஆச்சாரியர்களை எண்ணும்போதெல்லாம் இந்த அருள்வாக்கே மகா மந்திரம்போல் மனசின்முன் நிற்கிறது.ஆன்மீகம்🙏மல்லி முள்ளிக்குளம் முருகன் அடிமை தவத்திரு ஸ்ரீ பழனிசாமி அடிகளார்.🙏 இவர் சிவகாசியில் இருந்து 15 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள மல்லி முள்ளிக்குளம் என்ற கிராமத்தில் விவசாய குடும்பத்தை சேர்ந்த வேலாயுதம் பிள்ளை குருவம்மாள் தம்பதிக்கு கடைசிப் பிள்ளையாக, அதாவது ஆறாவது மகனாக அவதரித்தார். இவருக்கு மூன்று சகோதரர்களும் இரண்டு சகோதரிகளும் இருந்தனர். தவத்திரு மல்லி முள்ளிக்குளம் ஶ்ரீ பழனிசாமி அடியாரின் தாத்தா (துர்க்காண்டியா பிள்ளை) ஒருசமயம் தீராத வயிற்றுவலி ஏற்பட்டதால், அந்த ஊரை சுற்றியுள்ள அனைத்து வைத்தியரிடம் சென்று சரியாகாத காரணத்தினால், முள்ளி குளத்திலிருந்து 33 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள முகவூர் என்ற ஊரில் உள்ள முருகர் கோவிலுக்கு சென்றுள்ளனர். அங்கு ஒரு முருகபக்தர் இடமிருந்து அருள்வாக்கு ஒன்று வந்துள்ளது. அது என்னவென்றால் "உன்னுடைய வயிற்று வலியை சரி செய்கிறேன், உன்னுடனே நான் இருக்கிறேன், உனது வீட்டின் ஒரு ஓரத்தில் எனக்கென்று ஓர் இடம் ஒதுக்கி, கோவில் அமைத்து, தினமும் வழிபட வேண்டும். பத்து ஆண்டுக்கு ஒரு முறை காவடி எடுத்து, ஆணி செருப்பு அணிந்து கொண்டு பாதயாத்திரையாக மலைக்கு வந்து என்னை வழிபடுங்கள். இப்படி செய்தால் உங்களுடனே நான் இருந்து உங்கள் தலைமுறையை பாதுகாக்கிறேன். உங்கள் தலைமுறைக்கு தீட்டு என்பது இனி கிடையாது" என்று அருள்வாக்கு கிடைத்தது. முருக அருள்பெற்ற குடும்பத்தில் பிறந்ததால் என்னவோ இவரும் சிறுவயது முதலே முருகப்பெருமான் மீது அதீத பக்தி கொண்டு முகவூர் முருகன் கோவிலில் கற்றுக்கொண்ட காவடிசிந்து பாடலை பாடிக் கொண்டும் பழனி மலைக்கு காவடி எடுத்தல், பாதயாத்திரையாக செல்லுதல், போன்ற முருக பக்தியில் திளைத்து இருந்தார். இந்நிலையில் இவருக்கு இளமைப் பருவம் அடைந்ததால், இவரது பெற்றோர்கள் இவருக்கு திருமணம் செய்து வைக்க முடிவு செய்தனர். ஆனால் இவருக்கு திருமணவாழ்க்கையில் நாட்டம் இல்லாததால் தனக்கு திருமணம் வேண்டாம் என ஒதுங்கியிருந்தார். இவரின் நிலை கண்டு வருத்தம் அடைந்த பெற்றோர் இவருக்கு திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டால் இவர் குடும்ப வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டு மனதை மாற்றிக் கொள்வார் என்று நினைத்து இவரது பெற்றோர்கள் இவருக்கு தனது உறவுக்காரப் பெண்ணை இவருக்கு மணமுடித்து வைத்தனர். திருமணமான பின்னும் திருமண வாழ்க்கையில் ஈடுபடாமல், முருக பக்தியில் திளைத்து இருந்ததால் மணப்பெண்ணை அவரது வீட்டிற்கே திருப்பி அனுப்பி வைத்துவிட்டனர் இவரது பெற்றோர்கள் . இந்நிலையில் இவர் முருகக் கடவுள் மீது உள்ள அதீத பக்தியில் வீட்டை விட்டு முருகன் ஆலயங்களுக்கு பாதயாத்திரையாக சென்று விடுவார். எங்கு செல்வார் என்று யாருக்குமே தெரியாது. சரியாக பங்குனி உத்திரம் அன்று முல்லி முள்ளிகுளம் வந்து கண்ணை மூடி அமர்ந்து, யார் யார் என்னென்ன செய்தார்கள் என்பதை கூறி விடுவார். பங்குனி உத்திரத்தன்று பக்தர்களை அழைத்து காவடி சிந்து பாடலை பாட சொல்வார். அவர்கள் பாடும் பொழுது முருகன் அருள் இவருள் இறங்கிவிடும். அந்த தருணத்தில் யார் வந்து எது வேண்டினாலும் அவர்களுக்கு முருகன் தவத்திரு மல்லி முள்ளிக்குளம் ஶ்ரீபழனிசாமி உடலில் இருந்து வருபவர்களின் குறையை தீர்த்து அருள்வார். பங்குனி உத்தரம் அன்று காவடி ஏந்தி கொண்டு காலில் ஆணி செருப்பு அணிந்து கொண்டு மல்லிமுள்ளி குளத்திலிருந்து பேரையூர் வழியாக பழனிக்கு சுமார் 160 கிலோ மீட்டர் தொலைவை பாதயாத்திரையாக சென்று முருகப்பெருமானை தரிசித்து வழிபட்டு மகிழ்வார். இந்த வழக்கம் ஏழு தலைமுறைகளாக கடைபிடித்து வருகிறார்கள். மல்லி முள்ளிக்குளம் முருகன் அடிமை தவத்திரு ஶ்ரீபழனி அடிகளார் தனது அறுபதாவது வயதில் முள்ளிகுளத்தில் உள்ள தனது வீட்டிலிருந்து வடக்கு பக்கத்தில் உள்ள தனது தோட்டத்தில் ஜீவ சமாதி அடையப் போவதாகவும், தேதி, நேரம் உட்பட அனைத்தையும் ஊரிலுள்ள அனைவரிடமும் தெரிவித்தார். அவர் ஜீவ சமாதி அடைவதற்கு 48 நாள் முன்னதாகவே அவர் ஜீவசமாதி அடையும் இடத்தில் குழிவெட்டி தினமும் பூஜை செய்து வந்தார். ஜீவசமாதி அடையும் நாள் வந்ததும் தன்னை குழிக்குள் அமரவைத்து சித்தர்கள் முறைப்படி எவ்வாறு சமாதி செய்ய வேண்டும் என்பதை ஊர் மக்களுக்கு தெரியப்படுத்தினார். இதைக் கேட்ட பெற்றோர்கள் "மகனே குழிக்குள் அமர்ந்து ஜீவ சமாதி அடைய வேண்டாம், வெளியிலேயே அமர்ந்து ஜீவசமாதி அடைந்த பிறகு நாங்கள் குழிக்குள் வைத்து முறைப்படி அடக்கம் செய்கிறோம்" என்று கேட்டுக்கொண்டனர். இதற்கு சம்மதித்து பத்மாசனத்தில் அமர்ந்தவாறே ஜீவன் முக்தி அடைந்தார். அதன் பிறகு அவரது உடலை குழிக்குள் இறக்கி விபூதி வில்வம் இவற்றை இட்டு அவர் கூறியவாரே சித்தர்கள் முறைப்படி ஜீவசமாதி செய்துள்ளனர். ஆண்டுதோறும் இவருக்கு பங்குனி உத்திரம் அன்று குரு பூஜை நடத்தப்படுகிறது இந்தஆண்டு மே மாதம் நான்காம் தேதி (04−05−2020)இவரது குரு பூஜை நடைபெற உள்ளது. இவரது ஜீவ சமாதியில் ஜாதி மதம் வேறுபாடின்றி அனைத்து மதத்தினரும் வந்து வழிபாடுசெய்கின்றனர். சமீபத்தில் நடந்த ஓர் அற்புதம். ஒரு முஸ்லீம் பெண் தனது குழந்தைக்கு ஆபரேஷன் செய்ய வேண்டும் என்று மிகவும் வருத்தத்துடன் பேசிக்கொண்டிருந்தார். அவரிடம் அய்யாவின் கோவிலில் அபிஷேகம் செய்த விபூதியை கொடுத்து தாத்தா பார்த்துக்கொள்வார் என்று கூறி அனுப்பினேன். அதன் பிறகு அவர்கள் மருத்துவமனை சென்றபோது ஆபரேஷன் எதுவும் தேவையில்லை என்று கூறி மருத்துவர்கள் அனுப்பி வைத்தனர். இவ்வாறாக பலபேர் தங்கள் வேண்டுதல் மற்றும் பிரார்த்தனையோடு வந்து மனமுருகி வேண்டிக் கொள்ள அமர்ந்த இடத்திலிருந்தே முருகன் அருளால் அவர்களுக்கு அருளாசி வழங்குகிறார்.ஆன்மீகம்ஸ்ரீ ராம் ஜெய ராம் ஜெய ஜெய ராம் த்ரேதா யுகம் -- ராம அவதாரம் முடிந்தது- கடைசியில் மிஞ்சியவர்கள் அந்த யுகத்தில் இருவர் மட்டுமே. ஒருவர் இலங்கையில். விபீஷணாழ்வார். இவர் பன்னிரண்டில் ஒரு ஆழ்வார் அல்ல. பர்மனன்ட் இலங்கையை ஆள்வார். மற்றவர் ஆஞ்சநேயர். எங்குமிருப்பவர். இவரில்லாமல் நாம் இல்லை. மூச்சுக்கு காற்றே அவர் தானே. மாருதி என்கிற இருவருமே சிரஞ்சீவிகள். ராமனோடு இருந்த த்ரேதா யுகம் முடிந்தாலும் தன் உயிருக்குயிரான ராமர் மறைந்தாலும் ஆஞ்சநேயன் ராமரையே நினைத்து ராமநாம ஜெபத்தில் தனது வாழ்வை தனிமையில் கடத்தினான். அடுத்த யுகமான துவாபர யுகம் வந்துவிட்டது. ஒருநாள் நாரதன் ஆஞ்சநேயனை சந்தித்தான். "ஆஞ்சநேயா, இன்னும் எத்தனை நாள் ராமனையே நினைத்து ஜபம் செய்வாய்?" "நாரதா, முனீஸ்வரா, என் மூச்சே ராமர் தான். ஆகவே மூச்சு முடியும் வரை ராமர் தான் எனக்கு எல்லாம்." நாரதன் சிரித்தான். "ஏன் சிரிக்கிறாய் நாரதா?" "நிஜத்தை விட்டு நிழலையே தேடிக்கொண்டு இருக்கிறாய். என்றபோது எனக்கு சிரிப்பு வந்தது" "எனக்கு புரியவில்லையே"" "எப்படி புரியும். புரிந்து கொள்ள முயற்சித்தால் அல்லவோ புரியும்!" நாரதா நிஜம்-நிழல் என்கிறாய், என் ராமர் நிழலா?" "ஆம், வேறென்ன. நாராயணின் ராம அவதாரம் முடிந்தவுடன் ராமர் மறைந்தார் . வேறு அவதாரம் தொடங்கிவிட்டாரே இந்த புது யுகத்தில்!" "என்ன சொல்கிறாய் நாரதா. என் ராமர் என்னவாக புது அவதாரம் எடுத்துள்ளார்? எங்கிருக்கிறார்? சொல்லேன்?" "இந்த துவாபர யுகத்தில் அவர் பெயர் கிருஷ்ணன். த்வாரகையில் உள்ளார் . சமீபத்தில் அவரிடம் பேசும்போது தான் உன்னை பற்றியும் பேச்சு வந்தது". "என் பிரபு என்னை நினைத்து கொண்டிருக்கிறாரா. கேட்கவே ரொம்ப புளகாங்கிதம் அடைகிறேன். நான்என் பிரபுவை உடனே பார்க்க வேண்டுமே " "உனக்கு அவரை பார்க்க வேண்டுமானால் இப்படிப் போக முடியாது. ஒரு மாறு வேடத்தில் துவாரகைக்கு வா. அங்கு ராம நவமி அன்று அன்னதானம் செய். நான் அப்புறம் உன்னை பார்க்கிறேன்". நாரதன் நகர்ந்தான். ஆஞ்சநேயன் ஒரு பிராமணன் வேடத்தில் துவாரகை சென்றான். துவாரகையில் ஸ்ரீ ராம நவமி அன்று அன்னதானம் அளித்தான். எண்ணற்றவர்களுக்கு தன் கையாலேயே அன்னமிட்டான். வரிசை வரிசையாக அமர்ந்திருக்கும் மக்கள் கூட்டத்தில் கொஞ்சமும் அயராது ஆஞ்சநேயன் குனிந்து ஸ்ரத்தையோடு அனைவருக்கும் இலையில் அன்னமிட்டான். இன்று ராமரைக் காணலாம் என்றாரே நாரதர்? எப்போது ராமரைப் பார்ப்பது?. அவரை எங்கே சந்திப்பது? எங்கே போய் தேடுவது? மனதில் எண்ண ஓட்டம். இருந்தாலும் கை அன்னத்தை பரிமாறிக் கொண்டு இருந்தது. ராமனையே த்யானம் செய்துகொண்டு ராம நாமத்தை உச்சரித்துக்கொண்டு ஹனுமான் அனைவருக்கும் தானே உணவு பரிமாறிக் கொண்டிருந்தான். " திடீரென்று ஆஞ்சநேயனுக்கு தலை சுற்றியது, கை கால்கள் தானாக துவண்டது. மூச்சு வாங்கியது. என்ன ஆயிற்று எனக்கு ? ஆஞ்சநேயனுக்கு என்ன சொல்வது எப்படி சொல்வது என்றே புரிபட வில்லை. .. ஒரு வரிசையில் ஒரு கால் மடக்கி மறுகாலை கொஞ்சம் நீட்டிக்கொண்டு அமர்ந்திருந்த ஒரு வயோதிக பிராமணருக்கு எதிரில் அப்போது ஆஞ்சநேயன் குனிந்து கையில் அன்ன வட்டிலோடு பரிமாற நின்றவன் நெடுஞ்சாண் கிடையாக கீழே விழுந்தான். ''ஏன்? ஏன் ? இது எதற்காக? நான் என்ன அபசாரம் செய்து விட்டேன்?" ஆஞ்சநேயன் கதறினான். அந்த மனிதரின் கால்கள் அவனுக்கு நிறைய பரிச்சயமானவை. சாக்ஷாத் ராமனின் கால்கள்"". பிரபு என்னை இப்படியா சோதிக்கவேண்டும்?. அலறினான் ஆஞ்சநேயன். பிராமணர் சிரித்தார். மெதுவாக எழுந்தார். அருகில் அமர்ந்திருந்த மற்றொரு பிராமணரான நாரதரும் எழுந்தார். கிழ பிராமணர் வேடத்தைக் களைந்து கிருஷ்ணன் ஆஞ்சநேயனை அணைத்து கொண்டார் . நீண்ட பிரிவல்லவா? ஆஞ்சநேயா. உன் கையால் சாப்பிட ஆசை வந்தது. எனவே நானும் நாரதனும் உனைக்காண வந்தோம்.'' "பிரபு எனக்கு ஒரு வருத்தம்!" "என்ன ஆஞ்சநேயா?" "நான் உடனே துவாரகைக்கு வரவேண்டும் உங்களையும் என் தாய் சீதா பிராட்டியையும் சேர்த்தே பார்க்க வேண்டும்.. உங்களைத் தனியாக பார்த்தால் எனக்கு பழைய ஞாபகங்கள் வந்து வதைக்கின்றன. பிரிவால் தாங்கள் வாடியதேல்லாம் நினைவுக்கு வந்து என்னை என்னவோ பண்ணுகிறது. உங்களை தனியாக பார்க்க என்னால் இனியும் முடியாது. உடம்பில் தெம்பில்லை. "வாயேன் எங்களோடு" ஆஞ்சநேயன் கிருஷ்ணனோடு துவாரகை சென்றான். ருக்மிணி என்கிற உருவில் தனது மாதாவைக் கண்டான். பலராமன் என்ற உருவில் லக்ஷ்மணனையும் கண்ணாரக் கண்டு களித்தான். ‌பேச்சே எழவில்லை. இரு கைகளும் தாமே மேலேழும்பி, குவிந்தன. மனம் லேசானது. நினைவெல்லாம் மனத்தில் அவனாகவே நிரம்பி வழிந்தது. வாய் மெதுவாக சுவாசத்தோடு கலந்து '' ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ஹரே ஹரே, ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே'' என்று உச்சரிக்கும்போது கண்கள் மூடிக்கொண்டன. கண்கள் மூடினால் என்ன. உள்ளே தான் அவன் விஸ்வரூபனாக ராமனாக, கிருஷ்ணனாக காட்சி தருகிறானே. ரமே ராமே மனோரமே எழுதிவிட்டேன். முடித்து விட்டேனா..... எப்படி முடியும்.? நான் வேண்டுமானால் முடியலாம். என் கிருஷ்ணனை ராமனை எப்படி போதும் என்று சொல்லி முடிக்க முடியும்? ராமா ராமா ராமா

+3 प्रतिक्रिया 3 कॉमेंट्स • 20 शेयर

कामेंट्स

MuthulakshmiRangaswmy Mar 29, 2020
🙏🙏🙏🙏ஓம்சிவாயநம: ஓம் நமோநாரயணநம:

Parmanand Ahuja May 25, 2020

+6 प्रतिक्रिया 1 कॉमेंट्स • 0 शेयर
Priti Kumari May 25, 2020

+5 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर
Rajvir Singh May 25, 2020

+2 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

+18 प्रतिक्रिया 2 कॉमेंट्स • 4 शेयर
JaneviSingh May 25, 2020

+2 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर
Rajneesh Kumar Verma May 25, 2020

+1 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 0 शेयर

+3 प्रतिक्रिया 0 कॉमेंट्स • 2 शेयर

भारत का एकमात्र धार्मिक सोशल नेटवर्क

Rate mymandir on the Play Store
5000 से भी ज़्यादा 5 स्टार रेटिंग
डेली-दर्शन, भजन, धार्मिक फ़ोटो और वीडियो * अपने त्योहारों और मंदिरों की फ़ोटो शेयर करें * पसंद के पोस्ट ऑफ़्लाइन सेव करें
सिर्फ़ 4.5MB